Zaštita prava građana u odgovornosti je države. Državna je odgovorna da preko njenih službenika i institucija obezbjedi svim građanima pravnu zaštitu i zaštitu njihovih osnovnih prava. Svi službenici države moraju ovom poslu da pristupe predano i profesionalno. Međutim, u praksi to nije uvek tako. Dešava se da veliki broj građana bude prevareno na ovaj ili onaj način od strane državnih institucija ili nekog njenog segmenta. Od ranijih dana postoje mehanizmi da ovu pojavu spriječe.

Ombudsman je organ koji je uspostavljen Ugovorom iz Mastrihta. Imenuje ga Evropski Parlament. Ovaj organ prima žalbe od svakog građanina Unije ili svakog fizičkog ili pravnog lica koje ima statutarno sedište u nekoj državi članici, a koje se odnosi na slučajeve loše uprave u radu komunitarnih organa ili tela, sa izuzetkom Suda pravde i Prvostepenog suda u vršenju njihovih funkcija. Lice imenovano za Ombudsman za vrijeme trajanja mandata ne može obavljati bilo koju drugu, plaćenu ili neplaćenu profesionalnu delatnosti. Lice koje se imenuje mora biti kvalifikovano za vršenje najsloženijih pravnih Načela ombudsmana

Svaka kancelarija ombudsmana treba da ima Povelju organizacije ili Opšta načela koji su odobreni od strane uprave i artikulisani kao principi po kojima se ombudsman ponaša u toj organizaciji u saglasnosti sa MUO Standardima za praktično postupanje.

UVOD
1.1 Državni ombudsman 5
1.2 Misija Međunarodnog udruženja ombudsmana 8
1.3 Uslovi za nezavisnost rada Ombudsmana od organizacione jedinice 8
1.4 Povjerljivost Ombudsmana 10
ZAKLJUČAK 12
LITERATURA 14