Mit u književnosti - skripta

Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.


Mit u književnosti

Ljudske zajednice su prolazile kroz razne faze razvitka. Okruženje, nepoznate prirodne pojave, njihov unutrašnji svet, sve su to bile nepoznanice za čoveka nerazvijene svesti. Čovek je pokušavao da objasni svet oko sebe na načine koji su mu jedino tad bili dostupni- kroz različite ritualne obrede. Plemenski vrači su kroz rituale stupali u mistične odnose sa silama sveta i tako ostvarivali sponu između čoveka i prirode.
Izvorna reč mit u prevodu označava priču, predanje. Sama reč predanje je pojam koji zadire u duboku prošlost naroda, koji čuva duhovnu tradiciju etnosa i iz koga možemo rekunstruisati poimanje prirode, sveta i društvenih odnosa starih patrijahalnih zajednica. Svaki narod u svojoj tradiciji poznaje mitove. Pitanje je koliko su oni autohtoni, a koliko su posledica migracija naroda.
Kad pominjemo mitove, uvek su nam najbliži grčki mitovi. Često se zaboravljaju mnogo stariji mitovi koji su ostali zapisani, kao što je npr. stari sumersko-vavilonski "Ep o Gilgamešu" koji datira iz 1700. godine pre nove ere, pisan na kamenim pločama. U njemu se javljaju teme o junacima polubogovima , besmrtnosti, prijateljstvu, stvaranju sveta, upravo sve ono što je zanimalo i bilo nepoznato čoveku tog perioda.
Antička filozofija prva je postavila pitanja mitoloških shvatanja prema racionalnoj spoznaji. Aristotel mitove u svojoj Poetici označava kao fabule, epikurejci smatraju da su mitovi alegorijske tvorevine namenjene podršci vladara,. Hrišćanski oci, u ranom i srednjem veku napadaju grčke mitove, zamenjujući ih mitovima iz Biblije. U periodu renesanse obnavljaju se interesovanja za antičke mitove. Tumačenje mitova je izuzetno plodno u periodu romantizma i buđenja pojedinih nacija. Mitom su se bavili: Šeling, braća Šlegel, braća Grim, Hegel i dr. Oni mitu prilaze kao estetskom fenomenu, te prvobitnom alegorijskom tumačenju mita daju simbolično značenje. Šeling kaže:”Mitologija je neophodan uslov i osnovna građa svake umetnosti”. Veliki filozof Niče raspravlja o vezama grčke tragedije i dionizijskih svečanosti, te pretvaranju muzike u plastične predstave. On daje na značaju rituala za samu mitologiju, kao i za nastanak umetničkih rodova i vrsta. Smatra da je racionalnost Grka uništila njihovu mitologiju i dovela do prospasti same umetnosti i kulture. 20. vek je vek “remitologizacije”, tj. obnavljanja mita kao večno živog ishodišta, stalnog ponavljanja i izjadnačavanja mita i rituala sa ideologijom, psihologijom, književnošću. U oblasti sociologije, često se mit vezuje za negativne pojmove i tumači se kao iluzija, lažna propaganda. U psihologiji Jung vezuje mit za arhetipove- kao sinonime kolektivnog nesvesnog....