Opšte je poznato da promenljivost ljudskih društava utiče na promenene njihovih vrednosnih osnova iz kojih obično izviru njihovi ključni i opšti ciljevi. Iz ovoga proizilazi neminovno da se vrednosna osnova socijalnog rada mora posmatrati dinamički i u okvirima konkretnih istorijskih i društvenih okolnosti. Naime, promenljivost i pluralizam društvenih vrednosti, i pluralizam ciljeva, sadržaja, metoda, teorijskih i filozofskih osnova socijalnog rada i njegovih društvenih i institucionalnih osnova ukazuju na složenost, višedimenzionalnost i promenljivost odnosa između društvenih vrednosti i socijalnog rada. Kao što postoje različiti i često suprotstavljeni sistemi društvenih vrednosti, tako se može govoriti o različitosti karaktera i prirode socijalnog rada, koji počivaju na nekom od ovih vrednosnih sistema.

Prema tome, moglo bi se zaključiti da aksiološke pretpostavke socijalnog rada nisu a priori date, niti su automatski univerzalne, još manje su nepromenljive. One se međutim, nikako ne smeju vezivati za etiku socijalnog rada svedenu na različite tzv. principe socijalnog rada, još manje na brojne etičke kodekse. Uvid u vrednosne i aksiološke osnove socijalnog rada nije moguć bez saznanja o društvenim vrednostima, filozofskim, socijalnim, naučnim i političkim idejama na kojima počiva, kao i bez uvida u ideje i dominirajuće društvene stavove (socijalni, kulturni, etički, politički, religijski i sl.) koji su dominantni u nekom konkretnom globalnom društvu i regionalnoj ili lokalnoj zajednici u kojima socijalni rad dela.

UVOD 3
1 Humanizam socijalnog rada unutar teorija socijalnog rada 4
2 Uticaji humanističke teorije Karla Rodžersa 6
ZAKLJUČAK 11
LITERATURA 13