23-06-2010, 11:23 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
HEMIJSKI PODACI
Otkriće: Poznato još starim civilizacijama.
Olovo je mekan, slab, savitljiv siv metal bez sjaja, koji se zamrlja na vlažnom vazduhu, ali je stabilan u kiselini i vodi. Otapa se u HNO3. Koristi se u baterijama, kablovima, staklu, pri lemljenju, zaštićivanju od zračenja, itd. Još uvijek ga se malo koristi u bojama i gorivima, ali je njegova upotreba na tom području uglavnom prestala.
Elektronski afinitet (M -> M-)/kJ mol^-1: 35,1
Radijus / pm
Jonski: Pb4+ 84; Pb2+ 132
Atomski: 175
Kovalentni: 154
Elektronegativnost
Pauling: 2,33
Alred: 1,55
Apsolutna: 3,90 eV
Oksidacijska stanja ...
OPŠTE OSOBINE
U elementarnom stanju sivkast, na svežim prorezima modrikasto-beo, sjajan, mekan i mehanički slab metal relativne gustine 11,33 - 11,36. Kovljiv je, lako se izvalja u vrlo tanke folije i ispresuje (ekstradira) u obliku cevi; tačka topljenja mu je niska, 327,5°C; iz rastopljenog olova hlape i daleko ispod vrelišta (1750°C) znatne količine otrovnih olovnih para. Olovo se brzo otapa samo u nitratnoj i octenoj kiselini (koje daju topljive soli), fosfatna, hloridna i sulfatna kiselina stvaraju na površini olova tanak netopljiv sloj, koji ga štiti od daljnjeg nagrizanja. Olovo je otporno i prema hloru, fluoridnoj kiselini, vodovodnoj vodi, vlažnom vazduhu, sumpor-dioksidu, sumporovodoniku i legurama sulfata; neke organske kiseline, alkalne baza, cement i destilisana ili mekana voda polako ga nagrizaju. U Zemljinoj kori element olovo je ređe nego nikl ili volfram, ali se metalno olovo upotrebljavalo već 4000 P.N. jer se na pojedinim mestima nalazi nagomilano u rudama iz kojih ga je lako dobiti. Vrlo često se pojavljuje u rudama zajedno s cinkom. Najvažnija je ruda olovni, galenit, PbS. Radi dobijanja olova ruda se prži da pređe u oksid koji se onda redukuje ugljenom. Sirovo se olovo rafinira oksidativnim kaljenjem ili kaljenjem sa natrijum-hidroksidom uz dodatak šalitre. Iza gvožđe i cinka, olovo je najjeftiniji tehnički metal. Od njega se prave akumulatori, plaštovi i kablovi, električni osigurači, zaštitni oklopi protiv rendgenskih zraka, hemijski uređaji, crpke, uređaji otporni protiv sumporne kiseline, alauna, korozivnih plinova i sl. Često se gvozdeni aparati zavarivanjem olovnog sloja samo iznutra zaštite (homogeno poolovljene)...
HEMIJSKI PODACI
Otkriće: Poznato još starim civilizacijama.
Olovo je mekan, slab, savitljiv siv metal bez sjaja, koji se zamrlja na vlažnom vazduhu, ali je stabilan u kiselini i vodi. Otapa se u HNO3. Koristi se u baterijama, kablovima, staklu, pri lemljenju, zaštićivanju od zračenja, itd. Još uvijek ga se malo koristi u bojama i gorivima, ali je njegova upotreba na tom području uglavnom prestala.
Elektronski afinitet (M -> M-)/kJ mol^-1: 35,1
Radijus / pm
Jonski: Pb4+ 84; Pb2+ 132
Atomski: 175
Kovalentni: 154
Elektronegativnost
Pauling: 2,33
Alred: 1,55
Apsolutna: 3,90 eV
Oksidacijska stanja ...
OPŠTE OSOBINE
U elementarnom stanju sivkast, na svežim prorezima modrikasto-beo, sjajan, mekan i mehanički slab metal relativne gustine 11,33 - 11,36. Kovljiv je, lako se izvalja u vrlo tanke folije i ispresuje (ekstradira) u obliku cevi; tačka topljenja mu je niska, 327,5°C; iz rastopljenog olova hlape i daleko ispod vrelišta (1750°C) znatne količine otrovnih olovnih para. Olovo se brzo otapa samo u nitratnoj i octenoj kiselini (koje daju topljive soli), fosfatna, hloridna i sulfatna kiselina stvaraju na površini olova tanak netopljiv sloj, koji ga štiti od daljnjeg nagrizanja. Olovo je otporno i prema hloru, fluoridnoj kiselini, vodovodnoj vodi, vlažnom vazduhu, sumpor-dioksidu, sumporovodoniku i legurama sulfata; neke organske kiseline, alkalne baza, cement i destilisana ili mekana voda polako ga nagrizaju. U Zemljinoj kori element olovo je ređe nego nikl ili volfram, ali se metalno olovo upotrebljavalo već 4000 P.N. jer se na pojedinim mestima nalazi nagomilano u rudama iz kojih ga je lako dobiti. Vrlo često se pojavljuje u rudama zajedno s cinkom. Najvažnija je ruda olovni, galenit, PbS. Radi dobijanja olova ruda se prži da pređe u oksid koji se onda redukuje ugljenom. Sirovo se olovo rafinira oksidativnim kaljenjem ili kaljenjem sa natrijum-hidroksidom uz dodatak šalitre. Iza gvožđe i cinka, olovo je najjeftiniji tehnički metal. Od njega se prave akumulatori, plaštovi i kablovi, električni osigurači, zaštitni oklopi protiv rendgenskih zraka, hemijski uređaji, crpke, uređaji otporni protiv sumporne kiseline, alauna, korozivnih plinova i sl. Često se gvozdeni aparati zavarivanjem olovnog sloja samo iznutra zaštite (homogeno poolovljene)...