Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.


Društvo je najšira, najsloženija i osnovna ljudska zajednica koja nastaje i razvija se na određenom istorijskom stupnju reprodukcije zajedničkog života ljudi. Sociologija proučava ljudsko društvo kao ukupnost svih ljudskih delovanja i društvenih odnosa u smislu pojmovnog razlikovanja društva od prirode i pojedinca. Hegel društvenu celinu definiše preko tri dijalektička momenta: porodice (teza), građanskog društva (antiteza) i države (sinteza). Kao i za mnoge druge mislioce, počev od Aristotela, i za njega je porodica, utemeljena na osećanju ljubavi i solidarnosti, osnovna ćelija društva, nasuprot kojoj stoji egoističko i hladno proračunato građansko društvo, dok bi država, sa birokratijom kao opštim staležom, trebalo da predstavlja prevladavanje ovih dvaju momenata u ime jedne više umne organizacije, u isti mah idejne i moralne. Marksovo i Engelsovo shvatanje društva je neodvojivo od njihovog shvatanja generičke suštine čoveka. Po njima, rad čini suštinu generičkog bića čoveka i preko rada čovek potvrđuje i ostvaruje svoje jedinstvo sa prirodom, kao biće koje stvara. Čovek je integralni deo prirode, ali svojim radom on stvara uslove svoje egzistencije, prisvajajući na taj način svoju suštinu. Marks, znači, ljudsko društvo definiše kao celokupnost odnosa ljudi prema prirodi i ljudi međusobno. Zato ljudsko društvo treba posmatrati u njegovoj celovitosti, kroz dvostruki odnos jedinstvene celine. Prvo, to je odnos ljudi prema prirodi; drugo, čovek uspostavlja i međuljudske odnose, i upravo ta činjenica je specifična za ljudsko društvo. Po Marksu, društvo je proizvod uzajamne delatnosti ljudi, koji nužno nastaje iz stanja materijalnih, proizvodnih snaga ljudi i odgovarajućih oblika raspodele, razmene i potrošnje, uz koje idu odgovarajući oblici društvene (klasne, staleške) strukture, porodice, društvenog uređenja i duhovnog života (kultura) itd.
Žorž Gurvič društvo shvata kao pluralnu i empirijsku, dinamičku celinu strukturisanih i nestrukturisanih pojava i odnosa među ljudima, koja obuhvata više različitih slojeva ili nivoa (vidova društvene stvarnosti), od geografske i demografske (ljudske) osnove, do materijalnih snaga i do kolektivnih duhovnih i kulturnih ideja i vrednosti.
Društvo je relativno brojna skupina ljudi između kojih se vrše odgovarajući materijalni i drugi društveni procesi tako da oni mogu kao takva skupina, živeti bez potrebe da stupaju u vezu, to jest u društvene procese, s drugim skupinama ljudi. Drugim rečima, društvo je skupina ljudi koja je samodovoljna (autarkična) to jest u kojoj se vrše svi procesi koji su ljudima na datom stupnju razvoja potrebni i mogući. Pored strukture, sociološki pojam društva podrazumeva sve vrste čovekovih smisaonih delovanja i sva povezivanja tih delovanja, iz čeganastaju posledice, pa i organizacije i institucije. Privreda i društvo, politika i društvo, nisu paralelns pojave jer su to, kao i druge relativno izdvojene sfere društvsnog života, samo delovi društva.

S A D R Ž A J

UVOD 3
1 Feudalno društvo 4
1.1 Nastanak feudalnog društva 4
1.2 Razvoj i oblici feudalnog društva 5
1.3 Stanje i razvoj proizvodnih snaga u feudalnom društvu 6
1.4 Društvene karakteristike feudalnog društva 7
1.5 Klase i klasne borbe u feudalnom društvu 9
1.6 Raspad feudalnog društva 10
ZAKLJUČAK 12
LITERATURA 13