01-09-2010, 07:43 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Socijalna psihologija je naučna disciplina koja se nalazi između sociologije i psihologije, i najjednostavnije rečeno, bavi se društvenim ponašanjem ljudi ili interakcijama ljudi u društvenim grupama. Osnovno zanimanje socijalne psihologije je socijalizacija ličnosti ili kako se čovek kao biološko biće uključuje u društvenu zajednicu i postaje socijalno biće, što mu je imanentno prirodi. Takođe, socijalnu psihologiju zanimaju interakcije među ljudima unutar grupe i grupno ponašanje.
Predmet intersovanja socijalne psihologije danas je toliko širok da se može govoriti o skupu naučnih disciplina koje "pokrivaju" sve oblike čovekovog života jer su svi oblici čovekovog života i socijalni i psihički fenomen i kao takvi predmet multi i interdisciplinarnog istraživanja pod okriljem socijalne psihologije kao svojevrsne meta društvene nauke (mogući način viđenja socijalne psihologije).
Ljudska jedinka se rađa ne samo kao najbespomćnije biće meću svim živim bićima, nego i bez ikakvih znakova onih osobina koje smatramo da odlikuju čovjeka kao posebnu vrstu živih bića. Ali, istovremeno ono se rađa s mogućnostima da se razvije neuporedivo više nego svaka druga vrsta živih bića. Jedinka to postaje tek učenjem, putem delovanja socijalnih faktora. Tek postupno živeći u ljudskoj zajednici i učeći u njoj, ljudska jedinka stiče navike, znanja, osobine i načine ponašanja koji joj omogućuju da živi i djeluje u društvu i da postane osoba i osobnost. Odnosi unutar grupe, pored svega navedenog, su također bitni za formiranje ličnosti i slike o sebi. Sve to jedinka postiže procesom socijalizacije.
Socijalizacija je složen i slojevit proces koji planski i sistematski sprovode porodica, škola i društvena zajednica kako bi se socijalno nezrele ličnosti postepeno osposobile za život u socijalnoj zajednici. Osnovni cilj procesa socijalizacije je da članovi društva putem učenja i u interakciji sa roditeljima, nastavnicima i ličnostima iz kulturnog i javnog života, nauče onaj tip ponašanja i međuljudskih odnosa, koji su karakteristični za datu kulturu, uz široku mogućnost adaptacije na nove životne uslove. Prema savremenim shvatanjima, proces socijalizacije uključuje i proces individualizacije pod kojim se podrazumeva sposobnost pojedinca da prevazilazi postojeću socijalnu datost i da se menja u skladu sa sopstvenim potrebama. Najvažniji faktori socijalizacije su: porodica, škola, kao i šira socijalna zajednica sa svojim formalnim i neformalnim institucijama. Agensi socijalizacije su najvažniji činioci koji neposredno utiču na socijalizaciju jedinke u procesu rasta i razvoja. U glavne agense socijalizacije ubrajaju se: porodica, vrtić, škola, grupa vršnjaka, crkva, društvene organizacije i sredstva masovne komunikacije. Oni ne stvaraju sisteme vrednosti, uzore i norme, već ih samo posreduju, prenose na jedinku koja se socijalizuje...
Sadržaj :
UVOD 3
1.1 Pojam, sadržaj i problemi socijalizacije 5
1.2 Psihosocijalne osnove socijalizacije 6
1.3 Procesi socijalizacije 7
1.3.1 Teorije socijalizacije 9
1.3.2 Vrste socijalnog učenja 10
1.4 Osnove socijalizacije 13
1.4.1 Porodica kao osnov socijalizacije ličnosti 13
1.4.2 Škola kao osnov socijalizacije ličnosti 14
1.4.3 Vršnjaci kao osnov socijalizacije ličnosti 14
1.4.4 Kultura kao osnov socijalizacije ličnosti 15
1.5 Društvene vrednosti i socijalizacija 16
1.6 Socijalizacija i destrukcija 18
1.7 Ličnost u procesu socijalizacije 21
1.7.1 Afektivna vezanost 22
1.8 Porodica i socijalizacija ličnosti 24
1.9 Vrste brakova i njihov uticaj na socijalizaciju ličnosti članova porodice 24
1.9.1 Porodične interakcije i socijalizacija ličnosti 25
1.9.2 Uticaj razvoda na razvoj i socijalizaciju ličnosti 26
1.10 Procesi socijalizacije ličnosti u porodici 26
1.11 Činioci koji deluju na proces socijalizacije 37
1.12 Socijalno ja – socijalizovana ličnost 40
ZAKLJUČAK 44
LITERATURA 45
Socijalna psihologija je naučna disciplina koja se nalazi između sociologije i psihologije, i najjednostavnije rečeno, bavi se društvenim ponašanjem ljudi ili interakcijama ljudi u društvenim grupama. Osnovno zanimanje socijalne psihologije je socijalizacija ličnosti ili kako se čovek kao biološko biće uključuje u društvenu zajednicu i postaje socijalno biće, što mu je imanentno prirodi. Takođe, socijalnu psihologiju zanimaju interakcije među ljudima unutar grupe i grupno ponašanje.
Predmet intersovanja socijalne psihologije danas je toliko širok da se može govoriti o skupu naučnih disciplina koje "pokrivaju" sve oblike čovekovog života jer su svi oblici čovekovog života i socijalni i psihički fenomen i kao takvi predmet multi i interdisciplinarnog istraživanja pod okriljem socijalne psihologije kao svojevrsne meta društvene nauke (mogući način viđenja socijalne psihologije).
Ljudska jedinka se rađa ne samo kao najbespomćnije biće meću svim živim bićima, nego i bez ikakvih znakova onih osobina koje smatramo da odlikuju čovjeka kao posebnu vrstu živih bića. Ali, istovremeno ono se rađa s mogućnostima da se razvije neuporedivo više nego svaka druga vrsta živih bića. Jedinka to postaje tek učenjem, putem delovanja socijalnih faktora. Tek postupno živeći u ljudskoj zajednici i učeći u njoj, ljudska jedinka stiče navike, znanja, osobine i načine ponašanja koji joj omogućuju da živi i djeluje u društvu i da postane osoba i osobnost. Odnosi unutar grupe, pored svega navedenog, su također bitni za formiranje ličnosti i slike o sebi. Sve to jedinka postiže procesom socijalizacije.
Socijalizacija je složen i slojevit proces koji planski i sistematski sprovode porodica, škola i društvena zajednica kako bi se socijalno nezrele ličnosti postepeno osposobile za život u socijalnoj zajednici. Osnovni cilj procesa socijalizacije je da članovi društva putem učenja i u interakciji sa roditeljima, nastavnicima i ličnostima iz kulturnog i javnog života, nauče onaj tip ponašanja i međuljudskih odnosa, koji su karakteristični za datu kulturu, uz široku mogućnost adaptacije na nove životne uslove. Prema savremenim shvatanjima, proces socijalizacije uključuje i proces individualizacije pod kojim se podrazumeva sposobnost pojedinca da prevazilazi postojeću socijalnu datost i da se menja u skladu sa sopstvenim potrebama. Najvažniji faktori socijalizacije su: porodica, škola, kao i šira socijalna zajednica sa svojim formalnim i neformalnim institucijama. Agensi socijalizacije su najvažniji činioci koji neposredno utiču na socijalizaciju jedinke u procesu rasta i razvoja. U glavne agense socijalizacije ubrajaju se: porodica, vrtić, škola, grupa vršnjaka, crkva, društvene organizacije i sredstva masovne komunikacije. Oni ne stvaraju sisteme vrednosti, uzore i norme, već ih samo posreduju, prenose na jedinku koja se socijalizuje...
Sadržaj :
UVOD 3
1.1 Pojam, sadržaj i problemi socijalizacije 5
1.2 Psihosocijalne osnove socijalizacije 6
1.3 Procesi socijalizacije 7
1.3.1 Teorije socijalizacije 9
1.3.2 Vrste socijalnog učenja 10
1.4 Osnove socijalizacije 13
1.4.1 Porodica kao osnov socijalizacije ličnosti 13
1.4.2 Škola kao osnov socijalizacije ličnosti 14
1.4.3 Vršnjaci kao osnov socijalizacije ličnosti 14
1.4.4 Kultura kao osnov socijalizacije ličnosti 15
1.5 Društvene vrednosti i socijalizacija 16
1.6 Socijalizacija i destrukcija 18
1.7 Ličnost u procesu socijalizacije 21
1.7.1 Afektivna vezanost 22
1.8 Porodica i socijalizacija ličnosti 24
1.9 Vrste brakova i njihov uticaj na socijalizaciju ličnosti članova porodice 24
1.9.1 Porodične interakcije i socijalizacija ličnosti 25
1.9.2 Uticaj razvoda na razvoj i socijalizaciju ličnosti 26
1.10 Procesi socijalizacije ličnosti u porodici 26
1.11 Činioci koji deluju na proces socijalizacije 37
1.12 Socijalno ja – socijalizovana ličnost 40
ZAKLJUČAK 44
LITERATURA 45