04-08-2010, 11:23 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Pitanje eutanazije još od najstarijih vremena muči i iritira ljudski razum, što je dovelo do brojnih rasprava po tom pitanju. Kroz te rasprave javljali su se njeni zagovornici, ali i njeni žestoki protivnici. Mnogobrojni su argumenti, među kojima se sreću i neki za koje je teško reći da nisu opravdani,a idu u prilog prihvatanju eutanazije, a drugi ništa manje mnogobrojni stoje na suprotnom stanovištu o neprihvatanju eutanazije. Iako eutanazija predstavlja prije svega medicinski fenomen, o njoj se može govoriti sa različitih aspekata, etičkog, religijskog, pa i krivično-pravnog.
Čovjek je oduvijek imao san o besmrtnosti ili makar što dužem životu, zbog čega je medicina uveliko napredovala . Mnoge bolesti koje su se nekad činile neizlječivim,danas su veoma lako otklonjive,neke su u potpunosti eliminisane ili se vrlo rijetko i u malom broju pojavljuju, a masovne epidemije se ne javljaju, kako je to nekada bilo izraženo. Na taj način dužina ljudskog vijeka je uveliko produžena. Ali ipak veliki broj bolesti je i dalje ostao neizlječiv, a što je najgore medicina još uvijek nije našla načina kako izbjeći ono najgore što prati svaku bolest, a to je neizdrživa bol i patnja. I dalje ljudi umiru u velikim mukama, slomljeni neizlječivim bolestima i sve češće nalaze izlaz u samoubistvu i okončanju života na sličan način. Tako, neizlječivi bolesnici koji nisu u fizičkoj mogućnosti da sebi prekrate život, traže da to učine doktori ili rodbina. Zbog toga se medicinska profesija našla se pred dilemom: po svaku cijenu produžavati život ili ga prekinuti kada predstoji neposredno gašenje, a uz to postoji izričit zahtjev pacijenta za smrću. U toj dilemi, kod mnogih doktora javio bi se običan čovjek, koji bi prekratio bespotrebne muke umirućeg, smatrajući da čini gest humaniste, dok bi se drugi pridržavali svoje zakletve, nastojati da ovakvu agoniju bolesnika produže, jer će u protivnom dovesti u pitanje svoju pravnu sigurnost koja će se manifestvovati krivično-pravnim progonom...
Pojam eutanazije
Eutanazija ( grč. eu = blaga, dobra ; thantos = smrt ) u doslovnom prijevodu znači 'blaga smrt', a možemo je prevesti i kao 'ugodna smrt'. ''Eutanazija potiče od grčke riječi euthnasia i znači lahko i brzo umiranje, gašenje života bez samrtnih bolova, ublažavanje smrti time što se bolesniku daju narkotična sredstva koja doktor smije da pruži samo da bi ublažio umiranje a nikako da bi ga ubrzao.'' Ovaj naziv prvi je upotrijebio Francis Bacon u svom djelu ‘Novum organum’ iz 1620. godine. Danas se za ovaj pojam često koriste izrazi kao što su ugodna smrt (pleasnt death), dostojansvena smrt (death with dignity) ili ubistvo iz milosti (mercy killing). Posljednji od nabrojanih pojmova ponajbolje oslikaje sam pojam eutanazije.
Ovakva formulacija ima leksički i enciklopedijski karakter, tako da ne odgovara pojmu eutanazije, koji se u pravu i zakonodavstvu upotrebljava. Ako bi eutanazija značila obično gašenje života koje nije praćeno samrtnim mukama, u tom slučaju bila bi krivično-pravno irelevantna, i ne bi bila predmet interesovanja krivičnog prava, niti prava uopšte. Takodje, bila bi van pravne optike ako bi svojoj suštini predstavljala ublažavanje smrti na način tako što bi se bolesniku davala narkotična sredstva, ali da davanje ovih sredstava nije u funkciji ubrzanja smrti, već radi lakšeg i bezbolnijeg umiranja.
Leksički smisao riječi eutanazija ne poklapa se sa njenim pravnim pojmom gdje ona označava ubijanje iz milosti neizlječivih bolesnika. Preciznije, u svom pravnom smislu i značaju, sastoji se u pomoći u uskraćivanju života kao i samom navođenju na smrt, koje je ravno ubistvu.
Dakle, suštinski eutanazija je ozakonjeno ubistvo kao što je i smrtna kazna, s tim što se ova dva pojma razlikuju, ali ne i institucionalno.
Po drugom, analognom tumačenju, ubistvo po pristanku, poznatije pod imenom eutanazije, predstavlja vještačko izazivanje blage smrti kod neizlječivih bolesnika, odnosno namjerno skraćenje života da bi se bolesniku skratile patnje. Kao takvo, ovo tzv. ubistvo iz sažaljenja, predstavlja istovremeno psihološki, pravni, etički i filozofski problem....
Pitanje eutanazije još od najstarijih vremena muči i iritira ljudski razum, što je dovelo do brojnih rasprava po tom pitanju. Kroz te rasprave javljali su se njeni zagovornici, ali i njeni žestoki protivnici. Mnogobrojni su argumenti, među kojima se sreću i neki za koje je teško reći da nisu opravdani,a idu u prilog prihvatanju eutanazije, a drugi ništa manje mnogobrojni stoje na suprotnom stanovištu o neprihvatanju eutanazije. Iako eutanazija predstavlja prije svega medicinski fenomen, o njoj se može govoriti sa različitih aspekata, etičkog, religijskog, pa i krivično-pravnog.
Čovjek je oduvijek imao san o besmrtnosti ili makar što dužem životu, zbog čega je medicina uveliko napredovala . Mnoge bolesti koje su se nekad činile neizlječivim,danas su veoma lako otklonjive,neke su u potpunosti eliminisane ili se vrlo rijetko i u malom broju pojavljuju, a masovne epidemije se ne javljaju, kako je to nekada bilo izraženo. Na taj način dužina ljudskog vijeka je uveliko produžena. Ali ipak veliki broj bolesti je i dalje ostao neizlječiv, a što je najgore medicina još uvijek nije našla načina kako izbjeći ono najgore što prati svaku bolest, a to je neizdrživa bol i patnja. I dalje ljudi umiru u velikim mukama, slomljeni neizlječivim bolestima i sve češće nalaze izlaz u samoubistvu i okončanju života na sličan način. Tako, neizlječivi bolesnici koji nisu u fizičkoj mogućnosti da sebi prekrate život, traže da to učine doktori ili rodbina. Zbog toga se medicinska profesija našla se pred dilemom: po svaku cijenu produžavati život ili ga prekinuti kada predstoji neposredno gašenje, a uz to postoji izričit zahtjev pacijenta za smrću. U toj dilemi, kod mnogih doktora javio bi se običan čovjek, koji bi prekratio bespotrebne muke umirućeg, smatrajući da čini gest humaniste, dok bi se drugi pridržavali svoje zakletve, nastojati da ovakvu agoniju bolesnika produže, jer će u protivnom dovesti u pitanje svoju pravnu sigurnost koja će se manifestvovati krivično-pravnim progonom...
Pojam eutanazije
Eutanazija ( grč. eu = blaga, dobra ; thantos = smrt ) u doslovnom prijevodu znači 'blaga smrt', a možemo je prevesti i kao 'ugodna smrt'. ''Eutanazija potiče od grčke riječi euthnasia i znači lahko i brzo umiranje, gašenje života bez samrtnih bolova, ublažavanje smrti time što se bolesniku daju narkotična sredstva koja doktor smije da pruži samo da bi ublažio umiranje a nikako da bi ga ubrzao.'' Ovaj naziv prvi je upotrijebio Francis Bacon u svom djelu ‘Novum organum’ iz 1620. godine. Danas se za ovaj pojam često koriste izrazi kao što su ugodna smrt (pleasnt death), dostojansvena smrt (death with dignity) ili ubistvo iz milosti (mercy killing). Posljednji od nabrojanih pojmova ponajbolje oslikaje sam pojam eutanazije.
Ovakva formulacija ima leksički i enciklopedijski karakter, tako da ne odgovara pojmu eutanazije, koji se u pravu i zakonodavstvu upotrebljava. Ako bi eutanazija značila obično gašenje života koje nije praćeno samrtnim mukama, u tom slučaju bila bi krivično-pravno irelevantna, i ne bi bila predmet interesovanja krivičnog prava, niti prava uopšte. Takodje, bila bi van pravne optike ako bi svojoj suštini predstavljala ublažavanje smrti na način tako što bi se bolesniku davala narkotična sredstva, ali da davanje ovih sredstava nije u funkciji ubrzanja smrti, već radi lakšeg i bezbolnijeg umiranja.
Leksički smisao riječi eutanazija ne poklapa se sa njenim pravnim pojmom gdje ona označava ubijanje iz milosti neizlječivih bolesnika. Preciznije, u svom pravnom smislu i značaju, sastoji se u pomoći u uskraćivanju života kao i samom navođenju na smrt, koje je ravno ubistvu.
Dakle, suštinski eutanazija je ozakonjeno ubistvo kao što je i smrtna kazna, s tim što se ova dva pojma razlikuju, ali ne i institucionalno.
Po drugom, analognom tumačenju, ubistvo po pristanku, poznatije pod imenom eutanazije, predstavlja vještačko izazivanje blage smrti kod neizlječivih bolesnika, odnosno namjerno skraćenje života da bi se bolesniku skratile patnje. Kao takvo, ovo tzv. ubistvo iz sažaljenja, predstavlja istovremeno psihološki, pravni, etički i filozofski problem....