04-03-2011, 08:59 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Legenda o Tristanu i Izoldi prvi put je zapisana u dvanaestom veku, a od tada je zabeležena u mnogim verzijama, od kojih su najpoznatije Beroulova (napisana između 1150. i 1190.) od koje je sačuvano oko 4000 stihova, zatim Tomasa Engleskog (12. Vek) i Eilhalt d’Oberga (13. vek), a najpoznatija savremena verzija je Vagnerova opera (1885.), bazirana na tekstu Gotfrida Strazburškog.
Vrlo je teško pronaći tačne korene ove veoma poznate mitske priče, budući da je ona u srednjovekovnoj Evropi postala jedno od najraširenijih predanja. Poslužila je kao nadahnuće za brojne priče i romane koji su nastali na teritotiji Britanije, Francuske, Nemačke, Španije, Norveške, Danske i Italije. Brojne književne verzije, nastale u XI, XII i XIII veku (koje se, proširene ili modifikovane, u velikoj meri oslanjaju jedna na drugu), uključene su u vitešku, dvorsku i žonglersku tradiciju, a neke od njih predstavljaju autentična dela velike literarne vriednosti...
Tristan i Izolda Gotfrida Strazburškog
O životu Gotfrida Strazburškog se gotovo ništa ne zna, ali se konvencionalno uzima 1210. godina kao godina njegove smrti, a samim tim i godina nastanka ovog dela, budući da ono nije u potpunosti dovršeno. Takođe, postoje i neke pretpostavke o njegovom monaškom obrazovanju, koje se izvode iz uočljivog poznavanja i evidentne bliskosti sa književnošću na latinskom jeziku.
“Tristan i Izolda” Gotfrida Strazburškog se po nekima, uz poeme Kretjena de Troja, smatraju vrhuncem romanse na narodnom jeziku, koji je korišćen kako bi dela bila svima razumljiva, iako je reč o “uglađenoj tematici”. Kako se navodi u književnoteorijskoj literaturi o romansi, sam se naziv u svojoj originalnoj upotrebi odnosio na grupu tekstova proizašlih iz francuskog feudalizma dvanaestog veka , a označavao je priče o viteškim delima na narodnom starom francuskom, romanskom jeziku, koji se razlikovao od latinskog kao službenog. Kako se navodi, enromancier, romançar, romanz zna¬čilo je prevesti knjige na narodni jezik ili pisati knjige na narodnom jeziku. Tako na starom francuskom romant, roman znači „popularna knjiga“, knjiga na narodnom jeziku, što na svojevrstan način odražava napetosti „narodnog“ i „aristokrat¬skog“ upisane u romansu. . .
Sadržaj :
UVOD 3
1 Tristan i Izolda Gotfrida Strazburškog 4
1.1 Legenda 4
1.2 Likovi 5
2 Motiv ljubavi 6
2.1 Ljubavni napitak 7
2.2 Sukob strasti i viteštva 7
ZAKLJUČAK 9
LITERATURA 10
Legenda o Tristanu i Izoldi prvi put je zapisana u dvanaestom veku, a od tada je zabeležena u mnogim verzijama, od kojih su najpoznatije Beroulova (napisana između 1150. i 1190.) od koje je sačuvano oko 4000 stihova, zatim Tomasa Engleskog (12. Vek) i Eilhalt d’Oberga (13. vek), a najpoznatija savremena verzija je Vagnerova opera (1885.), bazirana na tekstu Gotfrida Strazburškog.
Vrlo je teško pronaći tačne korene ove veoma poznate mitske priče, budući da je ona u srednjovekovnoj Evropi postala jedno od najraširenijih predanja. Poslužila je kao nadahnuće za brojne priče i romane koji su nastali na teritotiji Britanije, Francuske, Nemačke, Španije, Norveške, Danske i Italije. Brojne književne verzije, nastale u XI, XII i XIII veku (koje se, proširene ili modifikovane, u velikoj meri oslanjaju jedna na drugu), uključene su u vitešku, dvorsku i žonglersku tradiciju, a neke od njih predstavljaju autentična dela velike literarne vriednosti...
Tristan i Izolda Gotfrida Strazburškog
O životu Gotfrida Strazburškog se gotovo ništa ne zna, ali se konvencionalno uzima 1210. godina kao godina njegove smrti, a samim tim i godina nastanka ovog dela, budući da ono nije u potpunosti dovršeno. Takođe, postoje i neke pretpostavke o njegovom monaškom obrazovanju, koje se izvode iz uočljivog poznavanja i evidentne bliskosti sa književnošću na latinskom jeziku.
“Tristan i Izolda” Gotfrida Strazburškog se po nekima, uz poeme Kretjena de Troja, smatraju vrhuncem romanse na narodnom jeziku, koji je korišćen kako bi dela bila svima razumljiva, iako je reč o “uglađenoj tematici”. Kako se navodi u književnoteorijskoj literaturi o romansi, sam se naziv u svojoj originalnoj upotrebi odnosio na grupu tekstova proizašlih iz francuskog feudalizma dvanaestog veka , a označavao je priče o viteškim delima na narodnom starom francuskom, romanskom jeziku, koji se razlikovao od latinskog kao službenog. Kako se navodi, enromancier, romançar, romanz zna¬čilo je prevesti knjige na narodni jezik ili pisati knjige na narodnom jeziku. Tako na starom francuskom romant, roman znači „popularna knjiga“, knjiga na narodnom jeziku, što na svojevrstan način odražava napetosti „narodnog“ i „aristokrat¬skog“ upisane u romansu. . .
Sadržaj :
UVOD 3
1 Tristan i Izolda Gotfrida Strazburškog 4
1.1 Legenda 4
1.2 Likovi 5
2 Motiv ljubavi 6
2.1 Ljubavni napitak 7
2.2 Sukob strasti i viteštva 7
ZAKLJUČAK 9
LITERATURA 10