03-06-2010, 11:10 AM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadžmenta, marketinga, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planova, makroekonomije, mikroekonomije, preduzetništva, upravljanja ljudskim resursima, carine i porezi.
Globalizacije korporacija i globalizacija uopšte se u mnogim slučajevima ne odnosi samo na ekonomiju i ekonomsku globalizaciju već i na globalizaciju kompanija i korporacija. Globalizacija korporacija menja ljudske životne okolnosti. To je način na koji se danas živi na ovom svetu, tj. globalnom svetu koji sve to mora da prat. Opirati se ekonomskoj globalizaciji bila bi jednako promašena taktika i za bogate i za siromašne nacije.
Pogled na pesimizam i na globalizaciju kao i globalne korporacije smatra da ona uništava lokalne kulture, širi svetske nejednakosti i uveliko pogoršava živote siromašnih. Neki tvrde da globalizacija stvara svetske pobednike i gubitnike od kojih nekolicina prosperira, a većina biva osuđena na bijedan i očajnički život.
Kao kompleksni štih procesa čini jedna globalizacija, a ne jedan jedini proces, a oni se odvijaju kontradiktornim načinima. Većina ljudi misli o globalizaciji jednostavno kao o odvlačenju moći ili uticaja iz lokalnih zajednica i nacija prema globalnom tržištu. Ovo stvarno i jeste jedna od njenih posljedica. Nacije gube deo svoje ekonomske moći koji su nekada posedovale.
Neovisno o svim negativnim aspektima globalizacije, njenu pojavu treba prihvatiti kao izazov za mogućnosti koje ona nudi u ekonomskom razvoju, rastu i blagostanju. Vođene sposobnim i inovativnim menadžmentom, naša preduzeća će moći ostvarivati rast na takvom tržištu. Neka od njih će se i povezivati sa međunarodnim kompanijama, i na taj način se uspešnije uključivati u globalno tržište
1.1 Proces globalizacije i nastanak globalnih korporacija
Počinje i globalizacija nad industijskom revolucijom i kapitalističkim načinom proizvodnje, čiji je cilj sticanje i povećanje profita. Profit se može povećati uz brz rast proizvodnje od troškova za isti nivo proizvodnje. Industrijska revolucija i tehnološki napredak smanjivali su troškove proizvodnje i omogućavali stvaranje novih proizvoda, prije potpuno nepoznatih.
Globalizacija i globalne kompanije su potaknute osobno tehnološkim napredkom u telekomunikacijama i transportu, a kraj je 20-tog veka doneo je informatičku tehnologiju. Ekonoski gledano, može se reći da su uzroci i poticaji globalizacije kapitalistički način proizvodnje, tehnološki napredak i međunarodna regulacija.
U globalnoj se privredi faktori proizvodnje, prirodni resursi, kapital, tehnologija, rad, informacija kao i dobra i usluge slobodno kreću svijetom.
Špekulanti zadarđuju prebacujući navedene faktore s mesta gdje su jefrtinija na mesta gdje su skupi, a proizvođači lociraju svoje pogone tamo gdje je to najjeftinije- u nerazvijene zemlje. Domaće tržište više ne postoji, ono je deo jedinstvenog globalnog tržišta. Globalizaciju karakterise sve veca medjuzavisnost nacionalnih ekonomija sa svetskom privredom. Zemlje u svijetu su povezane u multidimenzionalnu mrezu ekonomskih, socijalnih, i politickih veza.
Osnovni cilj globalizacije je profit, zatim osvajanje novih tržišta, pronalazak novih tržišta, pronalazak novih i jeftinijih sirovina, smanjenje rizika u poslovanju, uklanjanje ili ograničavanje konkurencije i dominacije svetskom razmenom od strane nerazvijenih svijetskih zemalja. Predpostavka svetske povezanosti se zasnivaju na tezi koju su nametnule razvijene zemlje da se dalji racionalni razvoj privrede može ostvariti na osnovu oštrijih kriterija poslovanja i gdje su velike multinacionalne kompanije osnova i nosioci povezivanja. Uslov za globalizaciju je internacionalizacija svijetske proizvodnje i trgvine.
Globalizacija uključuje potpunu ekonomsku liberalizaciju, to jest otvaranje vrata krupnom biznisu. Multinacionalne kompanije su na čelu. Vlade stvaraju maksimalno povoljne uslove za porast njihovog biznisa. Regionalne grupacije poput APEC, GATT i WTO su u potpunosti posvećene istom cilju.
Globalana povezanost globlanih kompanija i korporacija i njohovog velikog biznisa, vlada, regionalnih i međunarodnih institucija u stvaranju povoljnih okolnosti za globalizaciju nije slučajnost. Ono ima historijske korijene u kolonijalizaciji, otuda su dominantne snage bazirane na Zapadu. Ipak, bilo bi pogrešno današnju globalizaciju opisati kao repliku zapadnog kolonijalnog iskustva, jer je jedan od centara moći u Japanu. Izrastaju i drugi centri kontrole u severoistočnoj i jugoistočnoj Aziji.Globalizacija ima pozitivne i negativne uticaje, odnosno aspekte na društvene, privredne, komunikacijske, nacionalne i druge faktore.
Pozitivni uticaji globalizacije su: poduzimljivost i kreativnost glavnih nosilaca, dobra organizacija rada, razvoj novih tehnologija i tehnika proizvodnje, racionalizacija i razvoj novih sirovina, razvoj novih izvora energije pri čemu se nabroani uticaji posmatraju kroz integraciju nauke i proizvodnje.
Drugu grupu pozitivnih uticaja čine prestrukturiranje proizvodnje gdje se radno- intenzivna proizvodnja locira u zemlje u razvoju jer je jeftinija radna snaga, a kapitalno intenzivna proizvodnja se locira u područjima razvijenih zemalja.
Treću grupu pozitivnih uticaja čini međuzavisnot koja se odražava kroz regionalna udruživanja, prenos znanja, prenos tehnologije, educiranje radnika, mogućnost tehničko-tehnološkog i proizvodnog obrazovanja mladih ljudi, itd.
Negativni uticaji globalizacije izražavaju se preko opštih uticaja: nametanje običaja i shvatanja od strane razvijenih i ZUR-u, potiskivanje domaćih tradicionalnih vrujednosti, nesolidarnost globalizacija dovodi do neravnomerne zaposlenosti u ZUR-u, finansijske dominacije razvijenih zemalja( jer razvijene zemlje imaju kapital), ograničavanje od razvijenih, itd.
Globalizacije korporacija i globalizacija uopšte se u mnogim slučajevima ne odnosi samo na ekonomiju i ekonomsku globalizaciju već i na globalizaciju kompanija i korporacija. Globalizacija korporacija menja ljudske životne okolnosti. To je način na koji se danas živi na ovom svetu, tj. globalnom svetu koji sve to mora da prat. Opirati se ekonomskoj globalizaciji bila bi jednako promašena taktika i za bogate i za siromašne nacije.
Pogled na pesimizam i na globalizaciju kao i globalne korporacije smatra da ona uništava lokalne kulture, širi svetske nejednakosti i uveliko pogoršava živote siromašnih. Neki tvrde da globalizacija stvara svetske pobednike i gubitnike od kojih nekolicina prosperira, a većina biva osuđena na bijedan i očajnički život.
Kao kompleksni štih procesa čini jedna globalizacija, a ne jedan jedini proces, a oni se odvijaju kontradiktornim načinima. Većina ljudi misli o globalizaciji jednostavno kao o odvlačenju moći ili uticaja iz lokalnih zajednica i nacija prema globalnom tržištu. Ovo stvarno i jeste jedna od njenih posljedica. Nacije gube deo svoje ekonomske moći koji su nekada posedovale.
Neovisno o svim negativnim aspektima globalizacije, njenu pojavu treba prihvatiti kao izazov za mogućnosti koje ona nudi u ekonomskom razvoju, rastu i blagostanju. Vođene sposobnim i inovativnim menadžmentom, naša preduzeća će moći ostvarivati rast na takvom tržištu. Neka od njih će se i povezivati sa međunarodnim kompanijama, i na taj način se uspešnije uključivati u globalno tržište
1.1 Proces globalizacije i nastanak globalnih korporacija
Počinje i globalizacija nad industijskom revolucijom i kapitalističkim načinom proizvodnje, čiji je cilj sticanje i povećanje profita. Profit se može povećati uz brz rast proizvodnje od troškova za isti nivo proizvodnje. Industrijska revolucija i tehnološki napredak smanjivali su troškove proizvodnje i omogućavali stvaranje novih proizvoda, prije potpuno nepoznatih.
Globalizacija i globalne kompanije su potaknute osobno tehnološkim napredkom u telekomunikacijama i transportu, a kraj je 20-tog veka doneo je informatičku tehnologiju. Ekonoski gledano, može se reći da su uzroci i poticaji globalizacije kapitalistički način proizvodnje, tehnološki napredak i međunarodna regulacija.
U globalnoj se privredi faktori proizvodnje, prirodni resursi, kapital, tehnologija, rad, informacija kao i dobra i usluge slobodno kreću svijetom.
Špekulanti zadarđuju prebacujući navedene faktore s mesta gdje su jefrtinija na mesta gdje su skupi, a proizvođači lociraju svoje pogone tamo gdje je to najjeftinije- u nerazvijene zemlje. Domaće tržište više ne postoji, ono je deo jedinstvenog globalnog tržišta. Globalizaciju karakterise sve veca medjuzavisnost nacionalnih ekonomija sa svetskom privredom. Zemlje u svijetu su povezane u multidimenzionalnu mrezu ekonomskih, socijalnih, i politickih veza.
Osnovni cilj globalizacije je profit, zatim osvajanje novih tržišta, pronalazak novih tržišta, pronalazak novih i jeftinijih sirovina, smanjenje rizika u poslovanju, uklanjanje ili ograničavanje konkurencije i dominacije svetskom razmenom od strane nerazvijenih svijetskih zemalja. Predpostavka svetske povezanosti se zasnivaju na tezi koju su nametnule razvijene zemlje da se dalji racionalni razvoj privrede može ostvariti na osnovu oštrijih kriterija poslovanja i gdje su velike multinacionalne kompanije osnova i nosioci povezivanja. Uslov za globalizaciju je internacionalizacija svijetske proizvodnje i trgvine.
Globalizacija uključuje potpunu ekonomsku liberalizaciju, to jest otvaranje vrata krupnom biznisu. Multinacionalne kompanije su na čelu. Vlade stvaraju maksimalno povoljne uslove za porast njihovog biznisa. Regionalne grupacije poput APEC, GATT i WTO su u potpunosti posvećene istom cilju.
Globalana povezanost globlanih kompanija i korporacija i njohovog velikog biznisa, vlada, regionalnih i međunarodnih institucija u stvaranju povoljnih okolnosti za globalizaciju nije slučajnost. Ono ima historijske korijene u kolonijalizaciji, otuda su dominantne snage bazirane na Zapadu. Ipak, bilo bi pogrešno današnju globalizaciju opisati kao repliku zapadnog kolonijalnog iskustva, jer je jedan od centara moći u Japanu. Izrastaju i drugi centri kontrole u severoistočnoj i jugoistočnoj Aziji.Globalizacija ima pozitivne i negativne uticaje, odnosno aspekte na društvene, privredne, komunikacijske, nacionalne i druge faktore.
Pozitivni uticaji globalizacije su: poduzimljivost i kreativnost glavnih nosilaca, dobra organizacija rada, razvoj novih tehnologija i tehnika proizvodnje, racionalizacija i razvoj novih sirovina, razvoj novih izvora energije pri čemu se nabroani uticaji posmatraju kroz integraciju nauke i proizvodnje.
Drugu grupu pozitivnih uticaja čine prestrukturiranje proizvodnje gdje se radno- intenzivna proizvodnja locira u zemlje u razvoju jer je jeftinija radna snaga, a kapitalno intenzivna proizvodnja se locira u područjima razvijenih zemalja.
Treću grupu pozitivnih uticaja čini međuzavisnot koja se odražava kroz regionalna udruživanja, prenos znanja, prenos tehnologije, educiranje radnika, mogućnost tehničko-tehnološkog i proizvodnog obrazovanja mladih ljudi, itd.
Negativni uticaji globalizacije izražavaju se preko opštih uticaja: nametanje običaja i shvatanja od strane razvijenih i ZUR-u, potiskivanje domaćih tradicionalnih vrujednosti, nesolidarnost globalizacija dovodi do neravnomerne zaposlenosti u ZUR-u, finansijske dominacije razvijenih zemalja( jer razvijene zemlje imaju kapital), ograničavanje od razvijenih, itd.