Krivična dela protiv čovečnosti i međunarodnog prava, među kojima se nalazi i genocid, predstavljaju takve delatnosti kojima se krše međunarodni ugovori, sporazumi i konvencije i narušava ili ugrožava mir među narodima i bezbednost čovečanstva, ili kojima se krše ratna pravila o ponašanju zaraćenih strana prema ratnim zarobljenicima, ranjenicima, bolesnicima i civilnom stanovništvu.

Nastanak tih krivičnih dela je vezan za postojanje međunarodnih pravila kojima se regulišu odnosi između država u doba rata, tj. odnosi između zaraćenih strana u pogledu započinjanja i vođenja rata.
Od nastanka ljudskog društva ratovi i ratna stradanja na štetu pojedinaca, pa čak i čitavih naroda postaju neumitni pratilac njegovog celokupnog društvenog razvoja. Na osnovu toga, kao posledica surovog i nečovečnog postupanja u toku duge istorije ratova i oružanih sukoba između država i naroda, razvilo se međunarodno ratno pravo sa ciljem da humanizuje ovo najnehumanije sredstvo za rešavanje međudržavnih i međunarodnih sporova.

Sa pojavom međunarodnog ratnog prava otpočeo je proces postepenog ograničavanja prava zaraćenih strana i kontrolisanja njihovih postupaka ne samo prema neboračkom stanovništvu, već i u pogledu započinjanja i vođenja ratova. Došlo je do postepenog ograničavanja apsolutne slobode države u pogledu započinjanja i vođenja ratova, tako da su pojedini postupci koji predstavljaju nepotrebna razaranja, ubijanja i mučenja zabranjeni, i kršenjem tih ratnih pravila nastaju ratna krivična dela.

UVOD 1
1.1 Genocid – pojam, definisanje 2
1.2 Genocid u krivičnom zakonodavstvu Republike Srbije 7
1.3 Genocidna namera 9
1.4 Odnos između genocida i zločina protiv čovečnosti 11
1.4.1 Razlika između genocida i progona 11
1.4.2 Distinkcija između genocida i nasilnog raseljavanja 11
1.5 Suzbijanje genocida u Republici Srbiji 12
1.5.1 Specifičnosti krivičnog postupka za genocid i ratne zločine 13
ZAKLJUČAK 15
LITERATURA 16