Evropski parlament istorijat - Verzija za štampu

Svaka analiza nastanka, razvoja i buduće perspektive Evropske unije i njene institucionalne strukture polazi od pretpostavke izražene unutrašnje dinamike organizacije kao takve, kao i visokog stepena integrativnog faktora koji predstavlja protivtežu individualnim interesima država članica. S obzirom na to da u sebi sadrži elemente klasične međudržavne organizacije, uz vidno izražena nadnacionalna obilježja, Evropska unija u savremenom sistemu međunarodnih odnosa predstavlja organizaciju sui generis, što se značajno odražava na funkcionisanje njenih ključnih institucija. One, s jedne strane, odražavaju prirodnu potrebu država članica da u državnim okvirima zadrže pravo odlučivanja u pitanjima od nacionalnog interesa, dok s druge omogućavaju prenos nadležnosti na nadnacionalni nivo u oblastima u kojima postoji izražen interes država za
postizanje višeg stepena integracije.

Evropski parlament je jedina institucija Evropske unije koja u sebi sadrži i međudržavne i nadnacionalne elemente. Osnovna ideja osnivanja, nastanak i evolucije Evropskog parlamenta ukazuju na potrebu stvaranja institucije sa klasičnim zakonodavnim ovlašćenjima, uz ograničenja u nadležnostima koja proizlaze iz prirode Evropske unije kao u osnovi međunarodne organizacije. Pregled izvora prava Evropske unije od osnivanja evropskih Zajednica do danas ukazuje na razumjevanje potrebe jačanja Evropskog parlamenta, i na slabost argumentacije koja počiva na tezi da je njegova uloga prevashodno konsultativne i ceremonijalne prirode. Sve dosadašnje reforme osnivačkih ugovora proširivale su nadležnosti parlamenta, kao i ovlašćenja u pogledu njegovog suštinskog uticaja na odlučivanje u okviru Unije. Dodatni značaj i legitimitet Parlamentu daje opšti politički uticaj koji proizlazi iz njegovog predstavničkog karaktera, čime se učvršćuje njegova pozicija u cjelokupnoj institucionalnoj strukturi Evropske unije.