12-06-2010, 12:00 PM
Maturski, seminarski i diplomski radovi iz informatike.
Virus je program ili kod koji se sam replikuje u drugim datotekama s kojima dolazi u kontakt.
Moze se nalaziti i zaraziti bilo koji program, sektor za podizanje računara, dokument koji podrzava makronaredbe, tako da promeni sadrzaj te datoteke i u nju kopira svoj kod.
Racunarski virus se obicno sastoji od dva dela.
Prvi deo je samokopirajuci kod koji omogucava razmnozavanje virusa
Drugi deo je korisna informacija koja moze biti bezopasna ili opasna.
Neki se sastoje samo od samokopirajuceg koda.
Ponekad virus zahteva interakciju coveka da bi se replikovao poput pokretanje programa koji sadrzi virus ili otvaranja neke zarazene datoteke.
Prvi pravi predak danasnjih virusa bio je Prevading animal koji je bio sposoban da se nadodaje na druge programe na UNIVAC 1108 računarskom sistemu. Prvi potvrdjen nalaz racunalnog virusa je bio 1981. i zvao se Elk Cloner. Taj virus je inficirao BOOT sektor disketa za Apple II računare. 1988. je bio virus Jerusalim koji je brisao sve pokrenute programe, a 1989. Datacrime koji je bio sposoban izvrsiti low-lewel format nulte staze na disku. Iste godine u Bugarskoj je aktivirana prava firma virusa. Napisao je neko (ili vise njih) do danas bar 50-ak virusa ukljucujuci New Zeland i Michelangelo.
Otkud naziv virus? Kompjuterski virusi su nazvani virusima zato sto imaju dosta zajednickih osobina sa prirodnim virusima. Kompjuterski virus prelazi sa kompjutera na kompjuter isto kao sto prirodni virus prelazi sa coveka na coveka. Znaci, isto kao i prirodni virusi sposobni su da se sire i razmnozavaju. Dalje, kao i prirodni virusi, kompjuterski virusi su nezive stvari koji ne mogu postojati bez svog nosioca. Kao sto prirodni virus koristi celiju za razmnozavanje kompjuterski virusi koriste kompjuterske resurse i veze. I ono sto je najvaznije, kompjuterski virusi su isto onako podmukli i opasni kao i njihovi prirodni pandani.
Rani virusi su bili komadici koda prikaceni na uobicajene programe kao sto su popularne igre ili tekst procesori. Uobicajeni tok zaraze je bio sledeci:
Osoba download -uje ili na drugi nacin dodje do zarazene igre ili programa. Virus je mali komadic koda ubacen u zarazeni, mnogo veci program. Virus je napisan tako da kad se zarazeni program startuje, prvo se pokrene virus i ucita se u memoriju. Dalje, virus trazi po disku neki drugi program na koji bi se mogao prikaciti da bi postao manje sumnjiv. Ako ga nađe, virus ga zarazi, tj. "ugradi" se u njega. Zatim pokrece originalni program. Tako su sada na neprimjetan nacin zarazena dva programa. Svaki put kada se pokrene zarazeni program, krug se nastavlja. Ako se zarazeni program preko diskete ili na neki drugi nacin prebaci drugi kompjuter, tada to isto ponavlja i na drugom kompjuteru i na taj nacin se zaraza siri.
Virusi ne bi bili tako opasni, kada bi zaraza bila sve što oni cine. Na zalost, vecina njih takodje imaju neku vrstu destruktivne "napadacke" faze kada cine stetu. Ta faza se ispoljava uvijek u zavisnosti od nekog dogadjaja, to moze biti npr. neki odredjeni datum, broj pokretanja virusa ili nesto slicno. Steta moze biti razlicita, od ispisivanja blesavih poruka do brisanja citavog diska a sa njim i vaseg kompletnog (dugogodisnjeg) rada itd.
Sa porastom koristenja Interneta virusi su, posto su dobili novi medij za prenos, postali još veca opasnost. Na primer, "Melissa virus", koji je postao svetski fenomen u martu 1999, je bio tako mocan da je primorao cak i Microsoft da potpuno ugasi svoj e-mail sistem dok ne otkloni virus. To je prilicno zadivljujuce kad se uzme u obzir kako su u stvari jednostavni "Melissa" i ostali virusi.
Da li se kompjuterski virus moze smatrati zivim bicem?!
Da bi uopste mogli da odredjujemo sta mozemo okarakterisati kao zivot ili zivo bice, a sta ne prvo se napred navedeni pojmovi moraju definisati. Medjutim definisanje ovakvih pojmova nije nimalo jednostavno.
Licno mi se izuzetno dopada definicija:
"One can define Life to be an ordered system that can sustain itself against the tendency to disorder, and can reproduce itself. That is, it can make similar, but independent, ordered systems."
izvor: http://www.hawking.org.uk/lectures/life.html
Ziva bica uopsteno gledano imaju dva osnovna dela: jedan deo koji sadrzi i daje instrukcije "sistemu" kako da se odrzi i reprodukuje(geni) i drugi deo koji ustvari predstavlja mehanizam koji izvrsava instrukcije(metabolizam).
Virusu nemaju svoj metabolizam vec koriste metabolizam domacina te ih zbog toga i nazivaju prelaznim formama života jel bez domacina pitanje je da li ih možemo tretirati kao ziva bica. Medjutim na ovo moze da se gleda kao na evolutivnu prilagodljivost.
E sad u svetlu dosadasnje price sledi i pitanje:
>Da li se kompjuterski virus moze smatrati zivim bicem?!<
Kompjuterski virus je program koji moze da se "razmnozava" ili kopira u memoriji računara i moze da prelazi na druge računare.
Kao i "pravi" virusi nema sopstveni metabolizam ,odnosno mehanizam koji izvršava instrukcije, vec reprogramira domacinov.
Dakle umesto gena ima programski kod a koristi domacina kao i virusni parazit.
Odnosno u potpunosti se uklapa u gornju definiciju zivih bica.
Da li onda mozemo reci da je covek mozda i nesvesno stvorio zivo bice?
Virus je program ili kod koji se sam replikuje u drugim datotekama s kojima dolazi u kontakt.
Moze se nalaziti i zaraziti bilo koji program, sektor za podizanje računara, dokument koji podrzava makronaredbe, tako da promeni sadrzaj te datoteke i u nju kopira svoj kod.
Racunarski virus se obicno sastoji od dva dela.
Prvi deo je samokopirajuci kod koji omogucava razmnozavanje virusa
Drugi deo je korisna informacija koja moze biti bezopasna ili opasna.
Neki se sastoje samo od samokopirajuceg koda.
Ponekad virus zahteva interakciju coveka da bi se replikovao poput pokretanje programa koji sadrzi virus ili otvaranja neke zarazene datoteke.
Prvi pravi predak danasnjih virusa bio je Prevading animal koji je bio sposoban da se nadodaje na druge programe na UNIVAC 1108 računarskom sistemu. Prvi potvrdjen nalaz racunalnog virusa je bio 1981. i zvao se Elk Cloner. Taj virus je inficirao BOOT sektor disketa za Apple II računare. 1988. je bio virus Jerusalim koji je brisao sve pokrenute programe, a 1989. Datacrime koji je bio sposoban izvrsiti low-lewel format nulte staze na disku. Iste godine u Bugarskoj je aktivirana prava firma virusa. Napisao je neko (ili vise njih) do danas bar 50-ak virusa ukljucujuci New Zeland i Michelangelo.
Otkud naziv virus? Kompjuterski virusi su nazvani virusima zato sto imaju dosta zajednickih osobina sa prirodnim virusima. Kompjuterski virus prelazi sa kompjutera na kompjuter isto kao sto prirodni virus prelazi sa coveka na coveka. Znaci, isto kao i prirodni virusi sposobni su da se sire i razmnozavaju. Dalje, kao i prirodni virusi, kompjuterski virusi su nezive stvari koji ne mogu postojati bez svog nosioca. Kao sto prirodni virus koristi celiju za razmnozavanje kompjuterski virusi koriste kompjuterske resurse i veze. I ono sto je najvaznije, kompjuterski virusi su isto onako podmukli i opasni kao i njihovi prirodni pandani.
Rani virusi su bili komadici koda prikaceni na uobicajene programe kao sto su popularne igre ili tekst procesori. Uobicajeni tok zaraze je bio sledeci:
Osoba download -uje ili na drugi nacin dodje do zarazene igre ili programa. Virus je mali komadic koda ubacen u zarazeni, mnogo veci program. Virus je napisan tako da kad se zarazeni program startuje, prvo se pokrene virus i ucita se u memoriju. Dalje, virus trazi po disku neki drugi program na koji bi se mogao prikaciti da bi postao manje sumnjiv. Ako ga nađe, virus ga zarazi, tj. "ugradi" se u njega. Zatim pokrece originalni program. Tako su sada na neprimjetan nacin zarazena dva programa. Svaki put kada se pokrene zarazeni program, krug se nastavlja. Ako se zarazeni program preko diskete ili na neki drugi nacin prebaci drugi kompjuter, tada to isto ponavlja i na drugom kompjuteru i na taj nacin se zaraza siri.
Virusi ne bi bili tako opasni, kada bi zaraza bila sve što oni cine. Na zalost, vecina njih takodje imaju neku vrstu destruktivne "napadacke" faze kada cine stetu. Ta faza se ispoljava uvijek u zavisnosti od nekog dogadjaja, to moze biti npr. neki odredjeni datum, broj pokretanja virusa ili nesto slicno. Steta moze biti razlicita, od ispisivanja blesavih poruka do brisanja citavog diska a sa njim i vaseg kompletnog (dugogodisnjeg) rada itd.
Sa porastom koristenja Interneta virusi su, posto su dobili novi medij za prenos, postali još veca opasnost. Na primer, "Melissa virus", koji je postao svetski fenomen u martu 1999, je bio tako mocan da je primorao cak i Microsoft da potpuno ugasi svoj e-mail sistem dok ne otkloni virus. To je prilicno zadivljujuce kad se uzme u obzir kako su u stvari jednostavni "Melissa" i ostali virusi.
Da li se kompjuterski virus moze smatrati zivim bicem?!
Da bi uopste mogli da odredjujemo sta mozemo okarakterisati kao zivot ili zivo bice, a sta ne prvo se napred navedeni pojmovi moraju definisati. Medjutim definisanje ovakvih pojmova nije nimalo jednostavno.
Licno mi se izuzetno dopada definicija:
"One can define Life to be an ordered system that can sustain itself against the tendency to disorder, and can reproduce itself. That is, it can make similar, but independent, ordered systems."
izvor: http://www.hawking.org.uk/lectures/life.html
Ziva bica uopsteno gledano imaju dva osnovna dela: jedan deo koji sadrzi i daje instrukcije "sistemu" kako da se odrzi i reprodukuje(geni) i drugi deo koji ustvari predstavlja mehanizam koji izvrsava instrukcije(metabolizam).
Virusu nemaju svoj metabolizam vec koriste metabolizam domacina te ih zbog toga i nazivaju prelaznim formama života jel bez domacina pitanje je da li ih možemo tretirati kao ziva bica. Medjutim na ovo moze da se gleda kao na evolutivnu prilagodljivost.
E sad u svetlu dosadasnje price sledi i pitanje:
>Da li se kompjuterski virus moze smatrati zivim bicem?!<
Kompjuterski virus je program koji moze da se "razmnozava" ili kopira u memoriji računara i moze da prelazi na druge računare.
Kao i "pravi" virusi nema sopstveni metabolizam ,odnosno mehanizam koji izvršava instrukcije, vec reprogramira domacinov.
Dakle umesto gena ima programski kod a koristi domacina kao i virusni parazit.
Odnosno u potpunosti se uklapa u gornju definiciju zivih bica.
Da li onda mozemo reci da je covek mozda i nesvesno stvorio zivo bice?