Kralj Nikola Petrović

Maturski, maturalni, seminarski, diplomski i master radovi iz istorije.

Dinastija Petrović je dinastija koja je vladala Crnom Gorom tokom XVIII, XIX i početkom XX veka.
Kao što su skoro sve uglednije porodice crnogorske tokom vremena doseljene u Crnu Goru iz drugih srpskih zemalja, tako je doseljena i porodica Petrovića, i to, prema predanju koje se u toj porodici čuva, iz Bosne, iz mesta Zenice. Pretpostavlja se da se doseljenje desilo u doba vladavine Ivana Crnojevića (1471-1490.). Po doseljenju su se nastanili u Njegušima u Katunskoj nahiji.
Ta porodica dala je Crnoj Gori do danas sedam vladalaca, pet od ovih vladalaca bili su u isto doba i crkveni poglavari - mitropoliti. Oni su bivali vladaoci pre, nego što su uzimali na sebe to visoko crkveno dostojanstvo, u kojem je bila sedinjena vlast crkvenog i državnog poglavara. Tako na primer vladika Danilo bio je tri godine od naroda izabrani Gospodar, pa je tek posle toga vremena primio mitropolitsko dostojanstvo.
Predmet ovog rada u nastavku biće jedan od vladara iz crnogorske dinastije Petrović, Kralj Nikola Petrović.

Kralj Nikola Petrović

Nikola Petrović bio je knjaz Crne Gore u periodu 1860 -1910. godine i kralj u periodu 1910 -1918. godine.
Knjaz Nikola se vaspitavao u Parizu, primivši vladu u 19. godini života. Prvih godina upravljao je uz pomoć i saradnju svoga oca, velikog vojvode Mirka.
1868. godine mladi knjaz Nikola putovao je prvi put u Rusiju i tom prilikom je sa carem Aleksandrom II još više razvio veze koje su sa Rusijom bili utvrdili njegovi preci. Po povratku s puta otpočeo je živi rad na preuređenju države. Uredio je vojsku, koja mu je bila prva briga; otvorio je po zemlji sudove i škole. 1876. godine u zajednici sa Srbijom, sa kojom je knjaz Nikola još pod vladom kneza Mihaila sklopio savez, Crna Gora je objavila Turskoj rat za ujedinjenje i oslobođenje srpskoga naroda. U mladosti je bio član Ujedinjene omladine srpske.
Crnogorsko se oružje proslavilo u pobedama na Vučjem Dolu, Fundini u i Nikšiću, pa, pošto je i Rusija ušla u rat, Crna Gora zauze Bileću, Bar, Ulcinj i Podgoricu.
Glas o pobedama crnogorskim bi raznesen širom sveta. Pesnici ih opevaše, a Crnogorci dadoše knjazu Nikoli naziv: "Car Junaka". Crna Gora je izašla iz rata proširena i dobila izlaz na more. Tada su joj priznale nezavisnost i one velike sile, koje joj to do tada formalno ne priznavahu.
Po ratu nastalo je dugo doba mira, koje je knjaz Nikola umio iskoristiti da Crnu Goru mudrom upravom i mirnim radom uzdigne na stepen na koji su je podigle pobede njene vojske u ratnim vremenima.
Rat sa Turskom 1876 – 1878. godine završio se dosta povoljno za Crnu Goru uprkos velikim žrtvama. Državna teritorija je više nego udvostručena. Crna Gora je dobila varoši: Nikšić, Kolašin, Bar i Ulcinj sa okolinm; sa Barom i Ulcinjom stekla je i izlaz na Jadransko more mada pod oštrom kontrolom Austro – Ugarske. Povećavao se i broj stanovništva iako nema tačnih podatak o tome koliko je Crna gora imala stanovnika odmah posle Berlinskog kongresa pa i kasnije.
Dobijanjem gradova, u kojima su zanatstvo i trgovina bili prilično razvijeni, nastali su povoljni uslovi za razvoj kapitalističkih odnosa a time i za veću klasnu diferencijaciju i izgradnju Crne Gore kao građanske države. Crna Gora došla je i do velikog broja turskih poseda u oslobođenim oblastima, ali je u nasleđe dobila i nerešeno agrarno pitanje.
Crnogorska vlada je već 1879. godine započela da sprovodi agrarnu reformu. Zemlja je deljena bivšim čivijama i doseljenicima Crne Gore i to ne samo izbeglička nego često i onih muslimana koji su ostali u Crnoj Gori čime je Turska bila stavljena pred svršen čin. Pri sprovođenju agrarne reforme postupalo se različito u pojedinima oblastima što je donekle zavisilo i od zatečenih prilika u tim krajevima.
Knjaz Nikola je zadržao velike površine zemlje koju je potom delio po svojoj volji i nahođenju. Velika darovnica zavisila je od knjaževe naklonosti, rodbinskih veza, zasluga u ratu, položaja i zvanja, a obično su bile veće od zemlje koju su dobijali vojnici. Darovnice su iznosile od dva do koju stotinu rala.
Dobijena zemlja ostala je i dalje u vlasništvu raniji posednika, a novi posednik je morao plaćati sve obaveze koje su na nju i ranije plaćane.
Na razvoj državnog ustrojstva veoma je uticao kralj Nikola Petrović. Uspesi Crne Gore u ratu 1876 – 1878. godine, društveno – ekonomski odnosi nastali u zemlji posle rata, obrazovni nivo stanovništva i njegov način života omogućili su porast kulta kralja Nikole do neviđenih razmera a naporedo sa tim i učvršćivanje njegove lične vlasti.
On je svoje interese poistovetio sa interesima naroda i države, a Crnu Goru je smatrao za svoju baštinu. Na ukazima se kralj potpisivao ovako: “Mi Nikola I po milosti božjoj Knjaz i Gospodar Crne Gore”.