Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Osnovni oblici javnih prihoda u savremenoj finansijskoj teroji su porezi, takse, carine, parafiskaliteti i orugo. Javni prihodi su novčana državna sredstva za finansiranje opštih i zajedničkih potreba. Formiraju se putem raspodele i preraspodele nacionalnog dohotka. Klasična teorija je poreze, takse i prihode od javne imovine posmatrala kao normane-redovne javne prihode kojima se pokrivaju redovni javni rashodi. Savremena finansijska teorija, pored klasičnih javnih prihoda, prihvata i javni dug, emisiju novca i druge oblike javnih prihoda kao dopunske javne prihode, koji služe za prikrivanje javnih rashoda. Javni dug postaje redovni izvor javnih prihoda modernih država. .
Na visinu i strukturu javnih prihoda utiču javne funkcije, ekonomska moć države i konkretni ekonomski odnosi.
Javni prihodi izražavaju se u novcu i služe za pokrivanje troškova opšteg karaktera u jednogodišnjem periodu. Oni su osnovna institucija javnih finansija, deo su novostvorene vrednosi, a njihova upotreba ne ugrožava postojeću imovinu.
Osnovni faktori koji deluju na sistem javnih prihoda su privredni sistem, drustveno-ekonomsko uređenje zemlje, ostvareni nacionalni dohodak, valičina teritorije, broj stanovnika..
Javni prihodi se ostvaruju na osnovu oporezivanja, prihoda javnih preduzeća, upotrebe državne imovine naknada za usluge državnih organa, javnog duga i drugo.
Poreski prihodi su osnovni i najznačajniji obim javnih prihoda koje ubire država na osnovu poreskog suvereniteta. U novije vreme javni prihodi se pretežno realizuju na osnovu poreza na dohodak fizičkih lica, poreza na dobit, poreza na potrošnju, na promet proizvoda i usluga, doprinosa za socijalno osiguranje, porez na imovinu i dr.
Javni prihodi predstavljaju efikasan instrument finansijske i ekonomske politike
Osnovni pravci u reformama instrumenata monetame politike vezani su za proces liberalizacije finansijskog sektora, ali i za sve veću monetamu disciplinu, kao i konkurentnost i kontrolu monetarno kreditnih institucija...
Klasifikacija poreza
U ekonomskoj teoriji razvije su se dve teorije o strukturi poreskog sistema:
1.Poreski monizam (samo jedan porez). Prvi su ovu teoriju uveli krajem XVIII veka fizokrati koji su u sklopu sa svojim učenjem (višak vrednosti nastaje samo u poljoprivredi) zastupali ideju o zavođenju samo jednog poreza (čist prihod od zemljišne rente).
2.Poreski pluzalizam (poreski sistem se sastoji iz više poreskoh oblika), on je dobio primenu u svim poreskim sistemima danas.
Razlikujemo sledeće poreske oblike:
a.Neposredni (direktni) i neposredni (indirektni) porezi. Ako poreska snaga proizlazi iz posedovanja imovine ili dohotka imamo neposredne direktne poreze. A ako se poreska snaga određuje u vidu potrošnje onda se radi o posrednim indirektnim porezima
b.Subjektivni i objektivni porezi. Subjektivni porezi su vezani za određenu ličnost koja ostvaruje dohodak ili poseduje imovinu da se može oporezivati, a objektivni ili realni porezi su oni koji se utvrđuju na osnovu objektivnih elemenata relevantnih za sam čin oporezivanja bez obzira na ličnost poreskog obveznika oporezuje se svaki izvor prihoda odvojeno bez povezivanja sa drugim.
c.Analitički i sintetički porezi. Analitički porezi se odnose za svaki objekat posebno, a sintetički porezi se odnose na ukupnu obveznikovu imovinu, dohodak ili promeet svih proizvoda ili usluga
Sadržaj
1 Uvod 3
2 Klasifikacija poreza 4
3 Parafiskalni prihodi 5
4 Uloga parafiskaliteta u antiinflacionom programu 6
4.1 Načela oporezivanja 7
4.2 Vrste poreza 9
4.3 Ciljevi poreske politike 9
5 Uloga parafiskaliteta u formiranju novčane mase 11
5.1 Dinamika novčane mase 16
5.2 Determinante optimalne mase 17
6 Novi koncept parafiskalnih prihoda 18
7 Zaključak 20
8 Literatura 21
Pretraga
Spisak članova
Kalendar
Pomoć
