Maturski, maturalni, seminarski, diplomski i master radovi iz istorije.

Habzburg bila je jedna od vladarskih kuća (dinastija) Evrope. Habzburgovci su vladali Austrijom (kao vojvode 1282-1453., nadvojvode 1453-1804. i carevi 1804-1918.), bili su kraljevi Španije (1516-1700’) i carevi Svetog rimskog carstva više vekova.
Njihovo ime potiče od švajcarskog dvorca Habichtsburg (Jastrebov dvorac), sedišta porodice u 12. i 13. veku u mestu Habzburg. Krenuvši iz jugoistočne Nemačke, porodica je proširila svoj uticaj i posede na istočne krajeve Svetog rimskog carstva, koji otprilike odgovaraju današnjoj Austriji. Nakon samo dve-tri generacije, Habzburzi su uspeli dosegnuti carsko prestolje, koje će uz kraće prekide držati vekovima.
Nakon abdikacije cara Karla V, koji je ujedno bio i kralj Karlo I Španski dinastija se podelila na austrijske i španske Habzburgovce.
Španski Habzburgovci su izumrli 1700. godine, što je izazvalo rat za špansko nasleđe, dok su austrijski Habzburgovci izumrli 1740. godine, što je izazvalo rat za austrijsko nasleđe. Kao jedan od razloga njihovog nestanka, navodi se veliki broj brakova unutar porodice, mada je ovakvih veza bilo malo u austrijskoj lozi, a male boginje, koje su ubijale mlade potomke se ističu kao pravi razlog.
Ipak, naslednica poslednjeg austrijskog Habzburga, Marija Terezija, udala se za Franca Stefana, lorenskog vojvodu, pa su njihovi nasljednici nastavili habzburšku tradiciju u Beču pod dinastičkim imenom Habzburg-Loren.

Sveto rimsko carstvo je nestalo 1806. godine, kad je francuski car Napoleon I reformisao vlast u Nemačkoj. Znajući da će izgubiti zvanje Svetog rimskog cara, Franc II se proglasio naslednim carem Austrije i tako postao Franc I. Austrijsko carstvo je postalo Austro-Ugarska 1867. godine. Habzburzi su odstupili s vlasti 1918. godine, nakon poraza u Prvom svetskom ratu.
Današnji glavni predstavnik porodice Habzburg je Oto fon Habzburg, najstariji sin cara Karla.
Predmet ovog rada u nastavku biće jedna od najznamenitijih ličnosti ujedno i vladara iz pomenute dinastije a to je Karlo V.
1 Karlo V

Karlo V Habzburški, (24. februar 1500. godine Gent, Flandrija - 21. septembar 1558. godine manastir Juste, Španija) bio je španski kralj i nemački car, jedan od najmoćnijih vladara u istoriji Evrope. Pripadao je dinastiji Habzburg. Ogromno područje koje je dobio u nasledstvo, bila je posledica ujedinjavanja dinastija i njihovih zemalja po brojnim rođačkim linijama.
Bio je sin Huane Lude i Filipa Lepog, i unuk Maksimilijana I od Austrije i Marije od Burgundije sa očeve strane, od kojih je nasledio Holandiju, Austriju i pravo na presto Svetog rimskog carstva.
Sa majčine strane, bio je unuk Katoličkih kraljeva, Izabele I od Kastilje i Fernanda II od Aragona (dinastija Trastamara), od kojih je nasledio kastiljanski i aragonski presto, Napulj, Siciliju, Sardiniju, Maltu, Kanarska ostrva i Zapadne Indije (kako su se u to doba zvale španske američke kolonije).

Karlo V je bio poslednji nemački car koji je gajio srednjovekovni san o univerzalnoj monarhiji. Ovoj njegovoj ambiciji su se suprotstavili francuski vladari Fransoa I i Anri II, prodor Osmanlija u centralnu Evropu, ali i verski potresi koji su pogodili Evropu, 1517. godine, sa pojavom reformacije. Umoran i obeshrabren, odrekao se svojih vladarskih prerogativa (1555 – 1556.) i povukao u manastir.
Iako je bio rođen i odgajan u Flandriji, više vremena je provodio u Španiji, dok je Sveto rimsko carstvo ostavio na upravu svom bratu Fernandu, u čiju će korist 1556. godine abdicirati. Tako će Fernando ili Ferdinand Habzburški postati Ferdinand I, car Svetog rimskog carstva.
Veliko prostranstvo kojim je vladao, i stalna potreba za dalekim putovanjima, učinili su da je carstvo iz praktičnih razloga podeljeno na Habzburšku Španiju i Habzburšku Austriju.