Kopaonik, najveća planina centralne Srbije, pruža se razgranatim grebenom u dužini od 82 km, pravcem od pobrđa iznad Kosovske Mitrovice, na severozapad preko niza vrhova viših od 1600 m, do najvišeg dela masiva tzv. Ravnog Kopaonika sa vrhovima: Gobelja (1934 m), Veliki Karaman (Vučak, 1936 m), Suvo Rudište (1976 m) i Pančićev vrh (2017 m).

Severna granica masiva odvojena je od masiva planine Željin Jošaničkom i Kozničkom rekom. Sa zapadne strane duž celog grebena Kopaonika duboko je usečena dolina reke Ibar. Istočna strana omeđena je dolinom reke Rasine i Toplice.

Oblici reljefa Visokog Kopaonika stvarani su kroz geološko vreme od pre 70.000.000 godina kada su starije sedimentne stene zahvaćene snažnim tektonskim pokretima i isprobijane vulkanskom aktivnošću sa utiskivanjem i izlivanjem magmatskih stenskih kompleksa. Pored toga, Kopaonik karakteriše raznovrsna geološka građa sa stenama različitog nastanka i starosti (graniti, serpentiniti, škriljci, mermer, andeziti i krečnjaci). Kasniji proces erozije i ispiranja kroz protekle milenijume stvorili su današnje oblike reljefa Kopaonika.

Kopaonik danas predstavlja sinonim za planinski turizam. To je postao zahvaljujući, pre svega, svojim prirodnim osobinama, povoljnom turističko-geografskom položaju, turističkoj propagandi pravilno osmišljenoj valorizaciji bezbrojnih potencijalnih motiva.

Jedan od jedanaest rezervata Nacionalnog parka Kopaonik je rezervat “Metođe”. Smešten je u severo-istočnom delu Kopaonika. Ovo je najatraktivniji rezervat Nacionalnog parka Kopaonik.

Iluzorno bi bilo posmatrati geografsko-ekološke osobine rezervata „Metode” odvojeno od Kopaonika. Zato ovde dajem pregled tih osobina ovog rezervata.

1 GEOGRAFSKO-EKOLOŠKE OSOBINE METOĐA 4
1.1 Reljef, geologija, granice posmatrane oblasti 5
1.2 Flora 7
1.3 Klima 7
1.4 Hidrološke karakteristike 8
1.5 Ekološke osobine 8
ZAKLJUČAK 9
LITERATURA 10