Maturski, seminarski i diplomski radovi iz biologije i ekologije.

Mišići su delovi tela sposobni da se stisnu (kontrahuju), skrate i grče i time dovedu do pokreta u zglobovima. Mišići su i elastični te mogu nakon skraćivanja da se vrate u ranije stanje.
Svaki mišić ima mesnati i tetivni deo, mesnati deo, koji se obično naziva trbuh mišića, crvene boje. To je deo koji je elastičan i može da se skraćuje i zadebljava. Tetiva je beličasta, žilava i otporna. Nalazi se na kraju mišića i čini završni deo kojim se mišić prihvata za kost.
Mišić je sastavljen od poprečno-prugastih mišićnih vlakana, vezivnog tkiva, krvnih sudova i živaca. U najvećem broju slučajeva mišić se sa obe krajnje strane završava tetivama. Postoje i perasti i dvoperasti mišići, koji imaju tetivu samo na jednom krajnjem delu.
Svaki mišić ima početni i završni pripoj. Početni pripoj je obično nepokretan, a završni pokretan. Mišići se pripajaju za pokosnicu (periost) kostiju tetivnim vlaknima. Mišići imaju beo, više ili manje proziran omotač koji se zove fascija.

MIŠIĆNO TKIVO

Mišićno tkivo se sastoji od ćelija, mišićnih vlakana, koje imaju sposobnost kontrakcije. Ta se sposobnost zasniva na prisustvu kontraktilnih vlakana, miofibrila, koja su izgrađena od proteina aktina i miozina. Mišić se kontrahuje kao odgovor na nadražaj koji je do njega dospeo određenim nervom.
U svaku mišićnu ćeliju ulazi jedno nervno vlakno i mjesto njihovog povezivanja naziva se motorna ploča (periferna sinapsa). Nadražaj se sa nerva na mišić prenosi pomoću hemijskih medijatora. Prema građi i načinu rada, kod ljudi se razlikuju tri tipa mišićnog tkiva:

•glatki mišići
•poprečno-prugasti mišići
•srčani mišić