09-09-2010, 08:32 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
U eri sve prisutnog informatičkog društva, u kojem tehnološke promene i društvene promene prednjače toliko da se slobodno može govoriti o turbulentnom sveprisutnom,sveopštem inovativnom procesu u kojem je centralno pitanje - pitanje uspešnosti upravljanja znanjem odnosno obrazovanjem pojedinaca sa ciljem njihovog uspešnog uključivanja u istraživačko razvojne aktivnosti „organizacije koja uči”, odnosno, u «društvo znanja» tj. inovativno društvo. U razvijenom svetu, a posebno kod nas, ističe se problem uspostavljanja sistema obrazovanja omladine i uopšte pojedinaca u susret novim tehnologijama, u susret inovativnom procesu. Cilj je uspešno uključivanje pojedinaca u inovativno društvo – društvo koje se zasniva na glavnom resursu – znanju, pretočenom u novu tehnologiju koja daje novi proizvod ili uslugu. Raskorak između inovativnih procesa u društvu, novih znanja, novih tehnologija i tradicionalnog fonda znanja (već zastarelog) u statičnom sistemu obrazovanja je evidentan, a kod nas posebno izražen...
Glavni problemi
Treba uspostavljati društvenu klimu i razvijati takve odnose i uslove kojima bi se u svest i svakodnevni život omladine i građana izgrađivao svojevrsni kult učenja istraživanja sa ciljem inovacija, traganja za novim tehnološkim rešenjima. Suština naučno-tehničkog progresa jeste motivacija svih faktora za inovacije. To zahteva od stručnjaka i naučnika sa područja organizacije rada i proizvodnje, od psihologa i pedagoga, andragoga i kibernetičara, da razrade i razviju programe i metodiku vaspitanja mladih i odraslih za radoznalost, za stvaralaštvo, za inovacije. U tome je velika uloga odnosa društva-države prema raznim asocijacijama pronalazača, inovatora i istraživača od čijeg angažovanja bitno zavisi realizacija ovakve orijentacije. Istovremeno, kao povratni uticaj, proširuje se kadrovska baza (naučni podmladak) za jačanje pokreta inovatora i uspostavljanje inovacionog društva uopšte.
Svaku značajniju promenu neizbežno prati, a možda još i prethodi, promena shvatanja. Sada je vreme promena, prema tome i vreme za promenu stava društva-države prema ovom segmentu aktivnosti. Reforma obrazovanja treba da teče u tom pravcu da postanemo društvo koje uči - obrazovno društvo, zajednica koja vaspitava, jer „bogatstvo jedne zemlje nije više u obilju sirovine i energije nego u znanju - znanje postaje jedina i presudna komparativna prednost” ...
Sadržaj
1 Uvod 3
2 Glavni problemi 3
2.1 Konkretni problemi 4
3 Nova kultura 6
4 Zaključak 6
5 Literatura 7
U eri sve prisutnog informatičkog društva, u kojem tehnološke promene i društvene promene prednjače toliko da se slobodno može govoriti o turbulentnom sveprisutnom,sveopštem inovativnom procesu u kojem je centralno pitanje - pitanje uspešnosti upravljanja znanjem odnosno obrazovanjem pojedinaca sa ciljem njihovog uspešnog uključivanja u istraživačko razvojne aktivnosti „organizacije koja uči”, odnosno, u «društvo znanja» tj. inovativno društvo. U razvijenom svetu, a posebno kod nas, ističe se problem uspostavljanja sistema obrazovanja omladine i uopšte pojedinaca u susret novim tehnologijama, u susret inovativnom procesu. Cilj je uspešno uključivanje pojedinaca u inovativno društvo – društvo koje se zasniva na glavnom resursu – znanju, pretočenom u novu tehnologiju koja daje novi proizvod ili uslugu. Raskorak između inovativnih procesa u društvu, novih znanja, novih tehnologija i tradicionalnog fonda znanja (već zastarelog) u statičnom sistemu obrazovanja je evidentan, a kod nas posebno izražen...
Glavni problemi
Treba uspostavljati društvenu klimu i razvijati takve odnose i uslove kojima bi se u svest i svakodnevni život omladine i građana izgrađivao svojevrsni kult učenja istraživanja sa ciljem inovacija, traganja za novim tehnološkim rešenjima. Suština naučno-tehničkog progresa jeste motivacija svih faktora za inovacije. To zahteva od stručnjaka i naučnika sa područja organizacije rada i proizvodnje, od psihologa i pedagoga, andragoga i kibernetičara, da razrade i razviju programe i metodiku vaspitanja mladih i odraslih za radoznalost, za stvaralaštvo, za inovacije. U tome je velika uloga odnosa društva-države prema raznim asocijacijama pronalazača, inovatora i istraživača od čijeg angažovanja bitno zavisi realizacija ovakve orijentacije. Istovremeno, kao povratni uticaj, proširuje se kadrovska baza (naučni podmladak) za jačanje pokreta inovatora i uspostavljanje inovacionog društva uopšte.
Svaku značajniju promenu neizbežno prati, a možda još i prethodi, promena shvatanja. Sada je vreme promena, prema tome i vreme za promenu stava društva-države prema ovom segmentu aktivnosti. Reforma obrazovanja treba da teče u tom pravcu da postanemo društvo koje uči - obrazovno društvo, zajednica koja vaspitava, jer „bogatstvo jedne zemlje nije više u obilju sirovine i energije nego u znanju - znanje postaje jedina i presudna komparativna prednost” ...
Sadržaj
1 Uvod 3
2 Glavni problemi 3
2.1 Konkretni problemi 4
3 Nova kultura 6
4 Zaključak 6
5 Literatura 7