Tržište i promet svinja, svinjskog mesa i preradjevina

Stocarstvo je najintenzivnija grana poljoprivredne delatnosti, sto se potvrdjuje stepenom trzisnosti ove proizvodnje I njenim uticajem na ukupan razvoj domaceg agroindustrijskog sistema.
Znacaj proizvodnje I trzisne potrosnje stocarskih proizvoda proizilazi iz cinjenice sto se jedino u ovoj proizvodnji obezbedjuju sastojci hrane koji su nezamenljivi u ishrani ljudi I zivotinja.

Sa razvojem urbanizacije, sa rastom dohotka I povecanja koncentracije trzisnih potrosaca u vecim naseljenim mestima, povecava se traznja i trzisna potrosnja mesa i ostalih stocarskih proizvoda, sto povratno pozitivno utice na razvoj stocarske proizvodnje i preradjivacke industrije u Srbiji. Najveci deo stocarske proizvodnje je u privatnom sektoru, koji je blizu 80% ukupne domace stocarske proizvodnje.

Drzavni sektor daje oko 20% ukupne domace stocarske proizvodnje, iako raspolaze samo sa 13% uslovnih grla. Sa razvojem savremene tehnologije u klanicnoj industriji, u prevozu i komercijalizaciji mesa, kao i sa prikladnijim organizovanjem i funkcionisanjem prometa i trzista mesa, razvija se medjunarodna trgovina stoke i mesa. Medjunarodni promet mesa i stocarskih proizvoda stalno se razvija, sto je uslovljeno nejednakim geografskim razmestajem proizvodjackih i potrosackih podrucja.
Radi racionalnijeg organizovanja i ekonomicnijeg funkcionisanja proizvodnje i prometa stocarskih proizvoda, usvojena je njihova osnovna klasifikacija u tri kategorije: ziva stoka, zaklana stoka-sirovo meso i ostali stocarski proizvodi-mleko, jaja, med, vuna... Ziva stoka se u promet stavlja razvrstana u tri grupe: radna stoka, priplodna stoka i stoka za klanje. Zaklana stoka, odnosno sirovo meso se klasifikuje po odredjenim delovima trupa. Ostali proizvodi se dele na one koji se koriste u prehrambenoj industiji i one koji se koriste za druge grane preradjivacke industije.

Svinja je vekovima bila domaća životinja koja je držana u zadnjem dvorištu sa ulogom da ukućanima obezbedi mast i meso, odnosno da iskoristi otpatke iz domaćinstva. Zatim je nastao period kada se svinja drži kao nusproizvod u domaćinstvu da bi se iskoristile žitarice koje nisu mogle da se prodaju. Poslednih 30 godina, promene idu u pravcu proizvodnje svinja za tržište što je uslovilo poboljšanje genetičke osnova i uslova držanja.