Dušan Nemanjić, sin kralja Stefana Dečanskog, rođen je oko 1308 godine. Njegov deda, kralj Milutin, je svoga sina, Stefana Dečanskog, Dušanovog oca, oslepeo i proterao prvo u Skoplje a potom i u Vizantiju. Tako je mladi Dušan, već u najranijoj mladosti, upoznao način života na jugu Balkana i u Vizantiji, ali i osetio hladnu ruku vlasti koja ne poznaje očinske i porodične veze.

Kada je, ne sasvim oslepljeni kralj Stefan ipak došao na vlast, Dušan je istovremeno krunisan kao „mladi kralj“ i punih 10 godina je vladao u senci svoga oca, ali uz stalne sukobe iz kojih se moglo videti da je mladi kralj ne samo sposobniji vladar, već i budući veliki državnik i osvajač.

1331 godine, mladi kralj je zdacio svog oca i zatvorio ga u Zvečan, i krunisao sebe za kralja samodržca. Te iste 1331 godine umire kralj Stefan Dečanski, a zli jezici govore da je i sam mladi kralj Dušan imao svog udela u njegovoj smrti. U to vreme, bela odeća ozanačavala je žalost, pa je Dušan punu godinu nosio belo za svojim ocem.

UVOD 1
1.1 Osvajanja do 1349 2
1.2 Dušanov zakonik 2
1.3 Ratovi u Bosni 4
1.4 Rat sa Vizantijom 6
ZAKLJUČAK 8
LITERATURA 9