04-06-2010, 12:27 PM
Maturski, seminarski i diplomski radovi iz menadžmenta.
Menadžment kvaliteta kao veština i zanatsko - empirijsko iskustvo talentovanih menadžera pojedinih sportista, timova i klubova nastalo je sa pojavom prvih profesionalnih sportskih organizacija. Pojava sistemskog, naučnog znanja o sportskom menadžmentu vezuje se sa rastom profesionalizacije sporta i njegovog podređivanja zakonitostima tržišne ekonomije, i nastankom nauke menadžmenta, prvo u profitnom sektoru korporativnog biznisa a potom i njegovim širenjem na sektor neprofitnih javnih i privatnih delatnosti.
Početak sportskog menadžmenta kao naučne oblasti vezuje se sa 1980-tim godinama. U centru interesovanja nauke sportskog menadžmenta su objektivne funkcije menadžmenta koje menadžeri različitih nivoa nužno obavljaju, drustvene uloge koje preuzimaju i lične sposobnosti koje moraju da razvijaju da bi ove funkcije i uloge uspešno rešavali.
Tome je prethodio razvoj istraživanja u oblasti poslovnog menadžmenta podstaknut novim mogućnostima informatičke tehnologije. Tokom 1980-tih godina, teoretičari su razvili nove modele strategijskog planiranja i odlučivanja sa rastućim naglaskom na preduzetništvo i korišćenje marketinške tehnike.
Sa ovim razvojem vezuje se period uspostavljanja akademske discipline sportskog menadžmenta. Iako su se programi sportskog menadžmenta pojavili kasnih 1960-tih i ranih 1970-tih godina, univerzitetski nastavni planovi su počeli da uključuju opširne programe za pripremu sportskih menadžera tek od 1980-tih godina.
Sportski menadžment kvaliteta kao posebna akademska disciplina nastao je i razvija se kao izraz potrebe naučnog - ekspertskog kvalifikovanja menadžera sportskih organizacija. Iz rečenog proističe da sportski menadžment kvaliteta treba razumeti sa dvojakog stanovišta: to je objektivna istorijska praksa u kojoj se otkrivaju, razvijaju i koriste različiti modeli sportske organizacije; to je sistematsko izučavanje i prenošenje subjektivnog iskustva sportskih menadžera radi razvijanja sposobnosti neophodnih za uspešnu realizaciju njihovih funkcija i društvenih uloga.
Tokom 1970-tih i 1980-tih godina, usled ekspanzija mogućnosti i komercijalizacije sporta, narasli su zahtevi da se otkriju načini efektivnog i efikasnog upravljanja sportskim organizacijama. Posle 1970-tih godina mnogo se promenilo u pogledu menadžmenta sportskih preduzeća. Uticaj mnogih subdisciplina: sociologije sporta, psihologije sporta, obrazovanja i poslovne administracije... stavio se u službu oblikovanja prakse menadžmenta u modernim sportskim organizacijama.
Ovaj kombinovani uticaj, dopunjen rastom sportske administracije - sportskog menadzmenta kao akademske discipline, doprineo je obećavajućim izgledima sportskih organizacija.
Modelovanje obuhvata najbitnija pitanja u oblasti sterategijskog menadžmenta, pod kojim se podrazumeva izrada i funkcionisanje takvih modela strategije, koji omogućuju celovito i dugoročno predviđanje aktivnosti, u svrhe upravljanja i kontrole procesa aktivnosti u sportskim organizacijama. Cilj rada je da se putem konstrukcije šest pojedinačnih modela, koji su kreirani na osnovama filozofskih, koncepcijskih, kreacijskih, naučnih, tehnoloških i pragmatičnih pristupa koji mogu pomoći modelovanju u zajednički proces, a s druge strane, fenomenu kontinuirane prilagodljivosti pod uticajem sve novijih tehnologija, jer one dovode do optimalne promenljivosti u globalnom organizacionom sistemu sporta, kao i njegovim podsistemima, komponentama, elementima i funkcijama.
Sadržaj
Uvod 3
1.1 Početak korišćenja menadžmenta kvaliteta 3
2 Modelovanje menadžmenta kvaliteta 6
2.1 Povezanost kvaliteta i sporta 7
2.2 Etika kao deo menadzmenta kvaliteta 10
3 Spoj marketinga i menadžmenta kvaliteta 12
3.1 Osnove marketinga 12
4 Psihologija menadžmenta 13
5 Zaključak 16
6 Literatura 16
Menadžment kvaliteta kao veština i zanatsko - empirijsko iskustvo talentovanih menadžera pojedinih sportista, timova i klubova nastalo je sa pojavom prvih profesionalnih sportskih organizacija. Pojava sistemskog, naučnog znanja o sportskom menadžmentu vezuje se sa rastom profesionalizacije sporta i njegovog podređivanja zakonitostima tržišne ekonomije, i nastankom nauke menadžmenta, prvo u profitnom sektoru korporativnog biznisa a potom i njegovim širenjem na sektor neprofitnih javnih i privatnih delatnosti.
Početak sportskog menadžmenta kao naučne oblasti vezuje se sa 1980-tim godinama. U centru interesovanja nauke sportskog menadžmenta su objektivne funkcije menadžmenta koje menadžeri različitih nivoa nužno obavljaju, drustvene uloge koje preuzimaju i lične sposobnosti koje moraju da razvijaju da bi ove funkcije i uloge uspešno rešavali.
Tome je prethodio razvoj istraživanja u oblasti poslovnog menadžmenta podstaknut novim mogućnostima informatičke tehnologije. Tokom 1980-tih godina, teoretičari su razvili nove modele strategijskog planiranja i odlučivanja sa rastućim naglaskom na preduzetništvo i korišćenje marketinške tehnike.
Sa ovim razvojem vezuje se period uspostavljanja akademske discipline sportskog menadžmenta. Iako su se programi sportskog menadžmenta pojavili kasnih 1960-tih i ranih 1970-tih godina, univerzitetski nastavni planovi su počeli da uključuju opširne programe za pripremu sportskih menadžera tek od 1980-tih godina.
Sportski menadžment kvaliteta kao posebna akademska disciplina nastao je i razvija se kao izraz potrebe naučnog - ekspertskog kvalifikovanja menadžera sportskih organizacija. Iz rečenog proističe da sportski menadžment kvaliteta treba razumeti sa dvojakog stanovišta: to je objektivna istorijska praksa u kojoj se otkrivaju, razvijaju i koriste različiti modeli sportske organizacije; to je sistematsko izučavanje i prenošenje subjektivnog iskustva sportskih menadžera radi razvijanja sposobnosti neophodnih za uspešnu realizaciju njihovih funkcija i društvenih uloga.
Tokom 1970-tih i 1980-tih godina, usled ekspanzija mogućnosti i komercijalizacije sporta, narasli su zahtevi da se otkriju načini efektivnog i efikasnog upravljanja sportskim organizacijama. Posle 1970-tih godina mnogo se promenilo u pogledu menadžmenta sportskih preduzeća. Uticaj mnogih subdisciplina: sociologije sporta, psihologije sporta, obrazovanja i poslovne administracije... stavio se u službu oblikovanja prakse menadžmenta u modernim sportskim organizacijama.
Ovaj kombinovani uticaj, dopunjen rastom sportske administracije - sportskog menadzmenta kao akademske discipline, doprineo je obećavajućim izgledima sportskih organizacija.
Modelovanje obuhvata najbitnija pitanja u oblasti sterategijskog menadžmenta, pod kojim se podrazumeva izrada i funkcionisanje takvih modela strategije, koji omogućuju celovito i dugoročno predviđanje aktivnosti, u svrhe upravljanja i kontrole procesa aktivnosti u sportskim organizacijama. Cilj rada je da se putem konstrukcije šest pojedinačnih modela, koji su kreirani na osnovama filozofskih, koncepcijskih, kreacijskih, naučnih, tehnoloških i pragmatičnih pristupa koji mogu pomoći modelovanju u zajednički proces, a s druge strane, fenomenu kontinuirane prilagodljivosti pod uticajem sve novijih tehnologija, jer one dovode do optimalne promenljivosti u globalnom organizacionom sistemu sporta, kao i njegovim podsistemima, komponentama, elementima i funkcijama.
Sadržaj
Uvod 3
1.1 Početak korišćenja menadžmenta kvaliteta 3
2 Modelovanje menadžmenta kvaliteta 6
2.1 Povezanost kvaliteta i sporta 7
2.2 Etika kao deo menadzmenta kvaliteta 10
3 Spoj marketinga i menadžmenta kvaliteta 12
3.1 Osnove marketinga 12
4 Psihologija menadžmenta 13
5 Zaključak 16
6 Literatura 16