Kibernetika - informatika

Maturski, seminarski i diplomski radovi iz informatike.

Kibernetika je nauka o upravljanju oslonjena na teoriju informacija, razvoj komunikacionih modela i proučavanje povratnih sprega kao i kontrolnih mehanizama prenošenja informacija i upravljanja. Razlikuje se od empirijskih nauka po tome što se ne interesuje za materijalnu formu, nego za organizaciju, obrazac i komunikaciju kod celina.
Termin "kibernetika" u smislu veštine upravljanja (društvenim i državnim poslovima), prvi put je upotrebljen sredinom 18. st. - u eri punog zamaha industrijske revolucije.
André-Marie Ampére, matematičar, fizicar i mislilac, 1843, daje sistematizaciju svih dotada poznatih ljudskih znanja i svakoj oblasti određuje "odgovarajuću" naučnu disciplinu kao jednu novu društvenu disciplinu koju treba ubuduće razvijati, a koja se treba baviti "vođenjem državnih poslova i poboljšanjem stanja društva", Ampére navodi kibernetiku.
Pojam kibernrtika nastao je od grčke riječi „kibernautes“ što znači vođa mornara, odnosno kormilar. Kao temin u nauci spominje se u djelima Platona kao znanje o upravljanju društvom. 1948. godine nastalo je poznato djelo „Kibernetika“ profesora Norberte Wienera, kada je nastala kibernetika kao naučna disciplina u današnjem smislu.

KIBERNETIKA I OSTALE NAUKE

Primjena kibernetike nije mimoišla nijedno područije nauke. Malo je pojmova toliko upotrebljavanih, a čije se značenje tako često definše na različit način. Postoji na desetine različitih definicija pojma kibernetika, pa se zato i javlja velik broj neusaglašenih stavova u pogledu definicije pojma kibernetika.

Za naše je potrebe adekvatna i upotrebljiva definicija koju je dao Norbert Winer, a koja kaže da je kibernetika teorija komunikacije i postupaka upravljanja i reguliranja kod mašina i živih organizama. Jedna od popularnijih definicija jeste i ta da je kibernetika nauka koja se bavi izučavanjem opših zakonitosti upravljanja dinamičkim sistemima i tvorevinama u prirodi, tehnici i društvu.

Wiener svoju koncepciju kibernetike, kao osnove za proučavanje procesa upravljanja složenim biološkim i mehaničkim sistemima, proširuje i na "društvo", tj. na socijalne sisteme. Stanje u kome saopštavamo naredbu nekoj mašini ne razlikuje se bitno od stanja u kome naredbu saopštavamo nekoj osobi.

Pitanje podjele kibernetike nije precizno definisano. U našim razmatranjima zadovoljiti ćemo se podjelom na teorijsku, tehničku i primjenjenu kibernetiku. Predmet našeg razmatranja je samo primijenjena kibernetika, čije se područije djeli na bioniku i informatiku, ali se može dijeliti i prema djelatnosti u kojoj se primjenjuje: medicinska, ekonomska, vojna, kriminalistička, svemirska itd. Bionika je kao pojam nastala kombinacijom riječi biologija i elektronika, a obuhvata onaj deo kibernetike koji se bavi istraživanjem živih sistema, kao i njihovim modelovanjem. Medicinska kibernetika je npr. grana bionike.

Pod specijalističkim sistemskim teorijama podrazumijevamo nekih 40-tak različitih naučnih disciplina, među kojima su ovde nabrojane neke koje su relevantne za naše područije. Kibernetika je osnova svih upravljačkih teorija. Kibernetika je zapravo nauka o upravljanju, i ona je podloga svim upravljačkim naučnim i disciplinama.

UVOD 2
KIBERNETIKA I OSTALE NAUKE 4
KARAKTERISTIKE KIBERNETIKE 5
PRIMENA KIBERNETSKIH METODA U PRAVU 6
PRAVNA KIBERNETIKA I PRAVNA INFORMATIKA 7
PRAVO U INFORMATIČKOM OKRUŽENJU 9
INTERAKCIJA PRAVA I INFORMATICKE TEHNOLOGIJA 11
ZAKLJUČAK 12