Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz biologije, psihologije ,filozofije , ekologije, fizike, geografije, Istorije i hemije.


U svakom pogledu, ljudsko novorođenče je bespomoćno. Ono je ne samo ovisno o starijim pripadnicima vrste, već mu nedostaju i obrasci ponašanja potrebni za život u ljudskom društvu.
Da bi se održalo na životu, ono mora naučiti vještine, znanja i prihvaćeni način ponašanja u društvu u kojem je rođeno.
Mora naučiti način života – kulturu svoga društva. KAKO??
Socijalizacija je drustvenost, saradljivost . Obzirom da su ljudi drustvena bica izvestan stepen socijalizacije je neophodan kako bi covek imao normalan kvalitet zivota. Da bi se dete socijalizovalo , odnosno prosirilo krug ljudi sa kojima je u vezi i kontaktu dete polazi u vrtic, druzi se sa drugom decom iz komsiluka, ide u skolu. Jedan od najvaznijih ciljeva vrtica i skole jeste upravo socijalizacija deteta.
Postoje deca koja nisu dovoljno socijalizovana sto se ogleda u tome da nisu komunikativna odnosno odbijaju saradnju i komunikaciju sa drugim, nepoznatim ljudima i vrsnjacima .Cest je slucaj da su to zlostavljana i zanemarivana deca. U koliko strucna lica psiholog, pesijatar ili neko drugi proceni da treba raditi na unapredjivanju socijalizacije duznost roditelja jeste da rade na tome. U koliko se ne radi dovoljno na socijalizaciji kod dece to za posledicu moze imati ne adaptiranost kasnije u zivotu u mnogim drugim zivotnim situacijama.Asocijalnost ( nesocijalizovanost) je karakteristika mnogih mentalnih poremecaja a pre svih karakteristika je psihopatskih licnosti.Nasuprot tome, dobro razvijena socijalizacija sluzi vecoj zastiti mentalnog zdravlja svakog coveka jer omogucava amortizaciju od mnogih zivotnih trauma i nedaca...