Seminarski rad i diplomski rad iz istorije- Osmansko carstvo

Nova tema  Odgovori 
Podelite temu sa drugarima: ZARADITE PRODAJOM SVOJIH RADOVA
 
Ocena teme:
  • 0 Glasova - 0 Prosečno
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Autor Poruka
derrick Nije na vezi
Posting Freak
*****

Poruka: 3,089
Pridružen: Jul 2009
Poruka: #1
Seminarski rad i diplomski rad iz istorije- Osmansko carstvo
Unutrašnje I vanjske prilke u Osmanskom carstvu u XVII I XVIII stoljeću



U historiji Osmanske države XVII stoljeće je period opštih promjena koje su se zbivale pod uticajem rastrojstva cjelokupnog društveno-političkog sistema Carstva .Vjerovatno se na Sulejmana obično gleda kao na najvećeg osmanskog sultana zbog okolnosti što je vrlo dugo živo I u to vrijeme kada je Osmansko carstvo bilo na vrhuncu svoje moći.

Međutim,posljednjih godina njegove vladavine međunarodne prilike bivale su sve nepovoljnije za Osmanlije I Sulejmanov pokušaj da ostvari dominaciju nad svijetom pretrpio je prve odlučujuće poraze.Kratko vrijeme poslje Sulejmanove smrti Carstvo je počelo da slabi,a to slabljenje bilo je dugotrajno I mučno.Međutim,osjetljiviji neuspjesi bili su vidljivi tek u vrijeme sultana Murata III(1574-1595).Oni su se ispoljavali kako u unutrašnjim neprilikama tako I u spoljno političkim poteškoćama.To je rezultiralo vojnim porazima kod Lepanta(1571) I bici kod Siska(1593).Bili su to prvi ozbiljniji udarci po spoljno političkom ugledu Carstva.U narednim decenijama XVII stoljeća nizali su se neuspjesi,a pobjede na bojnim poljima plaćene su viskom cjenom ljudskih života I materijalnih dobara.

Naredni neuspjesi(I skupo plaćeni uspjesi) koji će se neprekidno nizati u XVII stoljeću,još jače će uzdrmati spoljni ugloed Osmanskog carstva.Vrhunac tome označiće poraz Osmanlija pod Bečom(1683).Ekspanzija Osmanlija,u Evropi,nije dalje napredovala.Poslje toga,za Osmanlije je nastao više problem kako održati ono što su već imali,nego da dalje osvajaju.Uloga oružanih snaga nije više bila ofanzivna,nego odbranbena.

Sve poteškoće sa kojima se Osmansko carstvo suočavalo bile su rezutat slabljenja klasičnih osmanskih ustanova na kojima je počinjala snaga države.Većina negativnih pojava,kako u ekonomskom tako I u društveno-političkom sistemu države,nastala je zbog slabljenja timarske organizacije,osnove osmanskog sistema.Na tom sistemu bila je izgrađena snaga I veličina Carstva.Slabljenje Osmanske carevine u ovo doba doprinose mnogo I snage koja se formirala u Evropi.Razvoj kapitalističkih odnosa na zapadu izazvao je značajne pronalsake I otkrića u oblasti nauke I tehnike.Od svega toga Osmanksa carevina je bila izlovana I morala je da uzmiče pred preimućstvom evropskog razvoja.A kada je pomorska trgovina počela sve više da prelazi na okeane,počela je se mjenja nagore I ekonomsla situacija Osmanske carevine.S druge strane sve slabiji uspjesi osmanskog oružja donosili su sve manje ratnog plijena,koji je bio važan izvor bogaćenja,naročito janjičara I spahija.Sve ovo dovodi do pražnjenja državnih riznica koje su ionako bile teško opterećene izdacima na vojsku,dvor,glomazni birokratski aparat.Ekonomsko I finansijsko propadanje Carstva ubrzala je I praksa prodaje gotovo svakog položaja I dostojanstva ,što vrlo često dovodi do teških zloupotreba.Kao posljedica ovih zloupotreba javlja se nezadovoljstvo među podanicima koji se tu I tamo dižu I na ustanak,zatim proces slabljenja timarskog sistema,popuštanje discipline u vojsci ,naročito među janjičarima,korupcija u upravljačkom aparatu,koja postepeno zahvata I njegove vrhove.Raspadanje klasičnog osmanskog sistema u cjelini I postepeno rastakanje timarske organizacije,isčezavanje spahijske konjice,degeneracija I rastrojstvo timarske organizacije,presušivanje finansijskih izvora države,poremećaji u sistemu izvanrednog oporezivanja,anarhija I neredi u provincijama stavili su centralnu osmansku vlast pred vrlo teške zadatke.Oni se nisu mogli riješiti na stari način niti starim sredstvima.To najbolje pokazuju uzaludni pokušaji nekih osmanskih državnika iz prve(Sultan Murata IV)I druge(veliki veziri Ćuprilići)polovine XVII stoljeća da energičnim I strogim mjerama zaustave proces propadanja svoje države I rastrojstva klasičnih ustanova.

Pomoću terora I nasilja,bez dubljih zahvata u korjene krize Muratu IV I Ćuprilićima pošlo je za rukom da privremeno ožive već uveliko potkopanu snagu Osmanskog carstva.Ali,ti

uspjesi morali su bili kratkotrajni,jer teror I nasilje nisu u historiji nikada mogli dati dugotrajnije rezultate.

Nekada jaka unutrašnja stabilnost Osmanskog carstva počela je osjetno da slabi pod uticajem stalnih pobuna I nereda u provincijama,koje se javljaju početkom XVII stoljeća I traju neprekidno u XVII stoljeću.Ali Osmanska carevina nije smogla snege da otkolni slabosti,čiji simptomi postaju ne samo vidljiviji nego I brojniji.Na kormilu Osmanske imperije nije se nalzio potreban broj dovoljno mudrih I energičnih ljudi koji bi,svjesni objektivne stvarnosti,bili u stanju da efikasnim mjerama I na širokom planu zasnovanim I na provedenim reformama,zaustave ovaj opšti proces slabljenja osmanske vojne,političke I ekonomske moći.



Bune I ustanci u Bosni u XVII stoljeću



Položaj proizvođačkog stanovništva Bosnaskog ejaleta(seljaka,muslimana I hrišćana,I gradske sirotinje,kao I svih ostalih slojeva koji su se pretežno izdržavali svojim radom)počinje iz više razloga da se pogoršava.Zbog toga se I raspoloženje tog stanovništva prema nosiocima nezakonotosti I eksploatacije počinje da mjenja.To izaziva stalno nezadovoljstvo širokih slojeva društva i podgrijava njihovo buntovno raspoloženje koje će se manifestovati u otvorenim bunama.

Koncem 1602. ili početkom 1603 .godine došao je u Bosnu za namjesnika Dželali Hasan-paša(Karajazidži-Deli Hasan).Evropski izvori ga zovu Skrivan,što donekle odgovara imenu Karajazidži.On je bio čovjek zlikovačke prirode ,a takvi su bili I njegovi ljudi koje je on postavio u Banjoj Luci I u Sarajevu.Prije nego dodje u Bosnu opremi svog ćehaju Kurda za muslelima u Sarajevu,a drugog povjernika u Banja Luku.Čim Kurd ćehaja stiže u Sarajevo,odmah poče bez milosrdja opterećivati narod brojnim dažbinama.Ogorčenje po čaršiji raslo je iz dana u dan,a kada ćehaja na pravdi Boga sveže nekog kožara I povede u tamnicu buknu ustanak po cjelom gradu.Svijetina navali na ćehajinu kuću pa je zapali,a neki softa Halil Stanjanin ubije Kurd Ćehaju.

Dželali Hasan-paša povrati se u Banja Luku,gdje su već Banjalučani protjerali njegovog muselima.Dželali poče progoniti stanovništvo Bosanskog ejaleta.Stanovnici ,da se odbrane od svog namjesnika proglase nekog Sefer-bega pašom I namjesnikom,I spremiše tužbu protiv Dželalije serdaru Mehmed paši Sokolović,koji se iz Ugarske bio povukao u Beograd…Medjutim,dođe do očite bitke između paše I ustanika.Na obje strane prosulo se dota krvi,ali izvježbana pašina pratnja u prvom okršaju porazi slabo spremljenje ustanike.No,malo zatim ustanici se bolje naoružaju,pa potuku pašinu družinu tako da je I sam paša jedva umakao preko Drine.

Ozbiljnija pobuna protiv nezakonitog oporezivanja desila se 1636.godine u Sarajevu.Tada je sultan Murat IV,jednim fermanom zapovjedio da se od svake kuće uzima jedan izvanredni danak bedeli-šajka.Sarajlije,koje su muafnamom(od 14.rebiul-ahira 980/1572),bili oprošteni od nekih izvanrednih nameta uzbune se.Raja sarajevskog kadiluka je tom oprilikom istakla načelo:”Ovakvog danka mi nismo nikada davali,pa ako ga budemo sada platili,uvešće se običaj.”

Tada su seljaci sarajevskog kadiluka ustali protiv ubiranja nameta bedeli šayka.Tom prilikom razorli I opljačkali sarajevsku sudnicu (mehćemu)I ubili jednog sudskog izvršioca(muhzira).

Defterdar je u strahu pobjegao I s mukom spasio glavu,a kadija se sakrio.Poslje tog dogadjaja sarajevski kadija I defterdar su smijenjeni.

Otpor stanovništva sarajevskog kadiluka nije izbio samo kao jedan trenutni bunt,Raja je već duže vrijeme pružala otpor ubiranju bedeli šayke.

Centralna Osmanska vlast počinje da ograničava prava povlaštenih lica (muaf)I da od njih traži da daju svoj doprinos u ostvarivanju izvandrednih opštedržavnih zadataka,u ovom slučaju izgradnji šajki I obezbjeđenju njihovih posada.Time u stvari počinje proces sužavanja ranijih povlastica (muafiyet)u Bosanskom ejaletu,proces sa kojim su se teško mirlili povlašteni(muaf).Međutim,stanovništvo Sarajeva I okoline nastavit će kasnije da se odupire opterećivanju raznim nametima od strane organa provincijalske I lokalne vlasti,boreći se tako za očuvanje povlastica dobijenih ranije izdatom muafinamom,u uslovima kada se stanje unutrašnjih odnosa stalno razvijalo na štetu tih povlastica,da bi ih na kraju događaji u XVIII stoljeću sveli u vrlo uske okvire.

Sljedeća pobuna desila se u toku Kandijskog rata.Do izvjesnih nemira došlo je 1650.godine u Sarajevu,čiji su građani tražili da se smjeni tadašnji bosanski namjesnik,Grk Prevezali Mehmed-paša.Sarajlije su optužile vlastima da Mehmed-pašu da im neovlašteno traži novac za graničarsku službu.Na to je Mehmed-paša poslao u Sarajevo svog Ćehaju sa detaljima da kazni nezadovoljnike.Sarajlije su sakupile svoje ljude pa je došlo do sukoba u kome su Sarajlije poraženi;nekoliko je stanovnika poginulo I ranjeno.Od tada su stanovnici Bosanskog ejaleta,posebno Sarajlije,počeli sve češće otvoreno izražavati svoje nezadovoljstvo I otpor pojednim carskim činovnicima I općenito mjerama centralnih vlasti u Bosni.

Opšta situacija u Osmanskom catsrvu u drugoj polovini XVII stoljeća stalno se pogoršavala.Vojna I materijalna snaga države stalno je opadala,a unutrašnja anarhija,samovolja I zlouoptrebe organa osmanske vlasti u provincijama su stalno rasle.

Stanje u Bosanskom ejaletu postalo je naročito teško pred izbijanje I za vrijeme tzv.velikog rata,koji je započeo opsadom Beča 1683.godine.Pripreme za rat I njegovo trajanje teško su pogodili svo stanovništvo.Ono je moralo pored ličnih I materijalnih žrtava,da trpi samovolju I zloupotrebe organa vlasti,koji su upravo u tim teškim vremenima pokušali da ulove štagod za sebe.Ne mogavši sve to da izdrži I podnese,narod se odupirao nasilju otporom,pobunama I predstavkama centralnoj vlasti.

Privredna depresija koja je zahvatila sela I gradove,dovodila je do sve većeg nezadovoljstva seljaka I građana.Pred sam veliki rat,1682.godine došlo je do ozbiljnije pobune u Sarajevu.

U historjiskim izvorima I usmenoj predaji susreću se suprotne vijesti o razlozima I karakteru ove pobune.Prema vijestima u izvorima,seljaci su se pobunili zbog zloupotreba organa sudske I upravne vlasti u sarajevskom kadiluku.

Zbog toga se ova pobuna u starim osmanskim hronikama bilježi kao “Slučaj smutnje sarajevskog kadije”.Kako je u to vrijeme bilo više nerasvijetljivih slučajeva ubistva u kadiluku,to su sarajevski mulla,izvjesni Omer-ef.i muselim naumili da na ime toga od svakog seljaka naplate globu I novac medjusobno podjele.Seljaci su se usprotivili plaćanju globe pa su 26.maja 1682 u velikom broju došli u Sarajevo.Pred tolikim brojem razjarenih seljaka čaršija se u znak uzbune odmah zatvorila.Seljaci su udarili na sud,ubili mullu I njegovog pomoćnika (naiba),a sudnicu preturili I opljačkali.Uz to su porazbijali četiri kuće sudskih poslužitelja (muhzira).Nezadovoljnim seljacima pridružila se I gladna sarajevska sirotinja,koju je predvodio pjesnik I derviški šejh Hasan Kaimija.On je zahtijevao da se sirotinji podijeli žito koje su bogati špekulanti skrivali po svojim magazama.

Nakon što je pobuna ugušena,Kaimija je kao njen vođa I vjerovatno inspirator protjeran iz Sarajeva u Zvornik,gdje je 1690.umro.Seljaci I Sarajlije su zbog pobune I ubistva mulle I pljačkanja sudnice strogo kažnjeni.Ubrzo po ugušenju pobune u Sarajevo je stigao iz Carigrada carski inspector (mufetiš),neki Frenk Hasan-aga.On je na ime odštete naplatio 250 kesa,od toga 25 kesa za sebe,za mullinu djecu 35,za svoje mlađe po dvije I po kese.Osim toga Frenk Hasan-aga je pogubio 14 seljaka,a dvadesetoricu opremio u Carigrad.

Poslje surovog obračuna organa vlasti sa seljacima sarajevskog kadiluka zbog učešća u pobuni 1682.godine nema više vijesti u izvorima o pobunama u Bosni u XVII stoljeću.

Međutim,I kasnije je stanovništvo više puta,nemilosrdno izrabljivano,ali zastrašeno od mogućih represija od organa vlasti I izgubljeno u opštem metežu poslje poraza Osmanlija pod Bečom obično se zadovoljavalo samo slanjem protesta I žalbi na Poru.

Da bi umirila uznemireno I panikom zahvaćeno stanovništvo,centralna vlast je slala fermane da se prestane sa nasiljem potvrdivši istovremeno 1701. godine jednom oprosnom poveljom stanovništvu sarajevskog kadiluka ranije utvrđene povlastice neplaćanja općedržavnih nameta.Izgleda da su slične povelje u to vrijeme uzdavane I cjelokupnom muslimanskom stanovništvu u Bosanskom ejaletu.


Bune I ustanci u Bosni u XVIII stoljeću



Osmanska vlast je u XVIII stoljeće ušla sa vrlo uskim vlastitim ekonomskim osnovom,zbog čega će tokom tog stoljeća morati da se bori sa još većim teškoćama.

Osnovna karakteristika Bosanskog ejaleta prvih godina XVIII stoljeća bila je pravo jačeg I drskijeg.To je uznemiravalo ne samo hrišćansko nego I muslimansko stanovništvo.

Jedna od preventivnih mjera osmanske sudsko-administrativne službe za održavanje reda I mira u nesigurnim danima bila je ćefilema,a sastojala se u tome što bi po naredbi vezira(guvernera pokrajine)morali sumnjivi stanovnici jedne varoši,sela ili kraja solidarno jamčiti jedan za drugoga.Kasnije se ćefilema pokazala kao neefikasna,pa su narasla anarhija I neredi u provincijama zahtjevali upotrebu I drugih efikasnijh sredstava.Organizovane su,kao I u XVIII stoljeću oružane potjere uz sudjelovanje ajana I drugih organa lokalne uprave-za hvatanje I zatvaranje razbojnika,pljačkaša,kao I za suzbijanje I ugušivanje pobuna većih razmjera.

Jedna od pobuna hrišćana I muslimana bila je I u mostarskom kadiluku.Slične pobune pominju se iste godine u banjalučkom kadiluku Blagaj I Nevesinje,kao I u drugim krajevima širom Bosanskog ejaleta.

Broj muslimanskog stanovništva počeo je naglo da opada.Stalno opadanje broja stanovništva I njegovo naglo siromašenje uslovilo je silno povećanje tereta za preostalo stanovništvo.To je I razlog permanentnog nezadovoljstva I pojedinih pobuna do kojih dolazi između 1718 I 1737.godine.Međutim masovnijih pobuna nije bilo jer su osmanske vlasti na vrijeme preduzimale potrene mjere da otupe oštricu nezadovoljstva.Na ovako relativno uspješno uklanjanje narodnog nezadovoljstva utjecala je I činjenica da je od prvih godina XVIII stoljeća u Bosanski ejalet došao veliki broj ljudi iz krajeva koji su Karlovačkim(1699) I Požarevačkim(1718) mirom pripali Austrijskoj monarhiji I Mletačkoj republici.Oni su bili svjesni da će u slučaju većih nereda takvu situaciju iskoristiti susjedne zemlje da osvoje Bosanski ejalet.Zbog toga su,putem pregovora,a ne oružanom pobunom,otklanjali brojne slabosti zajedno sa predstavnicima vlasti.

Veći otpor koji je prerastao u bunu širokih razmjera,započinje u petoj deceniji I traje preko deset godina,tačnije skoro sve do kraja šeste decenije XVIII stoljeća.Neposredan povod buni bilo ne prekomjerno opterećivanje bosanskih seljaka I drugih poreskih obveznika kulukom,a naročito porezima u korist bosanskog vezira(imdad-I hazeriye I imdad-I seferiye),I zloupotrebe koje su s tim u vezi činili bosanski veziri I organi lokalne vlasti (kadije,ajani,kapetani I dr.).

Buna koja je trejala voše od deset godina (1745-1757)zahvatila je gotovo čitavo područije Bosanskog ejaleta.

U proljeće 1745.godine,kada su već na pomolu otpori širih razmjera,Ali-paša je po drugi put upućen za namjesnika u Bosnu I 7.aprila stigao u Sarajevo.U ovo vrijeme nije bilo ratnih operacija.Ipak ja Ali-pašina dužnost I pored toga bila teška.Neprestani ratovi iscrpili su državnu blagajnu,a Ali-paša je po nalogu svojih gospodara nametnuo teške poreze na narod.Ali-paša je najviše poreze udario na bosanske feudalce,begove I kapetane.On je na ejalet nametnuo “trostruke taksite”,ali svi kadiluci nisu mogli izmiriti ovak taksit.Bilo je to povod da se kod Sarajeva skupi mnoštvo naroda iz nekoliko kadiluka.Kad su ušli u grad valija je naredio da se uhapse,na šta su se ostali razbježali.Tako se prozorski kadiluk “uzapro”,pa Derviš Alipašić umalo nije ubijen kamenjem.Ovi nemiri naveli su Portu da opozove bosanskog valiju I da na njegovo mjesto dođe Bostandži Sulejman-paša.

Ali-pašinom nasljedniku Bostandži Sulejman-paši nije pošlo za rukom da uspostavi ugled državne vlasti.Uskoro poslje toga ponovo se u Bosanski ejalet vratio Hekim oglu Ali-paša.On je ponovo nametnuo teksite po svom starom običaju.Ali-paša je opet izazvao još jači gnjev I otpor bosanskih seljaka koji su podigli otvorene bune u Tuzli,Tešnju,Sarajevu,Visokom itd…

3.marta 1748.Ali-paša je premješten iz Bosanskog ejaleta u Trikalu.

Treća,i po svemu sudeći najveća,a po posljedicama najteža pobuna izbila je 2.ševala 1163.(4.septembra 1750).U pobunama,o kojima je ovdje riječ,učestvovali su isključivo stanovnici sa sela,bilo da su to težaci ili spahije.Osnovni razlog pobunaka u tuzlanskom kadiluku bio je ubiranje taksita I zloupotreba organa vlasti u vezi s tim.

U Bosanskom ejaletu se se svaki čas mijenjali namjesnici,kojima je centralna vlada stavljala u zadatak da uguše bunu I stanu ukraj anarhiji.U tome je konačno uspio Mehmed-paša Kukavica,rođeni Bošnjak.Prvi rezultati koje je u tome postigao preporučili su ga za položaj bosanskog vezira,na koji je postavljen krajem 1752.godine.Mehmed-paša Kukavica je upravljao Bosnom u dva maha(1752-1756 I 1757-1760),šest I po godina.On je vodio više pohoda protiv pobunjenika I iz tih podhvata I kao pobjeđeni I ka pobjednik.Spomen na Mehmed-pašu Kukavicu sačuvan je I opjevan u narodnoj pjesmi:



Tatar dojde iz Stambola grada

I donese turali fermana,

Poručuje care iz Stambola

“Vjerni pašo,Mehmed Kukavico,

Kupi meni po Bosni askere

Svrstaj hin u akserske glide,

Fataj meni tkadiju.

Evo ima dest godina dana

Kadija mi hinul učinio.

Svu je Bosnu od mene odjelio”…



Na osnovu savremenih službenih osmansko-turskih izvora kao I podataka koje su u svojim hronikama zabilježili domaći ljetopisci fra Nikola Lašvanin,fra Bono Benić I Mula Mustafa Bašeskija iz uzroka tokova I trajanje bune mogu se izvuću tri zaključka;Prvo,u početku bosanske bune u njoj učestvuju gotovo svi niži I srednji društveni slojevi stanovništva,a buna je okrenuta protiv svih nosilaca osmanske vlasti u Bosni(bosanskog vezira,bosanskih paša,kadija,ajana,kapetana I dr..);Drugo,okvir okupljanja pobunjenog naroda čini janjičarska organizacija,čiji se punktovi nalaze u gradovima.I treće,njeni inicijatori I pokretači u Sarajevu razvili su akciju za stvaranje domaće vojne organizacije,koja bi preuzela odbranu zemlje u svoje ruke.

Bitno je naglasiti da buna nije obuhvatila sve slojeve stanovništva Bosanskog ejaleta .Izuzev rijetkih I časnih izuzetaka,protivnici bune su bili svi oni koji su imali bilokiakvog udjela u vlasti(veziri,miri mirani,kadije,kapetani,ajani I dr.)kao I gornji slojevi spahijskog staleža.Stoga je oštrica bune bila usmjerena protiv svih službenih,ili poslužbenih nosilaca vlasti,a u nekih krajevima (npr.Tuzla)I protiv timarlija I zaima.



Zaključak

Sedamnaesti vijek u historiji Osmanskog carstva predstavlja prvu etapu raspadanja spahijsko-timarskog sistema na kome je dotad počivala njegova moć I snaga.Time Osmansko carstvo ulazi u fazu dublje krize svog ekonomskog razvitka I počinje da slabi.

Slabljenje Carstva I zaoštravanje krize osjetio je I Bosanski ejalet koji je bio najisturenija provincija evropskog dijela Osmanskog carstva.

U to vrijeme u Bosanskom ejaletu stanovništvo je bilo u veoma teškom položaju,pa ono počinje da pruža otpor koji se manifestovao već od početka XVII stoljeća kroz bune I ustanke.

U ovom seminarskom radu prikazane su bune I ustanci u XVII I XVIII stoljeću na prostoru Bosanskog ejaleta.

U tom kontekstu u uvodnom djelu sam opisala unutrašnje I vanjske prilike u Osmanskom carstvu u ta dva stoljeća.

U daljem tekstu navedeni su uzroci koji su doveli do buna I ustanaka,zatim opisane bune I ustanci na prostoru Bosanskog ejaleta u XVII stoljeću.Dat je I prikaz buna I ustanaka u XVIII stoljeću.U okviru toga posebno je opisan period od 1745-1757.godine ta je pobuna trajala najduže na prostoru Bosanskog ejaleta I vremenom prešla u anarhiju.Opisane su bune I utsanci u drugoj polovini XVIII stoljeća,kada se ne zadovoljstvo ispoljavalo u daleko manjoj mjeri nego ranije.

Iz svega navedenog došla sam do zaključka da je stanovništvo Bosanskog ejaleta bilo u veoma teškom položaju u periodu XVII I XVIII stoljeća,te je svoje ne zadovoljstvo manifestovalo kroz razne bune I ustanke.Ne zadovoljstvo stanovništva bilo je uglavnom ekonomske prirode .

O historiji Bosne I Hercegovine u XVII I XVIII stoljeću pisano je veoma malo.

Literatura za ovu temu vrlo je oskudna I teško pristupačna.

Najviše sam koristila djela Avde Sućeske koji je najviše pisao o ovoj temi.

Koristila sam I druge izvore koji su navedeni u literaturi.



Literatura

1.Grupa autora,Istorija naroda Jugoslavije II,Beograd 1960.

2.Hiti Filip,Istorija Arapa,od najstarijih vremena do danas,Sarajevo 1967

3.Kreševljaković Hamdija,Kapetanije u Bosni I Hercegovini,Sarajevi 1991.

4.Kovačević Ešref,Granice Bosanskog pašaluka prema Austriji I Mletačkoj republici prema odredbama Karlovačkog mira,Sarajevo 1973.

5.Matuz Josef,Osmansko carstvo,Zagrab 1992.

6.Pelidija Enes,Bosanski ejalet od 1539 do Svištovskog mira 1791.godine,u Bosna I Hercegovina od najstarijih vreman do kraja drugog svijetskog rata,Sarajevo 1994.

7.Sućeska Avdo,Ajani,prilog izučavanju lokalne vlasti u našim zemljama za vrijeme Turaka,Naučno društvo NR Bosne I Hercegovine,XXII,Odjeljenje istorijsko-filozifkih nauka,br.14,Sarajevo 1965.


PORUČITE RAD NA OVOM LINKU >>> SEMINARSKI
maturski radovi seminarski radovi maturski seminarski maturski rad diplomski seminarski rad diplomski rad lektire maturalna radnja maturalni radovi skripte maturski radovi diplomski radovi izrada radova vesti studenti magistarski maturanti tutorijali referati lektire download citaonica master masteri master rad master radovi radovi seminarske seminarski seminarski rad seminarski radovi kvalitet kvalitetni fakultet fakulteti skola skole skolovanje titula univerzitet magistarski radovi

LAJKUJTE, POZOVITE 5 PRIJATELJA I OSTVARITE POPUST
10:47 PM
Poseti veb stranicu korisnika Pronađi sve korisnikove poruke Citiraj ovu poruku u odgovoru
Nova tema  Odgovori 


Verovatno povezane teme...
Tema: Autor Odgovora: Pregleda: zadnja poruka
  Seminarski rad i diplomski rad - Olimpizam i fasizam derrick 0 1,711 28-05-2012 10:48 PM
zadnja poruka: derrick
  Ekonomska kriza iz 1929. VS1 0 1,329 17-02-2012 06:07 PM
zadnja poruka: VS1
  Seminarski rad iz Metodologije naučno-istraživačkog rada Dzemala 0 2,298 13-08-2011 10:54 AM
zadnja poruka: Dzemala
  Seminarski rad - Drugi svjetski rat erik_bananamen 0 3,592 28-04-2011 01:31 PM
zadnja poruka: erik_bananamen
  Seminarski rad - Bitka kod Kurska erik_bananamen 0 2,417 28-04-2011 01:24 PM
zadnja poruka: erik_bananamen

Skoči na forum: