Gotovi Seminarski Diplomski Maturalni Master ili Magistarski
Goticka skulptura u Francuskoj - Verzija za štampu

+- Gotovi Seminarski Diplomski Maturalni Master ili Magistarski (https://www.maturskiradovi.net/forum)
+-- Forum: Obrazovanje (/Forum-obrazovanje)
+--- Forum: Prirodne nauke (/Forum-prirodne-nauke)
+---- Forum: Likovno (/Forum-likovno)
+---- Tema: Goticka skulptura u Francuskoj (/Thread-goticka-skulptura-u-francuskoj)


Goticka skulptura u Francuskoj - Vesnica - 20-05-2010 07:45 PM

Maturski, seminarski i diplomski radovi iz likovne kulture.

Gotika ili gotska umetnost , odnosno gotski stil, je bio umetnički pravac, koji je sledio iza romanike posle 12. veka (u Francuskoj) do kraja 15. veka (u srednjoj i severnoj Evropi).
Najpre je upotrebljavan kao pogrdan izraz (nastao u Italiji), "gotika" je kao ogorčenje nad tuđim protiv - antičkim importom Gota, koji se odomaćio i koji se u prvom redu upotrebljavao za označavanje arhitekture i ornamentike gde se u prvom redu i najviše ova umetnost odrazila i gde je bila najvidljivija. Od 13.-tog veka gotika se raširila na sve discipline u umetnosti. Kolevka gotike je bila Francuska.
Ako su verskih ideali tog razdoblja tražili zagrobni raj, praktična dostignuća tog vremena su prikazana kroz visoke standarde umešnosti. Obe su izražene kroz katedrale u severnoj Francuskoj, gde je gotika prvi put došla do izražaja. Ukrašena obiljem skulptura na eksterijeru i vitražima na prozorima poput dragulja, gotičke katedrale su nicale tokom perioda velikog ekonomskog prosperiteta u Evopi između AD 1050-1350. Tri glavna aspekta gotike su: arhitektura, skulptura, kao i književna kultura tog razdoblja.
Izraz "gotičko" prvi put koristi kao pogrdni termin za kasnu Srednjovekovnu umetnost i arhitekturu italijanski arhitekta i istoričar umetnosti Giorgio Vasari (1511-1574). Upoređujući srednjovekovnu umetnosti s umetnošću antičkih Grka i Rimljana, Vasari je nazvao srednjovekovni stil po "varvarskim" Gotima, čije su migracije i ratovi doprineli propasti rimskog carstva. Na kraju je sličnost sa "gotičkim" postala više pozitivna. Kasnom 18. veku, nemački književnik Johann von Goethe pohvalio je organski stil i strukturna dostignuća srednjovekovne crkvene arhitekture. Do sredine 19. stoljeća, gotički ostaci su pretvoreni u romantične postavke zahvaljujući piscima kao što su John Ruskin (1819-1900) i Victor Hugo, čiji je roman 1831 The Hunchback of Notre Dame postavila večnu slavu katedralama.
Takve inovacije u verskim centrima i pokroviteljstva u umetnosti, bili su podržana kroz glavne ekonomske, političke i intelektualne promene tokom 12. i 13. stoljeća, i predstavljaju svetlo razdoblje u evropskoj istoriji. Troškovi izgradnje gotičke katedrale bili su ogromni, a gradnja je mogla trajati i po sto godina ili više. Temelj ovoga je faza ekonomskog prosperiteta u severnoj Europi početkom AD 1050, kada je poljoprivreda i tekstilna industrija procvetala, i za to vezana trgovina kroz povećani rečni promet i razvoj tržišnih centara, do stupnja koji se nije video u severnoj Evropi još od rimskog doba (Pirenne 1936). Kompleksni trgovinski kontakti u Evropi, i uticaji islamskih izvora u Španiji i istočnom Mediteranu, podsticali su dalji ekonomski i tehnički razvoj Evrope. Cirkulacijom bogatstva u severnoj Francuskoj, srcu gotičke katedrale, bilo je olakšano širenjem i rastom nacionalne ekonomije i izgradnjom kovaonice novca 1180. godine od strane kralja Philippe Auguste, vodeći ne samo ka izgradnji katedrala, već i osnivanju prvog univerziteta, bolnice, i drugih institucija, kao i ekspanziji trgovačke delatnosti.
Gotička skulptura je u velikoj meri stvarana za korišćenje ili za ukrašavanje onovremenih crkava. Predstavljala se, uglavnom kao detalj, na kapitelima, pregradama, krstionicama, portalima i, pre svega, u vidu monumentalnih figura.
Skulptura ima neodeljivi zadatak na ukrašavanju katedrala i upotrebljava se kao dopuna arhitekturi i ukrašavanje arhitektonskih elemenata, kapitela stupova, pilastera i konzola. Baldahinska plastika je bila osnovni elemenat razvoje skulpture kao samostalnog dela u umetnosti. U 12. i 13.-tom veku to je pre svega katedralska plastika, a motivi su iz života Krista i device Marije kao i iz života svetaca. Preko reljefa koji je bio u pre u upotrebi skulptura dolazi do izražavanju volumenoznosti i do tipa prostorne skulpture. Glavni značaj dobija prezentacija ljudskog tela koje se sve više konfrontira sa proporcijom i prirodnim oblicima a momenat realizma označili su i oblici koji su od prvobitnog shematitma dobijali na individualnosti.