Prihvati li se teza da u novim uslovima koji su nastupili nakon velikih promjena dolazi do stvaranja novog svjetskog poretka, očito je da u njemu jedno od značajnih mjesta mora imati i svjetska organizacija : Ujedinjene nacije. Ujedinjene nacije osnovane su nakon Drugog svjetskog rata od strane savezničkih država, pobjednica u ratu, i neutralnih država.. Kasnije i države koje su poražene u ratu , Njemačka i Japan i njihovi saveznici stekli su pravo na članstvo. Organizacija je osnovana na Konferenciji u San Francisku koja je održana od 25. aprila do 26.juna 1945. godine, na kojoj je učestvovalo pedeset država osnivača i koja je završena usvajanjem Povelje Ujedinjenih nacija i Statuta Međunarodnog suda.

Uprkos neuspjeha Društva naroda, četri velike sile saveznice u Drugom svjetskom ratu su u čl. 4 Moskovske deklaracije od 1. novembra 1943. godine istakle neophodnost ustanovljavanja opšte međunarodne organizacije radi održavanja međunarodnog mira i bezbjednosti, a koja će se zasnivati na suverenoj jednakosti svih miroljubivih država. Tvorci Ujedinjenih nacija kao i njihove Povelje, jasno su istakli da je najvažniji zadatak UN-a „ Održavanje međunarodnog mira i bezbjednosti mirnim sredstvima“ i da će UN biti spreman preduzimati „ kolektivne mjere radi sprečavanja i otklanjanja prijetnji miru i suzbijanju čina napadanja ili drugih narušenja miru“ ( čl.1 Povelje ). Osnivanje OUN predstavlja važan progres u procesu institucionalizacije osiguravanja međunarodnog mira i bezbjednosti.