Maturski, maturalni, seminarski, diplomski i master radovi iz krivičnog prava.

Ekshumacijom se naziva iskopavanje već sahranjenih leševa iz grobnica. Mnogi ljudi smatraju da je ekshumacija etički neispravna, ili zbog vjerskih razloga nedozvoljena. Zbog toga su ekshumacije samo sa odobrenjem dozvoljene ili uslijed specifičnog povoda (npr. ekshumacije iz masovnih grobnica). Ekshumacije se najčešće vrše kad je potreban ponovni pregled mrtvaca, npr. radi rješavanja nekog kriminalističkog slučaja. Tada je moguće obaviti postupak koji će zbog sumnji u smrt određenog lica odrediti pravi uzrok njegove smrti i na taj način, moguće, promeniti tok krivičnog postupka.

Problem koji može da se javi je najčešće porodične prirode, jer pored toga što su izgubili dragu osobu, ponovo moraju da se suočavaju sa njenim iskopavanjem. Ovo pitanje etičke prirode i pored toga što je jasno regulisano u zakonu, ostaje predmet spora u trenutku kada treba izvršiti ekshumaciju.


EKSHUMACIJA


Pouzdano utvrđivanje porekla i uzroka smrti moguće je na osnovuekshumacije, koja predstavlja postupak utvrđivanja uzroka smrti nakon pohranjivanja preminulog u grob cilju utvrđivanja i razjašnjavanja uzroka smrti. Pored utvrđivanja niza činjenica koje su značajne u krivičnopravnom postupku, obdukcija ima i veliki opšti medicinski značaj jer omogućava kontrolu ispravnosti dijagnostičkog i terapijskog rada lekara, a može imati i profilaktičku ulogu, npr. otkrivanjem nekih infektivnih bolesti ili masovnih trovanja može se sprečiti njihovo dalje širenje u populaciji.

Pregled i obdukcija leša preduzeće se uvek kad je očigledno ili postoji sumnja da je smrt određenog lica neposredna ili posredna posledica krivičnog dela ili je u vezi sa krivičnim delom. Ako je leš već zakopan, odrediće se ekshumacija u cilju njegovog pregleda i obdukcije.


Ekshumacija predstavlja iskopavanje iz zemlje prethodno zakopanih leševa ili njihovih delova. Naziv potiče od latinskih reči EX - iz i HUMUS - zemlja. U zavisnosti od toga da li se sudskomedicinska ekshumacija i naknadna obdukcija obavljaju u fazi istražnog ili krivičnog postupka, ovu vrstu sudskomedicinskog veštačenja odrediće i njime će rukovoditi istražni sudija (eventualno javni tužilac) ili predsednik sudećeg veća. U nekim slučajevima sud može odrediti vršenje ekshumacije na predlog sudskomedicinskog veštaka.


Sudskomedicinska ekhumacija se zahteva u slučajevima:

- kada prethodno nije uopšte urađena obdukcija – u nekim slučajevima radi se o ekshumaciji leša žrtve zakopane u zemlju van groblja od strane ubice u cilju prikrivanja zločina; poseban problem čine ekshumacije tela iz masovnih grobnica, koje zahtevaju angažovanje i drugih stručnjaka pored lekara specijalista sudske medicine, kao što su arheolozi, forenzički antropolozi, forenzički odontolozi, forenzički entomolozi i dr.

- kada se ustanovi da je obdukcija neadekvatno izvršena, što najčešće konstatuje sudskomedicinski veštak na osnovu analize podataka iz predmetnih spisa


- kod sumnje na pogrešnu identifikaciju leša

- u cilju uzimanja materijala za određene analize – DNK analiza, toksikološki pregled.