EKONOMSKI ASPEKT TURIZMA

EKONOMSKI ASPEKT TURIZMA

Pri analizi ekonomskog značaja i uloge turizma treba imati u vidu konkretno područje zemlje (region u okviru zemlje i konkretno turističko mjesto). Takođe treba imati u vidu idređenih grupa faktora. Prema engleskom autoru Mjedliku, to su sledeće grupe:

turističke aktivnosti (klimatski uslovi, kulturno-istorijsko nasleđe, prirodne lepote);
pristupačnost (udaljenost izvora turističke tražnje od turističke destinacije, razvoj saobraćajne mreže i sl.);
turisticka ponuda (smještaj, uslovi za snadbevanje, zabava)
organizacija turizma i politika unapređenje.

U osnovi ekonomskog značaja turizma nalazi se potrošnja turista u mjestima koja posećuju. Novac koji su turisti zaradili u mjestima svog stalnog boravka troši se u turističkim mjestima. Kao rezultat ove njihove potrošnje, nastaju određeni ekonomski efekti na privredu, kako na zemlju i područja iz kojih turisti dolaze tako i onih zemalja i mjesta koja turisti posećuju. Pri nanalizi uticaja turizma na sa ekonomskog stanovišta imaće se u vidu ovaj drugi aspekt, tj.ekonomski efekti potrošnje turista na privredu konkretnih zemalja i područja.

Prem tomje, možemo konstatovati da turistička potrošnja vrši direktne i indirektne efekte na privredu.

„Turizam vrši direktne efekte na one učesnike privrede koji direktno prodaju usluge turistima. To su hoteli, transportna preduzeća, trgovinska mreža i ostali učesnici u pružanju direktnih usluga turizma. Za razliku od ovoga, turitam vrši indirektne efekte na one privredne delatnosti koje ne učestvuju u prižanju neposrednih usluga turistima, već snadbevanju turističke privrede. To su industrija, poljoprivreda, veletrgovina, građevinarstvo itd“.(Đekić S, 2004)

Od direktnih uticaja koje turizam vrši na privredu najvažniji su :

uticaj na društveni proizvod i nacionalni dohodak;
uticaj na razvoj privrednih delatnosti koje sačinjavaju turističku privredu;
uticaj na platni bilans zemlje;