Komunikacija (mak.)

Maturski, seminarski i diplomski radovi iz menadžmenta.

Колку повеќе се обидуваме да се објасниме себеси, толку повеќе остануваме нејасни...човек може да разбере дело, чин, израз на лице, гест затоа што зад тоа стои една цела палета емоции, една цела приказна; и ќе го разбере тоа не со своите сетила, туку со својата душа...но зборовите се збунувачки, призмата низ која поминуваат е толку индивидуална и толку таа призма ги претставува според сопствена воља што најчесто се губи смисолот на зборот или се искривува, во најдобар случај...а зад (најчесто) празен збор нема емоција, нема приказна да се побуни и да ја задржи смислата...знаеш дека секој може да се обиде да го разбере оној другиот, но може да се протумачи само себеси...КОМУНИКАЦИЈА
Во последно време се повеќе во очи паѓа промената на комуникацијата меѓу луѓето.
Па затоа во овој стручен труд ке ја преставиме КОМУНИКАЦИЈАТА
Чија цел е да ја опише природата на комуникацијата, комуникациските процеси , и да објасни зошто тоа е толку важно за сите менаџери и нивните соговорници.
Кomunikacija e pole na sudir na diskursi, koi шto ja imaat za objekt менацерите , i čija cel e vlasta na раководење на компаниите interpretacija na realnosta.
Osnovnata ideja e deka комуникацијата denes go dobiva svojot javen karakter preku mediumite, t.e. комуникацијата "stanuva realna" ne preku ličnoto iskustvo na luѓeto, tuku preku svojot mediumski lik.
Вербални симболи/говор: комуникацијата е вербална размена на мисла или идеја(Хобен);

Сфаќање: процес со помош на коj ги сфаќаме другите и се трудиме тие да не сфатат нас. (Андерсен).
Kомуникацијата е процес на пренос на информации, идеи, вештини и т.н. со помош на употреба на симболи. Симболите можат да бидат: зборови, слики, илустрации, графикони и сл (Берелсон и Штајнер).

ВОВЕД

Како и со секој комплексен концепт што се засновува на консензус, јазикот е поим тежок за дефиниција. Тој се состои од репрезентации и некој вид на граматика. Многу јазици користат гестови, звуци, слики, или зборови, и групи на симболи, со цел за комуницирање на концепти, идеи, значења, и мисли, иако проблемот на лигвистичката неодреденост често се јавува кога се прави обид за разликување меѓу овие аспекти. Некои сметаат дека нашата реалност е создадена така како што е опишана од нашиот јазик. Алберт Ајнштајн дава пример за џебен часовник што лежи на маса. Ако човек никогаш не видел часовник и нема поим што тој претставува, како може да опише звукот тик-так? Нашиот јазик и лингвистика можат да го сменат видувањето за нашата реалност. Комуницирањето главно се се состои од три главни димензии: содржина, форма и дестинација. Примерите за комуникациска содржина ги вклучува актите на искажување знаење и искуство,давање совети команди,поставување прашања и др. Овие акти можат да се во повеќе форми како гестикулации (невербална комуникација, говор со знаци (sign language) и говор со телото (body language) ), пишување и вербална комуникација. Формата зависи од употребениот симболички систем. Комуникациската содржина и форма заедно прават порака која е испратена према дестинацијата. Целта може да биде самата личност, друга личност (интерперсонална комуникација), или друг ентитет (како некоја корпорација или група). Комуникацијата е секојдневна, вообичаена работа. Таа е неопходна во сите проциси каде пренесуваат било какви информации. Под комуникација се подразбира размена на информации, помеѓу две или повеќе личности. Таа претставува интеракција која се реализира со помош на знаци во форма на сигнали и симболи кои го пренесуваат значењето на идеите и искуствата. Предмет на комуникацијата е преносот на информациите внатре во самата организација. Комуницирањето ги опфаќа сите средства и методи со кои луѓето пренесуваат