30-08-2010, 10:56 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
MASOVNO KOMUNICIRANJE
Masovno komuniciranje je takav vid komunikativne prakse u kome se informacije od komunikatora, preko masovnih medija upućuju većem broju primalaca istovremeno. Za razliku od interpersonalnog komuniciranja koje se ostvaruje između dva ili nekoliko lica koja se nalaze u neposrednoj, dijaloškoj interakcijskoj vezi (u kojoj, ukoliko nije u pitanju monolog, svako lice može da preuzme ulogu i komunikatora i recepijenta), u masovnom komuniciranju pozicije strana u komuniciranju su sasvim drugačije, što je uslovljeno tehnikom i tehnologijom ovakve vrste komuniciranja, koje u tom smislu nameću određena ograničenja. Komunikacija se obavlja u znatno širem kontekstu društvenih veza i po pravilu na znatno većem prostornom rastojanju između komunikatora i recepijenta, nego što je to slučaj u interpersonalnom komuniciranju. Učesnici u masovnom komuniciranju su međusobno anonimni i njihov personalni identitet je najčešće teško utvrditi.
Karakteristike masovnog komuniciranja su sledeće:
1. Masovno komuniciranje je organizovano i institucionalizovano. Nave¬deno označava da je delatnost masovnog komuniciranja društveno organizovana i institucionalno (pravno) kodifikovana funkcija koju profesionalno obavljaju materijalno i tehnički opremljene i društveno ovlašćene organizacije štampe, radija, televizije i druge.
2. Komuniciranje preko masovnih medija je javno komuniciranje. Kodiranje (sastavljanje) i enkodiranje (slanje) informacija je javno, namenjeno svim grupama recepijenata u javnosti, i prema tome kao takvo podložno je odgovarajućem javnom nadzoru. Komuniciranje preko masovnih medija nije privatnog karaktera.
3. Komuniciranje preko masovnih medija je aktuelno. Komunikatori i javni mediji prate šta se dešava u realnoj stvarnosti i to potom interpretiraju na određen, za publiku primeren način, iznoseći pritom više ili manje informacija vezanih za tekuća zbivanja od značaja za svoje recepijente.
4. Publika masovnih medija je brojna i po pravilu je heterogena – po godištu, obrazovanju, socijalnom statusu i sličnim određenjima, i anonimna. Navedeno ne znači da određene radio, TV emisije ili novinski članci ne mogu biti izmenjeni i užem krugu interesenata, ali to je u principu samo «taktika» uređivačke politike, jer masovni mediji su, kako sam naziv kaže, namenjeni masovnom auditorijumu...
S A D R Ž A J :
Strana
1. MASOVNO KOMUNICIRANJE 2
2. SREDSTVA MASOVNOG KOMUNICIRANJA 4
2.1 Štampana sredstva masovnog komuniciranja 4
2.2 Projekciona sredstva masovnog komuniciranja 5
2.3 Zvučna (akustička) sredstva masovnog komuniciranja 6
2.4 Direktna sredstva masovnog komuniciranja 7
2.5 Poslovna sredstva masovnog komuniciranja 8
2.6 Reprezentativna (prigodna) sredstva masovnog komuniciranja 8
2.7 Spoljna sredstva masovnog komuniciranja 8
2.8 Multimedijalna sredstva masovnog komuniciranja 9
3. ZAKLJUČAK 10
4. LITERATURA 11
MASOVNO KOMUNICIRANJE
Masovno komuniciranje je takav vid komunikativne prakse u kome se informacije od komunikatora, preko masovnih medija upućuju većem broju primalaca istovremeno. Za razliku od interpersonalnog komuniciranja koje se ostvaruje između dva ili nekoliko lica koja se nalaze u neposrednoj, dijaloškoj interakcijskoj vezi (u kojoj, ukoliko nije u pitanju monolog, svako lice može da preuzme ulogu i komunikatora i recepijenta), u masovnom komuniciranju pozicije strana u komuniciranju su sasvim drugačije, što je uslovljeno tehnikom i tehnologijom ovakve vrste komuniciranja, koje u tom smislu nameću određena ograničenja. Komunikacija se obavlja u znatno širem kontekstu društvenih veza i po pravilu na znatno većem prostornom rastojanju između komunikatora i recepijenta, nego što je to slučaj u interpersonalnom komuniciranju. Učesnici u masovnom komuniciranju su međusobno anonimni i njihov personalni identitet je najčešće teško utvrditi.
Karakteristike masovnog komuniciranja su sledeće:
1. Masovno komuniciranje je organizovano i institucionalizovano. Nave¬deno označava da je delatnost masovnog komuniciranja društveno organizovana i institucionalno (pravno) kodifikovana funkcija koju profesionalno obavljaju materijalno i tehnički opremljene i društveno ovlašćene organizacije štampe, radija, televizije i druge.
2. Komuniciranje preko masovnih medija je javno komuniciranje. Kodiranje (sastavljanje) i enkodiranje (slanje) informacija je javno, namenjeno svim grupama recepijenata u javnosti, i prema tome kao takvo podložno je odgovarajućem javnom nadzoru. Komuniciranje preko masovnih medija nije privatnog karaktera.
3. Komuniciranje preko masovnih medija je aktuelno. Komunikatori i javni mediji prate šta se dešava u realnoj stvarnosti i to potom interpretiraju na određen, za publiku primeren način, iznoseći pritom više ili manje informacija vezanih za tekuća zbivanja od značaja za svoje recepijente.
4. Publika masovnih medija je brojna i po pravilu je heterogena – po godištu, obrazovanju, socijalnom statusu i sličnim određenjima, i anonimna. Navedeno ne znači da određene radio, TV emisije ili novinski članci ne mogu biti izmenjeni i užem krugu interesenata, ali to je u principu samo «taktika» uređivačke politike, jer masovni mediji su, kako sam naziv kaže, namenjeni masovnom auditorijumu...
S A D R Ž A J :
Strana
1. MASOVNO KOMUNICIRANJE 2
2. SREDSTVA MASOVNOG KOMUNICIRANJA 4
2.1 Štampana sredstva masovnog komuniciranja 4
2.2 Projekciona sredstva masovnog komuniciranja 5
2.3 Zvučna (akustička) sredstva masovnog komuniciranja 6
2.4 Direktna sredstva masovnog komuniciranja 7
2.5 Poslovna sredstva masovnog komuniciranja 8
2.6 Reprezentativna (prigodna) sredstva masovnog komuniciranja 8
2.7 Spoljna sredstva masovnog komuniciranja 8
2.8 Multimedijalna sredstva masovnog komuniciranja 9
3. ZAKLJUČAK 10
4. LITERATURA 11