Ultrazvučna terapija

Pre mnogo godina čovek se upoznao sa zvučnim fenomenom odjeka (ehoa). Mnogi autori navode da još život u pećini čoveka naučio korisnosti osluškivanja povrata odaslanog zvučnog talasa.1881. godine braća Kiri su otkrili da piezoelektrični kristali, u naizmeničnom električnom polju menjaju oblik i pri tome proizvode mehaničke talase visokih frekvencija koje ne možečuti ljudsko uho (iznad 20.000 Hz) i to su nazvali obrnuti piezo-električni efekat, a te visokofrekventne talase su nazvali ultrazvučnim talasima. Nakon otkrića ultrazvučnih talasa počinje i njihova primena u vojnom pomorstvu za otkrivanje podmornica, brodova pa i santi leda na velikim udaljenostima. Francuski fizičar Pol Langevin 1915.godine je razvio prvi ultrazvučni aparat koji je radio na principu eho-zvuka i nazvao ga „hidrofon”. Proučavajući ultrazvuk, uoučio je njegove terapijske mogućnosti, i to pre ideje o upotrebi ultrazvuka u okviru medicinske dijagnostike. Primetio je da ultrazvuk može zagrevati tkivo pa čak i do bola. Razvoj prvog digitalnog računara (ENIAC) i ubrzan razvoj elektronike, 1945. godine,znatno će uticati na razvoj SONAR-a i ostalih ultrazvučnih aparata. Gordon, Tarner, Maneordi Leksel prvi su primenili ultrazvučne talase u dijagnostici moždanih lezija.

Desetak godina pre njih sličnu ideju o upotrebi ultrazvuka u medicini je imao i Japanac Tanaka, koji je ultrazvukom nastojao da locira jata riba u moru.
Može se nekako reći da je ultrazvuk umedicini do 70-ih godina bio na testiranju bez obzira na već postojeću primenu u dijagnostičke i terapijske svrhe. Već sedamdesetih se uvodi u klinike i bolnice a pojavom računara doživljavaveliku ekspanziju.
Osamdesetih godina bilo je prisutno mišljenje da je ultrasonografija dostigla svoj vrhunac, te da dalji napredak više nije bio moguć. Samjuel Maslak 1983. godine primenjuje kompjutersku tehnologiju u pročišćavanju ultrazvučnih signala, čime su dobijeni crno-beli i prikazi u boji sa visokom rezolucijom i jasnoćom. Od 1984. godine koristi se color flow doppler.
U devedesitim godinama napreduje razvoj 3D ultrasonografije. Potom se pojavljuje „power doppler”, a koriste se i ultrazvučna kontrasna sredstva.

Uvod 3
1 Biofizika u medicini 4
2 Aparatura 5
2.1 Ehografske metode 5
2.2 Ultrazvučno skeniranje 7
2.3 Dijagnostičke indikacije 7
3 Karakteristike ultrazvuka 8
3.1 Fizičke veličine značajne za ultrazvuk 8
4 Osnovna dejstva ultrazvuka na bioloske sisteme 9
4.1 Biofizički osnovi ultrazvučne terapije 10
5 Zaključak 12
Literatura 13