Još od XVII veka, kad su postavljene njene osnove, pa do današnjih dana, teorija verovatnoće je predmet interesovanja naučnih radnika različitih profila. Razlog njene aktuelnosti i u savremenom društvu je u tome što je ona od značajne pomoći u prilazu i u potpunijem sagledavanju različitih problema u nauci. Iako je važnost verovatnoće sve manje sporna, neprekidno se vode diskusije oko njenih teorijskih osnova. U tim diskusijama angazovani su: filozofi, matematičari, statističari i drugi. Teorija verovatnoće je posebno značajna u statističkoj inferenciji, koja počiva na njenim osnovama .

Može se reći da su dva glavna razloga doprinela pojavi interesovanja za verovatnoću i razvitku njenih matematičkih osnova.

PRVI je proizašao iz matematičkih problema u igrama na sreću. Švajcarski matematičar Bernuli u XVIII veku je postavio teorijske osnove verovatnoće, kao jedne matematičke discipline. Nešto kasnije taj razvoj je išao dalje u radovima Laplasa, sa njegovim strogo determinističkim pogledom na svet. Po njemu, verovatnoća je sastavni deo nauke o prirodi, kao teorija grešaka, u čijoj osnovi je sistemsko proučavanje sredine i njenog varijabiliteta u ponovljenim merenjima. U razvitku teorije vredan je Gausov doprinos, sa radovima u oblasti normalnog zakona grešaka.

DRUGI razlog interesovanja za verovatnoću proizašao je iz osiguranja protiv rizika, koje se praktikovalo u trgovini u italijanskim gradovima u periodu renesanse.

UVOD 3
1.1 Teorija verovatnoće 5
1.2 Uslovna verovatnoća 6
1.3 Slučajne promenjive 7
1.4 Elementi verovatnoće u menadžmentu 10
1.4.1 Matematičko očekivanje, Disperzija, F-ja verovatnoće, Zakon raspodele, F-ja raspodele: 10
1.4.2 Uslovna verovatnoća, nezavisnost, totalna verovatnoća, bajesova formula 12
ZAKLJUČAK 14
LITERATURA 15