10-06-2010, 04:34 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Кривичните дела, од аспект на тактиката на откривање на нивното постоење, можат да се поделат во две основни групи:
I. Во првата група се делата чии последици се очигледни, на пр: извршена е диверзија, пронајден е труп на заклан човек, провален е стан.
II. Во втората група се вбројуваат делата за чии постоење воопшто не се знае, па дури и не се сомнева. Последиците или не се очигледни или може да се толкуваат на повеќе начини. На пример: проневера, шпионажа, фалсификат, давање лажни податоци во врска со данокот итн. Сосема е прорпдно некој дела од ист вид да се најдат во двете групи.
Навременето дознавање за постоење или подготвување на кривични дела треба да биде една од најзначајните организациско-тактички задачи на органите за внатрешни работи. Би била голема грешка кога оперативниот работник би се насочил главно на случаите од првата група. Кога органот за внатрешни работи во повеќето случаи би дознавал за кривичните дела од оштетениот или од сведокот, а поретко би ги откривал самостојно, со право би можело да му се забележи дека службата не му е оперативна и динамичка.
Во практиката “свежиот чин” е најредок начин на дознавање на кривично дело. Под тој израз се подразбира кривично дело откриено во моментот на извршување или непосредно потоа. Потоа, дела кај кој извршителот се гони непосредно по извршувањето или е затекнат уште кога ги имал в раце средствата за извршување , други предмети на кривичното дело или траги врз себе така што неговата вина е очигледна. “Свежиот чин” може да биде последица на претераната самодоверба на извршителот, на за него несреќниот стек на околности или на неговата “голема глупост”...
Кривичните дела, од аспект на тактиката на откривање на нивното постоење, можат да се поделат во две основни групи:
I. Во првата група се делата чии последици се очигледни, на пр: извршена е диверзија, пронајден е труп на заклан човек, провален е стан.
II. Во втората група се вбројуваат делата за чии постоење воопшто не се знае, па дури и не се сомнева. Последиците или не се очигледни или може да се толкуваат на повеќе начини. На пример: проневера, шпионажа, фалсификат, давање лажни податоци во врска со данокот итн. Сосема е прорпдно некој дела од ист вид да се најдат во двете групи.
Навременето дознавање за постоење или подготвување на кривични дела треба да биде една од најзначајните организациско-тактички задачи на органите за внатрешни работи. Би била голема грешка кога оперативниот работник би се насочил главно на случаите од првата група. Кога органот за внатрешни работи во повеќето случаи би дознавал за кривичните дела од оштетениот или од сведокот, а поретко би ги откривал самостојно, со право би можело да му се забележи дека службата не му е оперативна и динамичка.
Во практиката “свежиот чин” е најредок начин на дознавање на кривично дело. Под тој израз се подразбира кривично дело откриено во моментот на извршување или непосредно потоа. Потоа, дела кај кој извршителот се гони непосредно по извршувањето или е затекнат уште кога ги имал в раце средствата за извршување , други предмети на кривичното дело или траги врз себе така што неговата вина е очигледна. “Свежиот чин” може да биде последица на претераната самодоверба на извршителот, на за него несреќниот стек на околности или на неговата “голема глупост”...