Odrzivi razvoj srpskog drustva

Maturski, seminarski i diplomski radovi iz menadžmenta.

Sociologija je opšta i osnovna nauka o društvu. Kao nauka o društvu sociologija je nastala u prvoj polovini 19. veka.
Sociologija proučava sisteme odnosa koji se u društvu uspostavljaju između pojedinaca i društvenih grupa, društvenu strukturu, te odnose društva prema prirodi.
Sociologija je društvena nauka teorijskog karaktera koja teži otkrivanju opšteg i sistematskog saznanja.
“Društvo se može definisati kao celokupnost odnosa ljudi prema prirodi i međusobnih odnosa ljudi”.
Što se tiče odnosa ljudi prema prirodi, on je jedinstven. Njegova suština je u kontinuiranom nastojanjui ljudi da prirodu potčine sebi. Što se tiče odnosa između ljudi, on je mnogo složeniji i obuhvata sve odnose među ljudima, od onih manje složenih i manje bitnih, do veoma složenih i najbitnijih. Među njima su i najsloženiji i najbitniji za razumevanje društva proizvodni odnosi. Pojedinačne, emocionalne i intelektualne veze među ljudima rezultat su njihovih pojedinačnih volja, ali odnosi u koje stupaju živeći u naciji, naselju ili porodici su nužni, s obzirom na objektivnost ovih delova društvene stvarnosti.
Sociologija proučavajući društvo, proučava i društvene pojave koje u svojoj ukupnosti međusobno povezane obrazuju ljudsko društvo, to se kao jedan od prvih zadataka sociologije nameće potreba da se izvrši klasifikacija i utvrde međusobni odnosi između tih pojava, odnosno da se utvrdi struktura društva, s obzirom na odnose koji postoje između elemenata iz kojih se ona sastoji. Kao i da se utvrdi dinamika društva, s obzirom na karakter promena elemenata društva koje dovode do njegovog kretanja.
„Društvena struktura se sastoji iz dva osnovna načela:
- ekonomske osnove i
- društvene nadgradnje,
s tim što se društvena nadgradnja diferencira na društveno-političku organizaciju društva i oblike društvene svesti“.
Društvenu nadgradnju sačinjavaju sve ostale oblasti društvene stvarnosti koje su u krajnjoj liniji uslovljene ekonomskom osnovom društva.
To su grubo diferencirano:
- društveno-politička organizacija društva i
- društvena svest koja se sastoji iz pravno-političke nadgradnje i viših oblika svesti (religija, moral, filozofija, nauka i umetnost).
Svako društvo poseduje određenu društvenu dinamiku.
Društvena dinamika proizilazi iz shvatanja pokretačkih snaga razvoja ljudskog društva, kao sastavnog dela shvatanja društva uopšte.
Te snage su sadržane u razvoju proizvodnje, odnosno u razvoju njenih materijalnih snaga, koje dovode do nužne, odgovarajuće promene u proizvodnim odnosima, a i jedni i drugi zajedno dovode do daljih promena u svim ostalim oblastima društvene stvarnosti, odnosno u oblastima društvene nadgradnje.
Dakle, u osnovi sociologije kao nauke se nalazi društvo. Društvo je jedan kompleksan, jako važan i složen fenomen u sociologiji odnosno fenomen kojim se bavi sociologija, naročito kada se radi o održivom razvoju jednog društva. Predmet ovog rada u nastavku biće, održivi razvoj jednog društva odnosno održivi razvoj srspkog društva.

Održivi razvoj srpskog društva

U savremenim uslovima života, postoji neophodnost da se razvoj jedne države i njenog društva uskladi sa potrebama ljudi i prirode i sa svešću da se Zemlja mora sačuvati i za sadašnju generaciju ali i za buduće generacije ljudi.
Naime, postoji ne samo potreba već i odgovornost i obaveza današnjih generacija da se budućim genaracijama ostave dovoljno šansi za razvoj jer svi ljudi imaju podjednaka prava na najšire osnovne slobode a koje ne ugrožavaju slobodu drugih.
Ovim trendovima, se u potpunosti pridružilo i srpsko društvo.
U tom cilju, odnosno u cilju održivog razvoja srpskog društva razvijena je Nacionalna strategija održivog razvoja srpskog društva.
Nacionalnom strategijom održivog razvoja srpskog društva održivi razvoj je definisan kao:
- ciljnoorijentisan,
- dugoročan,
- neprekidan,
- sveobuhvatan i
- sinergetski proces koji utiče na sve aspekte života (ekonomski, socijalni, ekološki i institucionalni) na svim nivoima.
Dugoročni koncept održivog razvoja srpskog društva se zasniva na stalnom ekonomskom rastu koji pored: ekonomske efikasnosti, tehnološkog napretka, više čistijih tehnologija, inovativnosti celog društva i društveno odgovornog poslovanja, obezbeđuje:
- smanjenje siromaštva,
- dugoročno bolje korišćenje resursa,
- unapređenje zdravstvenih uslova i kvaliteta života i s
- manjenje zagađenja na nivo koji mogu da izdrže činioci životne sredine,
- sprečavanje novih zagađenja i očuvanje biodiverziteta.
Jedan od najvažnijih ciljeva održivog razvoja srpskog društva jeste:
- otvaranje novih radnih mesta i smanjenje stope nezaposlenosti, kao i
- smanjenje rodne i društvene nejednakosti marginalizovanih grupa, podsticanje zapošljavanja mladih i lica sa invaliditetom, kao i drugih rizičnih grupa.
Održivi razvoj srpskog društva se odnosi i na:
- usklađivanje različitih razvojnih aspekata i
- suprotstavljenih motiva sadržanih u programima pojedinih sektora.
Osnovna karakteristika održivog razvoja srpskog društva je i veće uključivanje javnosti u donošenje odluka o rešavanju problema životne sredine.
To znači da nije dovoljno da se samo vlast deklarativno opredeli za to, već da se mora posebno podsticati i javnost, pre svega pravovremeno informisati i obučavati da bi objektivno mogla da utiče na ishod rešavanja problema za koji je zainteresovana.
Osnovni cilj, dakle, održivog razvoja srpskog društva jeste uravnoteženje tri ključna faktora ili tri stuba održivog razvoja:
- održivi razvoj ekonomije,
- održivi razvoj privrede i tehnologije i
- održivi razvoj društva na bazi socijalne ravnoteže i zaštitu životne sredine uz racionalno raspolaganje prirodnim resursima.
Istovremeno, cilj održivog razvoja srpskog društva je da spoji pomenute stubove razvoja jedinstvenu i nedeljivu celinu koju će podržavati odgovarajuće institucije.