CORBA - distribuirani sistemi

Maturski, seminarski i diplomski radovi iz informatike.

CORBA (Common Object Request Broker Architecture) je standardizovana arhitektura za distribuirane objektne sisteme. Ona omogućava distribuiranom, heterogenom skupu objekata interoperabilnost.
Distribuirani objektni sistemi su distribuirani sistemi u kojima su svi entiteti modelirani kao objekti.
OMG (Object Management Group) je razvila konceptualni model poznat pod nazivom referentni objektni model i referentnu arhitekturu OMA (Object Management Architecture). Referentni objektni model propisuje kako se opisuju objekti ditribuirani unutar heterogenog okruženja, a referntna arhitektura opisuje međudelovanje (interoperabilnost) između tih objekata.
CORBA produkti donose framework za razvoj i izvršavanje distribuiranih aplikacija.

1.1. Istorijat CORBA-e

Object Managment Group (OMG) osnovana je 1989 sa osam članova. Danas je to organizacija sa preko 760 članova čiji je zadatak bio da omoguće jedinstveni framework za objektno orijentisane aplikacije bazirane na široko dostupnim interface specifikacijama. Konačno to i uspevaju uspostavom OMA (Object Mangment Arhitecture) čega je i sam CORBA deo. Ovaj set standarda omogućuje jedinstveni farmework na kojem se pišu aplikacije.
Ukratko OMA se sastoji:
• od funkcije ORB-a (Object Request Broker)
• Object Services (Corba Services)
• Common Facilities
• Application Objects

1.2. CORBA 1.0

CORBA 1.0 je prvi puta predstavljena u prolece 1990. Uskoro nakon nje 1991. dolazi CORBA 1.1 koja definise IDL (Interface Definition Language) kao i API za applikacije koje komuniciraju sa ORB-om.
CORBA 1.x je napravila prvi važan korak prema interoperabilnosti objekta, omogućavajući objektima na različitim računarima, arhitekturama i pisanim u različitim jezicima da međusobno komuniciraju.

1.3. CORBA 2.0 + IIOP

CORBA 1.x je bio prvi važan korak koji je omogućavao interoperabilnost, ali nije u potpunosti zadovoljavao kompletnu specifikaciju. Iako je pružao standarde za IDL i pristup ORB-u kroz aplikaciju, najveća mana mu je bila što nije specificirao standardni protokol preko kojeg bi ORB-ovi međusobno komunicirali. Rezultat toga je bio da ORB-ovi jednog proizvođača nisu mogli komunicirati sa ORB-ovima drugog proizvođača što se uveliko kosilo sa prvobitnom namenom i zamisli CORBA-e kao arhitekture za komunikaciju objekata na mreži.
CORBA 2.0 dolazi 1994. Najvece postignuće je bilo je pružanje standardnog protokola preko kojega ORB-ovi međusobno komuniciraju. Taj protokol zove se IIOP (Internet InterORB Protocol). CORBA specifikacija zahteva da ga implementiraju svi
proizvođači koji žele da rade CORBA 2.0 proizvode.
CORBA standard nastavlja svoju evoluciju; sledile su verzije 2.1 (1997), potom CORBA 2.2, CORBA 2.3. Ove CORBA revizije predstavljaju evolucijski napredak u CORBA Arhitekturi.