Donošenje Ustava FNRJ 31. januauara 1946. godine predstavlja jedan od ključnih momenata koji su uslovili velike promene u zakonskoj regulativi porodičnih i bračnih odnosa. Naime, Ustav FNRJ iz 1946. godine je po prvi put u istoriji brak stavio u državnu nadležnost, i svojim članovima propisao da su brak i porodica pod zaštitom države. Time je uveden obavezan građanski brak, kao jedina priznata forma braka, pri čemu je sklapanje braka u crkvi ostavljeno kao mogućnost za sve građane koji su to želeli. Uvođenjem obaveznog građanskog braka uklonjeno je mešanje verskih organizacija u pitanja braka i porodice.

1946. godine usvajanjem Osnovnog zakona o braku, koji je predstavljao savezni zakon (njegove odredbe primenjivane su na celokupnoj teritoriji Jugoslavije), uređena su sva pitanja bračnih prava i dužnosti. Prema Osnovnom zakonu o braku (OZB), brak je definisan kao zakonom uređena zajednica života žene i muškarca. Nadležni organ za sklapanje braka bio je predsednik skupštine opštine ili odbornik koga odredi opštinsko veće (član 25/1), pri čemu se mesna nadležnost određivala prema mestu prebivališta ili boravišta jednog ili drugog verenika (član 24/2).

UVOD 1
1 Razvod braka 2
1.1 Posledice razvoda na roditelje i decu 3
1.2 Posledice razvoda u odnosu na supružnike 5
1.2.1 Obaveza izdržavanja neobezbeđenog supružnika 9
1.2.2 Regulisanje, trajanje i prestanak izdržavanja 11
1.3 Izdražavanje neobezbeđenog supružnika – postupak pri sporu 16
1.4 Posledice sporazumnog razvoda 16
ZAKLJUČAK 19
LITERATURA 20