Sociološke dimenzije poslovnih komunikacija

SADRŽAJ



1. UVOD ...........................................................................................................................3

2. DETERMINIRANJE TEMELJNIH POJMOVA ..........................................................4

2.1. Podjela misli ..................................................................................................4
2.2. Važnost poslovne komunikacije ....................................................................5
2.3. Oblici komunikacije ......................................................................................5

3. SOCIOLOŠKE DIMENZIJE POSLOVNIH KOMUNIKACIJA ............................6

4. SISTEM STVARANJA PRENOŠENJE I KORIŠTENJE
INFORMACIJA ........................................................................................................7

5. PSIHOLOŠKI PROCESI (determinante komuniciranja) ........................................8

5.1. Psihološki faktori komuniciranja.................................................................. 8
5.1.1 Motiv............................................................................................................ 8
5.1.2. Opažaji - pozornosti i percepcija ............................................................... 9

6. MASS MEDIJI ........................................................................................................10
6.1. Osnovne specifičnosti masovne komunikacije............................................10
7. POSLOVNA KOMUNIKACIJA, POSLOVNI PROCESI I POSLOVNE FUNKCIJE ..............................................................................................................12

7.1. Pojam i uloga poslovnih komunikacija ...................................................... 12
7.2. Poslovni procesi ......................................................................................... 12
7.3. Iinformatičke i komunikacijske tehnologije ............................................... 14

8. ZAKLJUČAK..........................................................................................................15
9. LITERATURA.........................................................................................................16




1. UVOD



Neophodan fundament ili sredstvo izgradnje i pripreme poslovnog menađmenta u poslovnim procesima predstavljaju poslovne komunikacije.

“Poslovne komunikacije u suštini su način stvaranja, prenosenja i koriščenja poslovnih informacija, njihovo ugrađivanje preko poslovnog menađmenta u poslovne kontakte, poslovne odnose i ponašanja, poslovne procese, te poslovnog sistema u cjelini”(1).

U cilju boljeg terminološko pojmovnog razumjevanja komunikacija i komuniciranja pojasniće mo etimologiju pojma i pokušati ga pojmovno odrediti. Izraz komuniciranje je izveden od latinske riječi „communis“ što znači zajedničko. Komunikacija se dakle može označiti kao proces zajedništva ili jedinstva misli pošiljatelja i primatelja. Komunikacija je prijenos misli i poruka. Osnovni oblici komunikacije zasnivaju se na znakovima i zvukovima. Termin komunikacija može se koristiti u značenju uključivanja svih postupaka kojima jedan um može utjecati na drugi. Tako široka definicija uključuje ne samo govor, nego i glazbu, umjetnost, pozorište, balet i dr.

Komuniciranje sa sredinom u kojoj se živi, a preko nje i sa širom ljudskom zajednicom, predstavlja priopćavanje ideja, stavova ili mentalno – psiholoških reakcija na dana društvena stanja, društvene probleme i način njihova rješavanja.

Poznata su interna i eksterna sredstva poslovne komunikacije, od izuzetnog su značaja masovna sredstva poslovnih komunikacija kao sto su sredstva masovnog komuniciranja (štampa, radio i televizija) zatim komunikacije preko sredstava PTT veza, pismene komunikacije, razgovor i sl.


2. DEFINIRANJE TEMELJNIH POJMOVA


Komuniciranje (komunikacija) u širem i u užem smislu riječi označava razmjenu poruka. Teorija komuniciranja otkriva kako čovjek „ne može ne komunicirati“.
Komunikacija je prijenos misli i poruka. Osnovni oblici komunikacije zasnivaju se na znakovima i zvukovima. Termin komunikacija može se koristiti u značenju uključivanja svih postupaka kojima jedan um može utjecati na drugi. Tako široka definicija uključuje ne samo govor, nego i muziku, umjetnost, pozorište, balet i dr.
Komuniciranje sa sredinom u kojoj se živi, a preko nje i sa širom ljudskom zajednicom, predstavlja priopćavanje ideja, stavova ili mentalno – psiholoških reakcija na dana društvena stanja, društvene probleme i način njihova rješavanja.
Izraz komuniciranje je izveden od latinske riječi „communis“ što znači zajedničko.

Komunikacija se dakle može označiti kao proces zajedništva ili jedinstva misli pošiljatelja i primatelja.

Komunikologija proučava sadržaj, oblike i načine čovjekova međusobnog i masovnog komuniciranja smisao, svrhe i efekte simboličke interakcije kojom se ljudi sporazumjevaju , surađuju i potiču na djelatnost kao i strukture i funkcije društveno-komunikacijskih sustava. Prvu definiciju međuljudske komunikacije dao je C.H. Kooley 1909. god. Pod komunikacijom se podrazumjeva mehanizam pomoću kojeg ljudski odnosi egzistiraju i razvijaju se, a čine ga svi simboli duha sa sredstvima njihova prenošenja u prostoru i njihova očuvanja u vremenu. Tu se uključuje izraz lica, stav, gest, ton glasa, riječi, pismo, tisak, telegraf, telefon, i sve ono što vodi do posljednjeg dostignuća u osvajanju prostora i vremena. Bez obzira o kojem obliku komunikacije je riječ, za njezin uspjeh potrebno je postići:
1. podjelu misli i pošiljatelja i primatelja
2. sličnost značenja poslanih simbola (kodnih sustava) i
3. odabrati jezik u procesu komunikacije