Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Istorijski posmatrano, razvoj međunarodnog privrednog prava može da se svede na dvije tendencije. Jedna predstavlja proces integracije koji se odigrao u srednjem vijeku stvaranjem lex mercatoria kao skupa međunarodnih običaja, a druga proces dezintegracije kada je tako stvoreno kosmopolitsko i univerzalno trgovačko pravo inkorporisano u nacionalne trgovinske i građanske zakonike (tokom XIX veka, naročito). Sasvim je izvesno, međutim, da smo danas – služeći se terminologijom A. Goldštajna, svedoci reintegracije međunarodnog privrednog prava koje se vrši kako putem međunarodnih konvencija, tako i putem tzv. Autonomnog međunarodnog privrednog prava, koje stvaraju sami privredni subjekti u međunarodnom trgovinskom prometu. Nema sumnje da je, i pored postojanja nacionalnih zakonika međunarodno privredno, a naročito međunarodno poslovno pravo nastavilo da se razvija, jer je to bilo logično pošto donošenjem nacionalnih zakonika, za koje francuski prof. A.Tunc A. (UNCITRAL : CNUDCI koja predstavlja formulating agency, tj. tjelo koje formuliše propise ili preko drugih međunarodnih organizacija, naročito UNIDROIT, Haške konferencije za međunarodno pravo) kaže, da predstavljaju “nacionalizam na području prava”, nije prestala međunarodna trgovina kojoj nacionalni propisi nikad nisu odgovarali. Otuda se, paralelno sa postojanjem nacionalnih kodifikacija razvijalo međunarodno trgovinsko pravo, istina najpre kao običajno i formularno da bi zatim (naročito posle Drugog svetskog rata) došlo do zaključivanja mnogobrojnih međunarodnih konvencija i sporazuma kojima su se kodifikovala pravila međunarodnog privrednog prava. U ovom kontekstu svakako treba posebno naglasiti značaj koji ima Komisija Ujedinjenih nacija međunarodno trgovinsko pravo, privatno pravo, Međunarodne trgovinske komore, UNCTAD-a i drugih, što je doprinelo nagloj i značajnoj reafirmaciji međunarodnog privrednog prava. Brojne međunarodne konvencije koje su usvojene ili su u pripremi model zakoni ili vodiči pripremljeni su upravo u okviru ove komisije.
MEĐUNARODNE KONVENCIJE KAO IZVOR MEĐUNARODNOG PRIVREDNOG PRAVA
Unifikacija prava u oblasti međunarodnih privrednih odnosa putem međunarodnih konvencija počela je krajem XIX vjeka ali svoj puni procvat doživljava upravo danas. Prednost unifikacije putem međunarodnih konvencija sastoji se u tome što se njima mogu derogirati čak i prinudni propisi nacionalnog zakonodavstva odnosno njima se mogu postaviti izvesne međunarodne norme koje stranke ne bi mogle da menjaju svojim ugovorima. Takav primer postoji u oblasti međunarodnog transportnog prava (u pogledu odgovornosti vozara) kao i za dobar deo propisa meničnog i čekovnog prava.
U pogledu međunarodnih konvencija, kao načina za regulisanje međunarodnih odnosa, mišljenja pravnika nisu jedinstvena. Bez obzira na konstatacije da su konvencije “delo država”, das u motivisane dugoročnim političkim ciljevima i da njihova sudbina zavisi od toga koliko privrednici, koji su inspirisani pragmatskim ciljevima, mogu da nađu odgovore za svoje potrebe u tim konvencijama, sigurno je da je taj metod danas brži i efikasniji od prepuštanja da međunarodne ekonomske odnose (naročito trgovinske) regulišu sami privrednici ili da se taj procjes prepusti međunarodnim običajima.
Brzina kojom se odvija međunarodni promet i učestalost promena u međunarodnim ekonomskim odnosima u svijetu nameću zaključak da međunarodna zajednica, ukoliko želi da pravo ne zaostaje za privrednom ekspanzijom, mora da izabere najefikasniji način koji će, sa svoje strane, doprineti ne samo uklanjanju barijera koje u tom pogledu postoje već i daljem, većem i boljem razvoju međunarodnog trgovinskog prometa....
SADRŽAJ:
1 UVOD - 2 -
2 IZVORI MEĐUNARODNOG PRIVREDNOG PRAVA - 3 -
3 MEĐUNARODNE KONVENCIJE KAO IZVOR MEĐUNARODNOG PRIVREDNOG PRAVA - 4 -
4 AUTONOMNO MEĐUNARODNO TRGOVINSKO PRAVO - 4 -
5.1 Međunarodni formularni ugovori - 6 -
5.2 Ženevski opšti uslovi i tipski ugovori - 7 -
5.2.1 Opšte karakteristike Ženevskih opštih uslova - 8 -
5.3 UNIDROIT načela međunarodnih trgovinskih ugovora iz 2004. Godine - 9 -
5.4 Načela evropskog ugovornog prava iz 1988. I 2002.godine - 9 -
5.5 Međunarodna pravila za tumačenje trgovinskih termina – Incoterms 2000. - 10 -
6. SPOLJNO TRGOVINSKO POSLOVANJE - 11 -
6.1 Izvori prava - 11 -
7. OBIČAJI I UZANSE - 11 -
7.1 Određivanje pojma običaja - 12 -
7.1.1 Ralike između dobrih običaja i morala - 13 -
7.1.2 Razlike između poslovnih običaja i običajnog prava - 13 -
7.2 Uzanse - 13 -
8. PRAVO EVROPSKE UNIJE KAO IZVOR MEĐUNARODNOG PRIVREDNOG PRAVA - 14 -
8.1 Priroda i sadržina - 14 -
8.2 Izvori prava - 15 -
8.3 Odnos prava EU prema nacionalnim pravima države - 18 -
9. ZAKLJUČAK - 19 -
10. LITERATURA - 20 -
11. Web literatura - 21 -
Pretraga
Spisak članova
Kalendar
Pomoć
