18-06-2010, 11:08 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz biologije, sociologije, psihologije ,filozofije , ekologije, fizike, geografije, Istorije i hemije.
Savremena tumačenja religije
Definisanje pojma religije predstavlja veoma težak zadatak,jer je religija sama po sebi veoma složen fenomen. Nesumnjivo,religija predstavlja jedan od elemenata ljudske svesti i duhovne kulture
Pojam religija je nastao od latinskog glagola religio, religare, što znači «povezati». Ovu reč prvi put upotrebljava Laktanacije,hrišćanski filozof, u IV veku nove ere. Ovde se misli na povezivanje čoveka sa prirodom, drugim bićima i Bogom.
Pstoji tri osnovna pristupa pomoću kojih se može posmatrati religija kao fenomen . To su: subjektivni, objektivni, i subjektivno – objektivni pristup. Sa stanovišta objektivnog pristupa,religija se može ispitivati kao svaka druga pojava. Subjektivni pristup zahteva drugačiji pristup religiji nego ostalim stvarima. Po trećem stavu, smatra se da se ne može poreći ni subjektivno, ni objektivno kod religije, jer je ona sinteza subjektivnog i objektivnog.
U zavisnosti od društveno - političke situacije i ideologije, postoji više tumačenja religije. Brojni autori ističu određene aspekte religije kao najbitnije, pa zbog toga nije lako dati jedinstvenu, sveobuhvatnu definiciju religije
Jedno od tumačenja religije datira iz 1959. godine, po kome religija predstavlja «društvenu formu svesti u kojoj dolazi do izražaja čovekova zavisnost od tuđih mu i nepoznatih prirodnih i društvenih sila i fantastična forma preodolevanja tih sila putem obreda, molitava i sl. Religija je, u stvari, ropska forma moralne svesti» . Karl Marks smatra da religija nije ništa drugo do «uzdah zgažene tvari, opijum naroda». Njegovo mišljenje je da je čovek generičko biće i da ne sme da bude posrednika između dva čoveka koji su pripadnici jedne zajednice. U klasnom društvu, čovek gubi osećaj «zajedništva», te ne postoji mogućnost međusobne identifikacije između pripadnika različitih klasa. Po Marksu, to je način nastanka religije, i zato religija predstavlja oblik otuđenja...
Savremena tumačenja religije
Definisanje pojma religije predstavlja veoma težak zadatak,jer je religija sama po sebi veoma složen fenomen. Nesumnjivo,religija predstavlja jedan od elemenata ljudske svesti i duhovne kulture
Pojam religija je nastao od latinskog glagola religio, religare, što znači «povezati». Ovu reč prvi put upotrebljava Laktanacije,hrišćanski filozof, u IV veku nove ere. Ovde se misli na povezivanje čoveka sa prirodom, drugim bićima i Bogom.
Pstoji tri osnovna pristupa pomoću kojih se može posmatrati religija kao fenomen . To su: subjektivni, objektivni, i subjektivno – objektivni pristup. Sa stanovišta objektivnog pristupa,religija se može ispitivati kao svaka druga pojava. Subjektivni pristup zahteva drugačiji pristup religiji nego ostalim stvarima. Po trećem stavu, smatra se da se ne može poreći ni subjektivno, ni objektivno kod religije, jer je ona sinteza subjektivnog i objektivnog.
U zavisnosti od društveno - političke situacije i ideologije, postoji više tumačenja religije. Brojni autori ističu određene aspekte religije kao najbitnije, pa zbog toga nije lako dati jedinstvenu, sveobuhvatnu definiciju religije
Jedno od tumačenja religije datira iz 1959. godine, po kome religija predstavlja «društvenu formu svesti u kojoj dolazi do izražaja čovekova zavisnost od tuđih mu i nepoznatih prirodnih i društvenih sila i fantastična forma preodolevanja tih sila putem obreda, molitava i sl. Religija je, u stvari, ropska forma moralne svesti» . Karl Marks smatra da religija nije ništa drugo do «uzdah zgažene tvari, opijum naroda». Njegovo mišljenje je da je čovek generičko biće i da ne sme da bude posrednika između dva čoveka koji su pripadnici jedne zajednice. U klasnom društvu, čovek gubi osećaj «zajedništva», te ne postoji mogućnost međusobne identifikacije između pripadnika različitih klasa. Po Marksu, to je način nastanka religije, i zato religija predstavlja oblik otuđenja...