U standardnoj ekonomskoj literaturi pod rentom se podrazumeva “plaćanje vlasniku resursa iznad onog iznosa koji bi ti resursi mogli da postignu u nekoj alternativnoj upotrebi “, odnosno renta predstavlja iznos koji vlasnik resursa dobija iznad oportunitetnih troškova i ovako definisana potraga za rentom je u suštini isto što i potraga za profitom. Naime, u stalnoj potrazi za novim mogućnostima zarade ekonomske rente, shvaćene u upravo preciziranom smislu, institucionalni preduzetnici podstiču dinamički proces definisanja i redefinisanja svojinskih prava, odnosno kontinuirane realokacije resursa ka onim delatnostima gde su rente najveće, omogućujući na taj način ekonomski rast i razvoj kao neplaniranu posledicu preduzetničkih aktivnosti. Tradicionalni ekonomski modeli društvene interakcije bazirani su na pretpostavci da pojedinci teže maksimiziranju sadašnje vrednosti očekivanih prihoda u budućnosti, a značajno mesto u ekonomskoj teoriji zauzima objašnjenje odnosa koji postoji između pojedinačne potrage za profitom i poželjnih društvenih rezultata.

UVOD 3
1 Renta – apsolutna i diferencijalna 4
2 Davanje zemljišta na korišćenje – primer gradske rente 6
3 Monopolska renta i „traganje za rentom“ 11
ZAKLJUČAK 15
LITERATURA 16