1 Intrakranijalna krvarenja
Ekstraduralno ili epiduralno krvarenje dolazi iz oštećenih arterija. Krvi iz oštećene srednje meningealne arterije skuplja se između vanjskog periostalnog sloja dure i lobanje, obično nakon jakog udarce u glavu te stvara ekstraduralni ili epiduralni hematom. Obično nastane kratki potres mozga (gubitak svesti), nakon čega sledi lucidni interval od nekoliko sati. Kasnije dolaze pospanost i koma. Kompresija mozga nastaje s povećanjem količine krvi, što zahteva uklanjanje krvi i sanaciju oštećenih krvnih žila.

Duralni granični hematom obično se naziva subduralni hematom, međutim, ovaj izraz nije precizan, jer ne postoji stvarni prostor na spoju dure i arachnoidee. Hematomi na ovom spojištu obično su uzrokovani izlivom krvi koji odvoji duralni granični sloj stanica. Krv se ne skuplja u prostoru koji je pre postojao, nego hematom stvara taj patološki prostor. Duralno granično krvarenje obično usledi nakon udarca u glavu koji naglo protrese mozak unutar lobanje i ozledi ga. Takvu traumu je teško zametnuti i zapamtiti. Duralno granično krvarenje tipičnog je venskog porekla i obično je rezultat ozlede v. cerebralis superior na mestu njenog ulaska u sinus sagittalis superior.
Intrakranijalna krvarenja su najčešća u novorođenačkom dobu i predstavljaju važan klinički problem jer zbog učestalosti i pridruženih neuroloških sekvela mogu dovesti i do smrti. Usprkos visokoj učestalosti intrakranijalnih krvarenja, ipak postoji razlika u lokalizaciji i etiologiji nastanka danas i ranije. Zahvaljujući napretku porodilaštva, smanjen je broj traumatskih krvarenja, kao što su subduralna krvarenja ali je povećan broj intraventrikularnih krvarenja u prevremeno rođene dece i dece male težine pri rođenju. Uvođenjem modernih metoda slikovnih pretraga kasnih 70-ih godina intrakranijalna krvarenja su se mogla pratiti na preživelim novorođenčadima, odnosno proučavati patogenezu neonatalnih krvarenja mozga, kao i pratiti kasniji ishod preživele dece, nasuprot limitiranim postmortnim studijama. Istraživanja 70-ih godina pokazuju smanjene učestalosti subduralnog krvarenja sa značajnim porastom krvarenja u germinativni matriks kao i intraventrikularnog krvarenja. Prema lokalizaciji i mestu početka, intrakranijalno krvarenje delimo na:
• subduralno krvarenje;
• primarno subarahnoidalno krvarenje;
• intracerebelarno krvarenje;
• krvarenje u germinativni matriks i intraventrikularno krvarenje;
• različita parenhimna krvarenja

Uvod 3
1 Intrakranijalna krvarenja 3
2 Subduralno krvarenje (ispod tvrde moždane opne ) 4
2.1 Razdorom tentorija 4
2.2 Razdor tentorijuma i okcipitalna osteodiastaza 5
2.3 Ruptura površnih moždanih vena 5
3 Subarahnoidalno krvarenje (ispod meke moždanice) 7
4 Intracerebelarno krvarenje 8
5 Intraventikularno krvarenje i krvarenje u germinativni matriks 10
5.1 Brzoprogresivni sindrom 11
5.2 Klinički "silent" sindrom 11
6 Intraventrikularno krvarenje 13
7 Parenhimsko intracerebralno krvarenje 14
7.1 Krvarenje u talamus 14
8 Zaklljučak 15
Literatura 16