Osnovna uloga disanja je da tkivu obezbedi kiseonik i da iz njih odstrani ugljen-dioksid. Ovu ulogu disanje ostvaruje kroz četirifunkcije: (1) plućnu ventilaciju, pod kojom se podrazumeva strujanje vazduha između atmosfere i plućnih atmosfere i plućnih alveola, u oba pravca; (2) difuziju kiseonika i ugljen-dioksida između alveola i krvi; (3) transport kiseonika i ugljen-dioksida u krvi i telesnim tečnostima do ćelija i od njih; i (4) regulacija ventilacije, a uz to su i drugi apstrakti desanja.

Pluća su elastična struktura koja će, kao vazdušni balon, kolabirati i izbaciti sav vazduh kroz dušnik ako nema sile da ih drži u naduvanom stanju. Pored roga, između pluća i zidova grudnog koša nema anatomskih pripoja, izuzev u području hilusa. To znači da pluća, literarno govoreći, plutaju u grudnoj duplji, okružena samo tankim slojem pleuralne tečnosti koja deluje kao lubrikant, tj. podmazuje kretanje pluća unutar grudne duplje. Osim tog, kontinuirano ispumpavanje viška tečnosti u limfne kanale prouzrokuje laku sukciju iz prostora smeštenog između visceralne površime plućne pleure i parijetalne površine pleure grudne šupljine. Prema tome, oba plućna krila su veoma priljubljena uz torakalni zid, međutim, pri pokretima u toku istezanja i skupljanja grudnog koša, ona slobodno i lako kliže.

1. UVOD 2
2. POREMEĆAJ DISANJA 3
2.1. ETIOPATOGENEZA HIPOKSIJE 3
2.2. ETIOPATOGENEZA HIPERKAPNIJE 4
2.3. ETIOPATOGENEZA HIPOKAPNIJE 4
3. OPSTRUKTIVNI POREMEĆAJ VENTILACIJE 5
3.1. BRONHIJALNA ASTMA 6
4. HRONIČNA OPSTRUKTIVNA BOLEST PLUĆA 11
6. RESTRIKTIVNI POREMEĆAJ VENTILACIJE (RPV) 13
7. POREMEĆAJ VENTILACIONO-PERFUZIONOG ODNOSA 17
8. POREMEĆAJI DIFUZIJE GASOVA 17
9. RESPIRATORNA INSUFICIJENCIJA 18
10. ZAKLJUČAK: 19
11. LITERATURA: 20