Neosporno je da kriminal, kao složeni društveni fenomen, treba posmatrati kao pojavu višestruko poveznu sa socijalnim sistemom. On je, između ostalog, rezultat dinamike u socijalnom sistemu, događa se u socijalnom kontekstu i povratno pogađa sistem.

Tranzicija i rat nesumnjivo predstavljaju najsnažnije od svih mogućih faktora težih potresa u socijalnom sistemu i najupečatljivije svedoče o značaju socijalnog konteksta za rasprostranjenost kriminala. Činjenica je da je porast stopa kriminala tokom 90-ih godina XX veka karakterisao sve „tranzicione” zemlje Istočne Evrope, ali je taj porast ipak bio najdramatičniji u zemljama koje je su imale manje uspešan start tranzicijskog procesa, veću ekonomsku deprivaciju stanovništva i krizu spoljne bezbednosti.

U sociologiji je uobičajeno razlikovanje spoljnih i unutarnjih društvenih sukoba, prema obliku njihovog ispoljavanja, ali se prema karakteru činilaca koji ih izazivaju razlikuju ekonomski, politički i kulturni sukobi. Sociološki je najopravdanije svaki socijalni fenomen razmatrati sintetičkim metodološkim postupkom kroz model koji omogućuje analitičko povezivanje većeg broja različitih uslova i uzroka koji združeno deluju u raznim konkretnim modalitetima.

UVOD 1
1.1 Pojam i definisanje maloletničke delikvencije 1
1.2 Uobičajeni prekršaji maloletnih delikvenata 4
1.2.1 Socijalno - patološke pojave 5
1.2.2 Biološki i psihološki faktori 6
1.3 Uzroci maloletničke delikvencije 10
1.4 Prevencija maloletničke delikvencije 11
ZAKLJUČAK 12
LITERATURA 13