10-06-2010, 04:30 PM
Maturski, Seminarski , Maturalni i diplomski radovi iz ekonomije: menadzment, marketing, finansija, elektronskog poslovanja, internet tehnologija, biznis planovi, makroekonomija, mikroekonomija, preduzetnistvo, upravljanje ljudskim resursima, carine i porezi.
Međunarodno poslovno pravo je nova grana nastala u poslednjim dekadama prošlog veka, u pogledu izvora iz kojih je nastala pokazuje određenu složenost ovog pitanja, koja je dovela do različitih klasifikacija i podela u nauci. Iz ovoga proizilazi da se kod različitih autora susreću i različite klasifikacije izvora međunarodnog poslovnog prava.
Kraj XX i početak XXI veka, obeležava svojevrstan paralelizam: postojanje nacionalnih kodifikacija pomoću kojih se uređuju i međunarodni poslovni odnosi, kao i postojanje običaja (izraženi kroz formalne i tipske ugovore, pravila poslovanja i slično), koji dovode do zaključenja brojnih međunarodnih konvencija i sporazuma kojima se vrši kodifikacija pravila međunarodnog poslovnog prava.
Odnosi koji spadaju u domen međunarodnog poslovnog prava regulisani su u XX veku horizontalnim normama, tj. normama domaćeg prava, da bi taj princip u XX veku bio zamenjen primenom međunarodnih konvencija koje isključuju primenu normi domaćeg prava.
Harmonizacija nacionalnih prava sa normama sadržanim u međunarodnim konvencijama je proces koji će izvesno još dugo potrajati tako da je postojanje pomenutog paralelizma u normiranju međunarodnog poslovnog prava neminovnost.
KLASIFIKACIJA IZVORA MEĐUNARODNOG POSLOVNOG PRAVA
Jedna od mogućih podela izvora međunarodnog poslovnog prava, koja je prihvatljiva, zbog svoje naučne utemeljenosti jeste podela na:
1) Međunarodne konvencije,
2) Autonomne izvore međunarodnog poslovnog prva
- Formularni ugovori i opšti uslovi poslovanja
- Običaji i uzanse
3) Domaći propisi kao izvori međunarodnog poslovnog prava...
Međunarodno poslovno pravo je nova grana nastala u poslednjim dekadama prošlog veka, u pogledu izvora iz kojih je nastala pokazuje određenu složenost ovog pitanja, koja je dovela do različitih klasifikacija i podela u nauci. Iz ovoga proizilazi da se kod različitih autora susreću i različite klasifikacije izvora međunarodnog poslovnog prava.
Kraj XX i početak XXI veka, obeležava svojevrstan paralelizam: postojanje nacionalnih kodifikacija pomoću kojih se uređuju i međunarodni poslovni odnosi, kao i postojanje običaja (izraženi kroz formalne i tipske ugovore, pravila poslovanja i slično), koji dovode do zaključenja brojnih međunarodnih konvencija i sporazuma kojima se vrši kodifikacija pravila međunarodnog poslovnog prava.
Odnosi koji spadaju u domen međunarodnog poslovnog prava regulisani su u XX veku horizontalnim normama, tj. normama domaćeg prava, da bi taj princip u XX veku bio zamenjen primenom međunarodnih konvencija koje isključuju primenu normi domaćeg prava.
Harmonizacija nacionalnih prava sa normama sadržanim u međunarodnim konvencijama je proces koji će izvesno još dugo potrajati tako da je postojanje pomenutog paralelizma u normiranju međunarodnog poslovnog prava neminovnost.
KLASIFIKACIJA IZVORA MEĐUNARODNOG POSLOVNOG PRAVA
Jedna od mogućih podela izvora međunarodnog poslovnog prava, koja je prihvatljiva, zbog svoje naučne utemeljenosti jeste podela na:
1) Međunarodne konvencije,
2) Autonomne izvore međunarodnog poslovnog prva
- Formularni ugovori i opšti uslovi poslovanja
- Običaji i uzanse
3) Domaći propisi kao izvori međunarodnog poslovnog prava...