Nakon detinjstva, kada deca počinju da uspostavljaju intenzivnije socijalne kontakte izvan porodice, pre svega u školskoj sredini, počinje snažnije da deluje uticaj vršnjaka na njihovo ponašanje, odnosno njihov socijalni, intelektualni, moralni i emocionalni razvoj. Ulaskom u vršnjačke grupe proširuje se opseg socijalnih uloga. Učenik koji je član mnogih grupa i koji ima različite uloge unutar tih grupa (na primer: lider u jednoj, sledbenik u drugoj, strateg u trećoj, posrednik u četvrtoj) u mogućnosti je da razvije više različitih socijalnih i kognitivnih veština nego učenik koji je omeđen, ličnim izborom ili školskom organizacijom, malim brojem grupa, pa samim tim i malim brojem socijalnih uloga.

Škola i porodica su, bez sumnje, najodgovorniji za obezbeđivanje vaspitnih modela i obrazovnih programa koji omogućavaju optimalni razvoj učenika. Napisano je mnogo rasprava o relativnom uticaju pordice i vršnjaka na ponašanje učenika. S jedne strane, ustanovljeno je da vršnjaci povećavaju svoj međusobni uticaj tokom adolescentnog perioda dok, s druge strane, postoji mala empirijska podrška za verovanje da opada uticaj porodice. Procene relativnog uticaja roditelja i vršnjaka na ponašanje dece razlikuju se od istraživanja do istraživanja zbog primene različitih metodoloških postupaka, instrumenata i uzorka.

UVOD 3
1 Pojam i karakteristike vršnjačke grupe 4
2 Uticaj vršnjaka na socijalni razvoj dece 6
3 Socijalna prihvaćenost / odbačenost i školsko postignuće 7
3.1 Socijalno prihvaćena deca 8
3.2 Socijalno odbačena deca 9
4 Vršnjačka grupa i školsko postignuće 11
ZAKLJUČAK 15
LITERATURA 17