Rikecije su sitne bakterije iz roda rikecija. Pripadaju porodici rikeciacea (Rickettsiacea) zajedno sa rodovima rohalimea (Rohalimea) i koksijela (Coxiella). Zbog veličine i striktnog intraćelijskog parazitizma doskora su svrstavane u viruse. Neosporno je ustanovljeno da je reč o prokariotkim mikroorganizmima koji se razmnožavaju prostorom deobom, sa ćelijskim zidom tipičim za gram- negativne bakterije, RNK i DNK, i vlastitim enzimima. Ime su dobile u čast istraživača Rikeca, koji ih je otkrio 1909. Godine. Rikec se tokom ispitivanja pjegavca inficirao i podgledao infekciji.

Morfološke osobine. - Rikecije su sitni gram-negativni bacili, dužine 0,8-2 μm. Nemaju kapsulu i ne stvaraju sporu. Nepokretne su jer nemaju flagele.
Kulturelne osobine. – Striktni su intracelularni paraziti i ne mogu se kultivisati na bakteriološkim hranljivim podlogama. Najbolje se kultivišu u ćelijama oplođenih kokošijih jaja. Dobro se razmnožavaju i u nekim ćelijskim kulturama (mišji limfoblasti, ćelije majmunskog bubrega).
Biohemijske osobine. – Ne odlikuju se značajnom biohemijskom aktivnošću. Imaju enzime za razgradnju glutamata. Sintetišu neke lipide i proteine.
Otpornost. – Rikecije su veoma osjetljiva bakterije na brojne fizičke i hemijske agense. Osjetljive su također na tetracikline i hloramfenikol. Zanimljivo je napomenuti da sulfonamidi čak stimulišu i ubrzavaju njihovo razmnožavanje.

Toksičnost. – Rikecije imaju jednu snažnu toksičnu supsatnciju čiji je efekat otkriven na eksperimentalno inficiranom mišu i jednu supstanciju sa hemolitičnim dejstvom na eritrocite nekih životinja.
Antigena grada. – Rikecije imaju grupno i tipski specifične antigene. Na osnovu ove građe moguće je odrediti grupe i tipove rikecija.
Patogenost. – Rikecije su uglavnom paraziti artropoda,a neke mogu inficirati čovjeka i izazvati bolest- osim za uzročnika pjegavog tifusa, čovjek je slučajni domaćin rikecije. Rikecije se u prirodi sa artropoda prenose i na kičmenjake u kojima također dovode do oboljena. Među artropodama se rikecije prenose transovarijatno.

1.RIKECIJE (Rickttsiae) 1
1.1 RIKECIJA PROVAZEKI (Rickettsia prowazeki) 2
1.2 KOKSIJELA BARNETI (Coxiella burneti) 3
2. VIRUSI 4
2.1 UVOD 4
2.2 Opšte karakteristike virusa 4
2.3 VELIČINA VIRUSA 5
2.4 GRAĐA VIRUSA 5
2.5 HEMIJSKI SASTAV VIRUSA 6
2.6 STVARANJE I MEHANIZAM DEJSTVA INTERFERONA 8
2.7 DRUGI OBLICI INTERAKCIJE IZMEĐU VIRUSA 9
2.8 TROPIZAM I SELEKTIVNOST VIRUSA 9
2.9 DEJSTVO FIZIČKIH I HEMIJSKIH AGENSA NA VIRUSE 9
2.10 ANTIVIRUSNI HEMIOTERAPEUTICI 10
2.11 IMUNI ODGOVOR KOD VIRUSNIH INFEKCIJA 11
2.12 KULTIVISANJE I DIJAGNOSTIKA VIRUSA 11
2.2 Podjela virusa 11
Zaključa 13
Literatura 14