Trovanje streptokokama 2

Streptococcus su gram pozitivne bakterije okruglog oblika, raspoređene su u parove, kraće ili duže lance. Već 1874. godine Billroth zapaža prisustvo okruglih oblika bakterija u gnoju rana i naziva ih streptokoke. Ogston, 1881. godine proglašava ove bakterije kao mogude uzročnike apscesa. Iste godine Koch saopštava da su streptokoke uzročnici erisipeloida, gnojnog oboljenja, koje je u to vreme bilo veoma rašireno kod ljudi. Pasteur 1882. godine, vrši ispitivanja uzročnika puerperalne sepse kod ljudi i daje veliki znaeaj streptokokama u nastanku ovih oboljenja. Rosenbach izoluje streptokoke iz gnojnih rana i naziva ih Streptococcus pyogenes. Nocard 1887. godine obaveštava da su streptokoke uzročnici zapaljenja vimena. Rasprostranjenost uzročnika - streptokoke nalazimo na koži, služokozama ljudi i životinja. Možemo ih naći u zivotnim namirnicama. U prirodi žive saprofitskim načinom života ali u određenim uslovima mogu da pređu u parazite, dovodeći do raznih patoloških stanja.

Klasifikacija streptokoka - mnogi bakteriolozi izučavali su streptokoke, pokušavajući da ih na osnovu oblika, veličine i biohemijskih osobina svrstaju u grupe. Već 1891. godlne Lingelschelm brojne streptokoke svrstava u grupe na osnovu kokusa i oblika kolonija. Nešto kasnije, Gordon i saradnici daju prvu klasifikaciju streptokoka na osnovu fermentativnih osobina bakterija. Brown predlaže klasifikaciju streptokoka prema hemolizi koju streptokoke pokazuju razmnožavajući se na krvnoj podlozi. Na osnovu hemolize streptokoke su podeljene u beta-hemolitidne, alfa-hemolitidne i gama-hemolitidne, odnosno ne hemolitidne vrste streptokoka.

UVOD 3
1 Trovanje streptokokama 4
ZAKLJUČAK 10
LITERATURA 11