Proučavajući ultrazvuk naučnici su spoznali njegovo fizičko i hemijsko dejstvo na živi organizam te su konstruisali aparat koji proizvodi ultrazvučni talas kako bi bio primenjen u medicini. Svojom fizičko-hemijskom sposobnošču našao je primenu u medicinskoj dijagnostici i terapiji.

Mehaničko dejstvo se ogleda u naizmeničnom ultarzvučnom pritisku i ubrzanju čestica koje vibriraju, a ispoljava se u vidu mikromasaže tkiva koje se odigrava ćelijskom i subćeliojskom nivou, pri čemu se menja odnos između citoplazme jedra, povećava se propustljivost membrana, povećavaju se difuzni procesi i metabolizam. Ultrazvuk se prostire adijabatski, to jest, pri njegovom prostiranju ne stvara toplota. U toplotu se pretvara samo apsorbovana ultrazvučna energija.

1 UVOD - 2 -
2 ULTRAZVUK - 3 -
2.1 Istorijat ultrazvuka - 3 -
2.2 Fizička svojstva ultrazvuka - 4 -
2.3 Aparatura - 4 -
2.4 Tipovi ultrazvučnih sistema - 5 -
2.4.1 Ultrazvučna kada - 5 -
2.4.2 Sistem ultrazvučne sonde - 6 -
2.4.3 Sistem ultrazvuka visoke snage sa zrakom - 7 -
2.5 Ehografske metode - 7 -
2.6 Dejstvo ultrazvuka - 9 -
3 PRIMENA ULTRAZVUKA U PRAKSI - 10 -
3.1 Primena u medicini - 11 -
3.2 Rad sonara - 12 -
3.3 Ispitivanje homogenosti i sastava materijala - 12 -
4 ZAKLJUČAK - 13 -
5 LITERATURA - 14 -
6 WEB LITERATURA - 14 -