Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.


1 UVOD

Karl Marks rodio se 5. maja 1818. g. u gradu Trieru (Porajnska Pruska). Otac mu je bio advokat, Jevrejin, i 1824. god. prešao u protestantstvo. Porodica je bila imućna, kulturna, ali nije bila revolucionarna. Poslije završene gimnazije u Trieru, Marks se upisuje na univerzitet, najprije u Bonnu, zatim u Berlinu. Studira pravne nauke, ali prije svega istoriju i filozofiju. Završivši univerzitetske studije 1841. g. branio je doktorsku disertaciju o filozofiji Epikura. Po svojim shvaćanjima Marks je tada još bio hegelijanac-idealist. U Berlinu je pripadao krugu „lijevih hegelijanaca" (Bruno Bauer i dr.), koji su se trudili da iz Hegelove filozofije izvuku ateističke i revolucionarne zaključke.
Marksizam je sistem Marksovih shvatanja i učenja. Marks je bio nastavljač i genijalni završilac tri glavna idejna smera XIX. vijeka koji su pripadali trima najnaprednijim zemljama čovje¬čanstva:

- klasične njemačke filozofije,
- klasične engleske političke ekonomije i
- francuskog socijalizma u vezi s francuskim revo¬lucionarnim učenjima uopće.

Izvanredna dosljednost i mono¬litnost Marksovih shvatanja, priznate čak i od njegovih nepri¬jatelja, jesu shvatanja koja u svojoj cjelini predstavljaju savremeni materijalizam i savremeni naučni socijalizam kao teoriju i program radničkog pokreta svih civiliziranih zemalja svijeta.
Epoha oživljavanja demokratskih pokreta krajem 50-ih i 60-ih godina pokrenula je Marksa na praktičnu delat¬nost. Godine 1864, osnovana je u Londonu čuvena Internacionala, „Međunarodno radničko udruženje". Marks je bio duša toga udruženja, autor prvog njegova „mani¬festa" i mase rezolucija, izjava i proglasa. Izbjegavajući emigrantske krugove, Marks je u nizu istorijskih radova razvijao svoju materijalističku teoriju, posvećujući se uglavnom izučavanju političke ekonomije. Marks je ovu nauku revolucionirao u svo¬jim djelima „Prilog kritici političke ekonomije" (1859.) i „Ka-pital" (1867). „Ka¬pital" je jedno od najznačajnih Marksovih dela u komeon praktično uspostavlja političku ekonomiju kao nauku. Kao što je i sam Marks rekao u predgovoru „Ka¬pitalu", cilj ovog dela jeste da otkrije ekonomski zakon modernog društva", to jest kapitalističkog, buržoaskog društva. Istraži-vanje odnosa proizvodnje datog, istorijski određenog društva u njihovom nastajanju, razvitku i propadanju - je sadržaj Marksovog ekonomskog učenja i ovog dela. U kapitalističkom društvu vlada robna proizvodnja, i zato Marks počinje s analizom robe. Naporan rad u Internacionalni i još naporniji teoretski rad potpuno su uništili Marksovo zdravlje. On je i dalje radio na preradi političke ekonomije i na završavanju „Kapitala", sku-pljajući masu novog materijala i izučavajući niz jezika međutim, bolest mu nije dala da završi „Kapital".
Predmet ovog rada, biće upravo Marksovo delo, „Ka¬pital", odnosno u nastavku rada, biće obrađeni najznačajniji delovi ove knjige.

S A D R Ž A J

1 UVOD 3
2 Roba i novac 4
2.1 Novac 6
3 Pretvaranje novca u kapital 7
4 Proizvođenje relativnog i apsolutnog viška vrednosti 10
5 Najamnina 11
5.1 Najamnina od vremena 11
5.2 Najamnina od komada 12
5.3 Nacionalna različnost najamnina 13
6 Proces akumulacije kapitala 13
7 ZAKLJUČAK 16
8 LITERATURA 17