Gotovi Seminarski Diplomski Maturalni Master ili Magistarski
Deca i disleksija - Verzija za štampu

+- Gotovi Seminarski Diplomski Maturalni Master ili Magistarski (https://www.maturskiradovi.net/forum)
+-- Forum: Obrazovanje (/Forum-obrazovanje)
+--- Forum: Prirodne nauke (/Forum-prirodne-nauke)
+---- Forum: Pedagogija (/Forum-pedagogija)
+---- Tema: Deca i disleksija (/Thread-deca-i-disleksija)


Deca i disleksija - VS1 - 01-06-2010 07:06 PM

Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz pedagogije.

Specijalna pedagogija kao posebna defektološka disciplina u zavisnosti od tipa hendikepa obuhvata sledeća područja svoga rada, a prema Defektološkom leksikonu. Specijalna pedagogija proučava specijalni odgoj, odnosno odgoj osoba s posebnim potrebama ( slepe, gluve osobe, osobe s invaliditetom...) ali i nadarenih, talentovanih osoba. Bavi se i onima koji odstupaju od proseka. Specijalna pedagogija se deli na opštu i pedagogiju prema tipu hendikepa i to:
- oligofrenologija,
- surdologija,
- tiflologija,
- logopedija, somatopedija i
- etopedija - tretman dece sa poremećajima u društvenom ponašanju.
Oligofrenologija - izraz oligofrenologija vodi porijeklo od grč. reči oligos - malen i frenos razum, što znači slaboumnost ili maloumnost. Oligofrenologija je naučna oblast defektologije koja se bavi svim naučnim oblastima u procesu tretmana, te različitim uzrocima i oblicima mentalno retardiranih osoba.
Tiflologija potiče od grč. rieči typhlos - slep, logia - nauka koja se bavi zakonitostima unapređivanja nastave, vaspitanja i obrazovanja rehabilitacijom i rehabilitacijom dece oštećenog vida, odnosno slabovidim i slepim licima. Ona se bavi obrazovanjem i profesionalnim osposobljavanjem slabovidih i slepih osoba i njihovim uključivanjem u društveni život.
Surdopedagogija je defektološka naučna disciplina koja se bavi vaspitanjem i obrazovanjem gluvoneme i nagluve dece.
Somatopedija (somatologija) je defektološka disciplina koja se bavi rehabilitacijom dece sa nedostacima i anomalijama u strukturi tela. Posebno o invalidima paraplegičarima kod kojih je došlo do oduzetosti delova tela prouzrokovana oboljenjima kičmene moždine ili mozga.
Pedagogija rada sa vaspitno zapuštenom djecom.
Etopedija, je posebna defektološka oblast koja u suštini predstavlja poseban pedgoški tretman dece kod koje je došlo do poremećaja u društvenom ponašanju.
Logopedija je interdisciplinarna defektološka nauka koja se bavi vaspitanjem i obrazovanjem dece poremećena govora, glasa, jezika, čitanja, pisanja i gestovnomimičkog izražavanja. Logopedija (logo- i -pedija) predstavlja lečenje govornih mana kod dece. Logopedija predstavlja vežbanje izgovora (vaspitanje govora) u slučajevima poremećaja govora i govornih mana.
S obzirom da govor neposredno učestvuje u socijalnim odnosima, daje znatno oštećen u slučajevima mentalne zaostalosti, gluvoće ili neke druge iinvalidnosti, logopedija u nekim slučajevima čini deo kliničkog postupka ili deo opšte rehabilitacije. Osim toga logopedi se bave primienjenim i fundamentalnim istraživanjima u navedenim područjima.
Predmet ovog rada u nastavku biće jedan od bolesti veoma čestoj koja se izučava u logopediji, a to je disleksija kod dece.


Deca i disleksija
Pojam disleksije


Disleksija je kovanica sastavljena od grčkih reči: dis (slab, loš) i leksis (reč, jezik). Njom se označava specifičan poremećaj koji se ispoljava u vidu ozbiljnih teškoće koje osoba ima pri čitanju.
Krajem 19. veka lekari u Engleskoj opisivali su u medicinskim časopisima decu koja su bila pametna i motivisana iz visoko obrazovanih porodica koja nikada nisu naučila da čitaju. Morgan je bio prvi koji je slepoću za reči opisao kao razvojni poremećaj koji se javlja kod zdrave dece. Lekari su mnogo ranije opisivali slučajeve ljudi i žena koji su imali poremećaje čitanja uz očuvan vid i intelektualne sposobnosti, ali uvek kod odraslih osoba koje su imale moždani insult.
Najranije zabeleženi slučaj slepoće za reči datira iz 1676. godine. Tada je nemački lekar Johan Scmidt opisivao slučaj Nikolasa Kambijera, 65 – ogodišnjeg čoveka koji je izgubio sposobnost čitanja usled šloga.
Nakon ovoga u medicinskoj literaturi nailazimo na brojne opise slučajeva muškaraca i žena sličnih Kambijerovom, koji su nekada čitali normalno a koji su nakon pretrpljenog šloga, tumora ili traumatske povrede glave imali za posledicu gubitak sposobnosti čitanja. To stanje je definisano stečena aleksija. Ovo je imalo za posledicu povećanje interesovanja za prirodi poremećaja čitanja. Tako je 1872. godine britanski neurolog Vilijam Broadbent opisao slučaj stečene aleksije zapažajući da je pacijent imao i teškoče u imenovanju čak i najjednostavnijih predmeta.
Drugi nemački lekar Rudolf Berlin iz Študgarta redefiniše poremećaje čitanja. U svojoj monografiji: “Posebna vrsta slepoće za reči” izdate 1887. godine Berlin opisuje šest pacijenata koji su opservirani u periodu od dvadesetak godina.
Berlin koristi termin disleksija kao specifični oblik poremećaja nazvan slepoća za reči kod odraslih koji su izgubili sposobnost čitanja usled specifične lezije mozga. Ukoliko je lezija bila kompletna postojala je potpuna nesposobnost čitanja odnosno staje definisano terminom stečena disleksija.
Ukoliko je lezija bila parcijalna postojali su veliki poremećaji u prepoznavanju napisanih ili odštampanih reči tj. stanje je definisano terminom disleksija.
Berlin je disleksiju okaraterisao kao vrstu jezičkih poremećaja koja nastaje usled afazije a u kojoj postoje:
- teškoće u razumevanju govora ili
- pak teškoće u izgovaranju ili